Πρόωρες εκλογές ή εννιάμηνο κυβερνητικής αδράνειας;

Επισκεπτόμενος χθες την Εύβοια, ο Πρωθυπουργός επανέλαβε για πολλοστή φορά ότι οι επόμενες εκλογές θα πραγματοποιηθούν την άνοιξη του 2027, ακριβώς πριν την ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας από την Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης οργώνει τη χώρα με ρυθμούς που μόνο συνηθισμένοι δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Ανάλογη ενεργητικότητα επιδεικνύουν και τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησης, όπως και τα κορυφαία στελέχη της ΝΔ. Είναι σαφές ότι η κυβερνώσα παράταξη έχει εξαπολύσει γενική επικοινωνιακή επίθεση, η οποία εύλογα ερμηνεύεται ως προεκλογική. Διάφορα γεγονότα, όπως οι πρόσφατοι ενδοιασμοί του Πρόεδροu της Βουλής, απλώς εντείνουν τις φήμες.

Πέρα από το γενικά τοξικό κλίμα, η αντιπολιτευτική κινητικότητα είναι επίσης υψηλή. Κόμματα που ήταν ισχυρά το 2023 σήμερα έχουν εξαϋλωθεί, άλλα που δεν εκπροσωπούνται κοινοβουλευτικά καταγράφουν θεαματικές δημοσκοπικές επιδόσεις, ενώ η συνταγματική αναθεώρηση καρκινοβατεί, έχοντας συγκεντρώσει αμελητέα διακομματική υποστήριξη στα πλέον κρίσιμα άρθρα.

Είναι τόσο φορτισμένη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ώστε πολιτικοί αναλυτές και μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης να εκτιμούν πως οι εκλογές θα έρθουν πολύ νωρίτερα· πιο συγκεκριμένα, μέσα στο φθινόπωρο και πριν την κατάθεση του προϋπολογισμού, ενώ κυκλοφορούν και ημερομηνίες. Η σχετική φημολογία κατά κανόνα ξεκινά από την πρωτεύουσα, και μόνο τα πολύ αφοσιωμένα κομματικά στελέχη επιμένουν κατηγορηματικά στην προοπτική της επόμενης άνοιξης.

Απόρροια όλων των παραπάνω είναι πως στο Δημόσιο έχουν… κατέβει τα μολύβια. Υπηρεσιακά στελέχη, γενικοί γραμματείς, και φυσικά υπουργοί αποφεύγουν την άσκηση εκτελεστικής εξουσίας, έχοντας μπει σε ψηφοσυλλεκτική λειτουργία. Ταυτόχρονα, το Μαξίμου στέλνει προς ψήφιση αλλεπάλληλα νομοσχέδια, διόλου ασήμαντα για το παρόν και μέλλον των πολιτών. Χάρη στην ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τα εν λόγω νομοθετήματα θα περάσουν άνετα. Ωστόσο, όπως καλά γνωρίζουμε, η ψήφιση ενός νόμου δυστυχώς δεν ισοδυναμεί με εφαρμογή του. Συνήθως απαιτούνται προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις και διευκρινιστικές εγκύκλιοι, ώστε ο οποιοσδήποτε νόμος να εφαρμοστεί στην πράξη.

Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά στην εξής προοπτική: η κυβέρνηση να νομοθετεί, αλλά η αδράνεια του κρατικού μηχανισμού να καθιστά τη νομοθέτηση κενό γράμμα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η ίδια αδράνεια να επιβραδύνει ολοκληρώσεις διαγωνισμών, εγκρίσεις παραλαβών, και εκτελέσεις πληρωμών προς προμηθευτές και επιχορηγούμενους. Με άλλα λόγια, αντιμετωπίζουμε την προοπτική κυβέρνησης μόνο κατ’ όνομα, και μάλιστα με περαιτέρω κλιμάκωση της τοξικότητας, για άλλους 9 μήνες. Ήδη υπάρχει γκρίνια για τη διαμορφούμενη κατάσταση ανάμεσα στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Ήδη καταγράφονται σοβαρές δυσχέρειες στις συναλλαγές με τις κρατικές υπηρεσίες, οι οποίες ασκούν αρνητική επίδραση στη λειτουργία της -κρατικοδίαιτης- αγοράς.

Η εκκρεμότητα δεν επιτρέπεται να διαιωνίζεται επ’ αόριστον. Η κυβέρνηση καλείται να ξεκαθαρίσει το τοπίο με πράξεις, και όχι απλώς με δηλώσεις. Είτε θα αναλάβει με σοβαρότητα τις ευθύνες της όσον αφορά τη διοίκηση της χώρας, είτε θα ζητήσει νωπή λαϊκή εντολή το συντομότερο δυνατό.