Νίκος Παππάς: όταν η πολιτική αγκαλιάζει κυνικά τη showbiz

Η φερόμενη χειροδικία του Νίκου Παππά εναντίον δημοσιογράφου στο Στρασβούργο αποτελεί σύμπτωμα βαθύτερης ασθένειας: του σταδιακού εκφυλισμού της πολιτικής ζωής σε πεδίο θεάματος και κουτσαβακισμού. Η διαγραφή του από την ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτονόητη, αν και καθυστερημένη.

Η πρώτη αντίδραση του δημοσιογράφου που δέχθηκε επίθεση από τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Παππά

Την ώρα που στο Ευρωκοινοβούλιο συζητούνταν η ενεργειακή ασφάλεια, ο ρωσοουκρανικός πόλεμος και η νέα συμφωνία ΕΕ-Mercosur, η ελληνική αποστολή βρέθηκε να απολογείται για βιαιοπραγίες ενός μέλους της. Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα μας εκτίθεται από την προσωπική ανευθυνότητα εκπροσώπων της· όμως τούτη τη φορά η εικόνα είναι σχεδόν γελοία: ένας πρώην αθλητής με λεζάντα πολιτικού, να συμπεριφέρεται σαν μπράβος στην έδρα των ευρωπαϊκών θεσμών.

Ο Νίκος Παππάς εξελέγη χάρη στη δημοφιλία του, στην αντισυστημική ρητορική του και στην αίσθηση αυθεντικότητας που εξέπεμπε. Εξελέγη γοητεύοντας ένα κοινό κουρασμένο από τους συνήθεις υποψηφίους. Το βασικό πρόβλημα του είναι ότι ουδέποτε επέδειξε αντίληψη για το τι περιλαμβάνει ο ρόλος που ανέλαβε. Από τις ύβρεις και απειλές προς αστυνομικό το 2024 (το αλησμόνητο “πεϊνιρλί” στο ηχητικό) έως τις δημόσιες επιθέσεις σε αντίπαλες πολιτικές δυνάμεις, όλα προανήγγελλαν τη χθεσινή κατάληξη.

Ωστόσο η ευθύνη δεν είναι μόνο δική του. Είναι κυρίως των κομμάτων που επιλέγουν υποψηφίους με μοναδικό κριτήριο την αναγνωρισιμότητα, και φυσικά των πολιτών που τους επιβραβεύουν με την ψηφ. Εξυπακούεται ότι η ιδιότητα του σελεμπριτι δεν συνεπάγεται και ακαταλληλότητα για πολιτικό ρόλο: ο Πύρρος Δήμας ήταν καλύτερος του αναμενόμενου, οι Ζαγοράκης και Γεωργούλης πέρασαν απαρατήρητοι, η Κουντουρά στάθηκε αξιοπρεπής, η Μελέτη είναι ως τώρα δραστήρια, η Δούνια άφησε θετικότερες εντυπώσεις από την -αναμφισβήτητα δυναμική- Χρηστίδου. Πάντως η λογική «να έχουμε κι έναν διάσημο στο ψηφοδέλτιο» έχει καταντήσει συστημική, με αποτέλεσμα να υποκαθίσταται η πολιτική παιδεία από το δέλεαρ του θεάματος. Ας μη ξεχνάμε ότι παρά τον αψύ χαρακτήρα του, ο Παππάς είχε συζητηθεί από τον Τσίπρα και για υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων. 

Πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό ότι οι οποιοιδήποτε τραμπουκισμοί δεν είναι απλά «ατοπήματα»· αντίθετα, είναι προσβολή των θεσμών και ευθεία απειλή για την ηθική νομιμοποίηση του κοινοβουλευτισμού. Η δημοκρατία αντέχει την αντιπαράθεση μόνο όταν γίνεται βάσει επιχειρημάτων, η βία βρίσκεται έξω από το πλαίσιο υγιούς λειτουργίας της. Κατά συνέπεια, όταν ένα κόμμα υιοθετεί (ή έστω ανέχεται) παρόμοια πρότυπα, δεν υπονομεύει τόσο τους αντιπάλους του, όσο την την αξιοπιστία τη δική του και του υπόλοιπου πολιτικού συστήματος.

Εάν τα κόμματα συνεχίσουν να επιδεικνύουν κραυγαλέα ανευθυνότητα στη συγκρότηση των ψηφοδελτίων τους, τότε οι θεσμοί θα συνεχίσουν να εξευτελίζονται από άτομα που συγχέουν το δημοκρατικό βήμα με ρινγκ. Άτομα των οποίων η αριθμητική συμμετοχή στα κοινά θα αυξάνεται συνεχώς. Όποιος αμφιβάλλει, δεν έχει παρά να διαβάσει τα πάμπολλα επαινετικά σχόλια θαυμαστών του Παπά στα social media.