Παρελάσεις και μέτρα ασφαλείας: Πρακτικές απολυταρχικών καθεστώτων

Η φετινή πιο εντυπωσιακή 28η Οκτωβρίου, τα απρόοπτα εμπόδια στην προσέλευση των πολιτών, και η μονίμως υπερβολική αστυνόμευση

Παρελάσεις και μέτρα ασφαλείας: Πρακτικές απολυταρχικών καθεστώτων
ΝΑΣΟΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI

Παρά κάποια μεμονωμένα αρνητικά σχόλια, οι Έλληνες αγκαλιάζουν τις παρελάσεις, είτε πρόκειται για μαθητικές είτε για στρατιωτικές. Ευρισκόμενοι σε μια περιοχή αρκετά επικίνδυνη και έχοντας βιώσει μακροχρόνια αστάθεια, προσβλέπουν στη νεολαία και στις ένοπλες δυνάμεις για ασφάλεια και ελπίδα.

Η στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη είναι η μεγαλύτερη της χώρας. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια η διάρκειά της έχει σχεδόν διπλασιαστεί, καθώς συμμετέχουν και αμέτρητα σωματεία πατριωτικού χαρακτήρα από παντού. Φυσικά, το στράτευμα επιδεικνύει ό,τι καλύτερο διαθέτει από έμψυχο και άψυχο υλικό. Κάθε παρέλαση αποτελεί επίδειξη, με σκοπό να τονώσει το εθνικό φρόνημα και να αυξήσει τη συλλογική αυτοπεποίθηση.

Συνεπώς, η κοσμοσυρροή είθισται να είναι μεγάλη, και τέτοια ήταν πάλι στη Νέα Παραλία. Ωστόσο, αντί οι αρχές να διευκολύνουν τη μαζική προσέλευση, έβαλαν προσκόμματα. Αναφερόμαστε στο κλείσιμο έξι σταθμών του μετρό, χθες το πρωί.

Η Thema απλώς ανέφερε ότι αυτό της ζητήθηκε από την αστυνομία. Προφανώς η αναστολή λειτουργίας των σταθμών και η λήψη άλλων περιοριστικών μέτρων οφείλεται σε απογευματινή εκδήλωση του Ηλία Κασιδιάρη κοντά στην Πλατεία Δημοκρατίας, και στις παρενέργειές της: προγραμματίστηκαν 11 αντισυγκεντρώσεις σε διάφορα σημεία της Εγνατίας, οι οποίες υπολογίστηκε πως θα καταλήξουν σε πορεία προς το ξενοδοχείο της εκδήλωσης. Καθώς οι πορείες είθισται να ξεκινούν από την Καμάρα, αποφασίστηκε ότι θα πρέπει να κλείσουν όλοι οι σταθμοί μετά το Πανεπιστήμιο, εις βάρος του εορτασμού. Τελικά τα επεισόδια δεν αποφεύχθηκαν.

Στη χώρα μας υποτίθεται ότι ισχύουν νόμοι. Νόμος ορίζει πως οι διαδηλωτές οφείλουν να ενημερώνουν για τις προθέσεις τους και να ζητούν έγκριση. Επίσης, νομικά προβλέπεται ότι το οδόστρωμα δεν καταλαμβάνεται πλήρως όταν η διαδήλωση είναι ολιγομελής. Φαίνεται όμως ότι οι νόμοι αυτοί εφαρμόζονται επιλεκτικά· μόνο όποτε οι διοργανωτές διαμαρτυριών θέλουν όντως να τους εφαρμόσουν. Στις άλλες περιπτώσεις, οι διαδηλωτές πράττουν σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, παραβλέποντας τις ανάγκες της υπόλοιπης κοινωνίας.

Και πώς αντιδρά η ΕΛ.ΑΣ.; Εκείνη πρωτίστως φροντίζει να προφυλάξει την πολιτική ηγεσία: υπερσυγκεντρώνεται γύρω από τους επισήμους. Δεν περισσεύουν λοιπόν δυνάμεις για να τηρηθεί επαρκώς η τάξη σε άλλα σημεία.

Ωστόσο οι μέθοδοι προστασίας των πολιτικών μας είναι γενικά προβληματικές. Στα δημοκρατικά κράτη οι δρόμοι δεν κλείνουν επ’ αόριστον επειδή κάποια στιγμή θα περάσει ο εκάστοτε πρωθυπουργός, συχνά δίχως έγκαιρη προειδοποίηση. Οι ζώνες απαγόρευσης κυκλοφορίας οχημάτων δεν καταλαμβάνουν τόση έκταση επί τόσο πολύ χρόνο. Δεν διατίθεται προσωπική φρουρά σε βουλευτές και δημάρχους, εις βάρος της υπόλοιπης αστυνόμευσης.

Εφόσον η εγχώρια τρομοκρατία έχει σε γενικές γραμμές παταχθεί και η τρέχουσα ομαλότητα δεν συγκρίνεται με εκείνη του 2011, γιατί επιδεικνύεται τόση ασέβεια προς τον μέσο άνθρωπο; Εάν κάποιος ξένος παρατηρήσει τα μέτρα γύρω από τους αιρετούς μας, εύλογα θα υποθέσει πως είναι μισητοί, άρα χρειάζονται συνεχή φύλαξη.

Δεν γνωρίζουμε πώς έχουν καθιερωθεί αυτές οι πρακτικές· αν δηλαδή οφείλονται σε φοβίες των πολιτικών ή των αστυνομικών. Πάντως, αν και θυμίζουν απολυταρχικά καθεστώτα, δεν φαίνεται να απασχολούν κανέναν, ούτε τους κυβερνώντες ούτε τους αντιπολιτευόμενους. Δεν τους απασχολούν, ώστε να εμποδίζουν πολλούς Έλληνες να ευχαριστηθούν, παρακολουθώντας φαντάρους και πολίτες να παρελαύνουν υπερήφανοι.

Υ.Γ.: Η φετινή -σίγουρα η εντυπωσιακότερη των τελευταίων ετών- παρέλαση χαρακτηρίστηκε από άφθονο «θα»: εμφανίστηκαν οπλικά συστήματα που θα αποκτηθούν από τις Ε.Δ. σε βάθος χρόνου. Καλλιεργούνται ελπίδες στους Έλληνες, οι οποίες ενδέχεται να αποδειχθούν φρούδες.