Νέα επέκταση μετρό: Τι αφήνει εκτός η συγκεκριμένη επιλογή;
Η νέα βορειοδυτική γραμμή ως ρεαλιστική λύση, και το κενό που αφήνει για το Καρατάσιου και τις ενδιάμεσες του γειτονιές
Φάνης Ουγγρίνης
Την Παρασκευή, το TheOpinion δημοσίευσε τις αποκλειστικές του πληροφορίες όσον αφορά τις στάσεις στην επόμενη επέκταση του μετρό. Η επιλογή της Δυτικής Θεσσαλονίκης θεωρούνταν δεδομένη, μετά τον ρητό αποκλεισμό του αεροδρομίου και της ενδιάμεσης περιοχής.
Επί έτη πολλά γινόταν συζήτηση για επέκταση προς τη ζώνη των νοσοκομείων, εκεί όπου η Εγνατία συναντά την Περιφερειακή και το Καρατάσιου. Η εν λόγω επέκταση θα εξυπηρετούσε κυρίως τη Νεάπολη, τη Σταυρούπολη, την Πολίχνη, την Ευκαρπία και φυσικά όσους πηγαινοέρχονται στο Παπαγεωργίου, στο 424 και, μελλοντικά, στο νέο ογκολογικό. Η χωροθέτηση των σταθμών δεν είχε συγκεκριμενοποιηθεί, όμως είχαν ανακοινωθεί εδαφολογικές έρευνες πάνω στην πιθανή διαδρομή του μέσου.
Στην πορεία επελέγη η βορειοδυτική επέκταση: Επτάλοφος, Μενεμένη, Κορδελιό, με απώτατο όριο τον άνω Εύοσμο, μέσω μίας γραμμής με δύο κλάδους, σχήματος Υ. Παρά το ότι η όδευση αυτή δεν είχε συζητηθεί ιδιαίτερα στο παρελθόν, αποτελεί λογική επιλογή: το μετρό θα κατευθυνθεί στην πιο πολυπληθή δυτική περιοχή, η οποία έχει τον νεανικότερο πληθυσμό και διαθέτει μεγάλες προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης, πάνω από την Περιφερειακή. Επιπρόσθετα, το διαθέσιμο –αρκετά στενό– οδικό δίκτυο δεν επιτρέπει τη διαμόρφωση ταχέων λεωφορειολωρίδων. Με άλλα λόγια, η βορειοδυτική επέκταση είναι μια επιλογή υψηλής βιωσιμότητας.
Ωστόσο, πλέον τίθενται δύο ζητήματα. Πρώτο είναι το μέλλον της ευρύτερης περιοχής Καρατάσιου. Το πρώην στρατόπεδο είναι ιδανικό για την ανάπτυξη ενός μεγάλου υπερτοπικού πόλου, ελκυστικού σε κατοίκους, επισκέπτες και καλοπληρωμένους επαγγελματίες. Θα μπορούσε να συγκεντρώσει χρήσεις του τριτογενούς τομέα που υπεραφθονούν στα ανατολικά και στο ΦΙΞ, αλλά γενικά σπανίζουν στα δυτικά. Παράλληλα, αν συνδεόταν με μέσο σταθερής τροχιάς, θα επέτρεπε τη μετεπιβίβαση πολλών από όσους καταφθάνουν οδικώς στη Θεσσαλονίκη.
Το δεύτερο ζήτημα αφορά άμεσα τη βορειοανατολική πλευρά της πόλης, και έμμεσα όλη τη Δυτική Θεσσαλονίκη. Εφόσον αναστέλλεται εις το διηνεκές η επέκταση προς Καρατάσιου, πώς θα βγουν από την τωρινή συγκοινωνιακή απομόνωσή τους οι ενδιάμεσες γειτονιές; Η απομόνωση οφείλεται κυρίως στη μορφολογία τους· ειδικά οι δήμοι Παύλου Μελά και Νεάπολης-Συκεών πλήττονται σοβαρά ως προς τις αναπτυξιακές προοπτικές τους.
Εν Ελλάδι, όλοι γνωρίζουμε πόσο αργεί η ωρίμανση και η κατασκευή των δημοσίων έργων. Συνεπώς, ακόμη και όσοι πρόκειται να ευνοηθούν από τη βορειοδυτική επέκταση, τη βλέπουν να ολοκληρώνεται σε δεκαετίες. Μπορεί λοιπόν κανείς να φανταστεί την απογοήτευση των κατοίκων της –επ’ αόριστον παραμελημένης– βορειοδυτικής Θεσσαλονίκης.
Μικρή ανακούφιση στο πρόβλημά τους μπορεί να δώσει μια λύση… ταπεινή: ένας προταθείς κλάδος του Δυτικού Προαστιακού· κινούμενος πάνω στη Δενδροποτάμου και στην Ακριτών, θα εξυπηρετεί την Πολίχνη και τη Νεάπολη, έστω χαμηλά. Με αφετηρία τον Προβλήτα 1, ο κλάδος αυτός δύναται επίσης να εξυπηρετεί το Μουσείο Ολοκαυτώματος, το κτίριο της ΠΚΜ και τον σταθμό των ΚΤΕΛ. Μια φθηνή, γρήγορη και κατασκευαστικά οικονομική προσθήκη στο δίκτυο του μετρό, που θα αυξάνει την αποδοτικότητά του και δεν θα το ανταγωνίζεται.
Οι Δανιηλίδης, Ασλανίδης, Κυριζόγλου, Αγγελούδης και Γιουτίκας δεν επιτρέπεται να μείνουν αδρανείς. Οφείλουν να πιέσουν ώστε να μην εξαντληθεί ο Δυτικός Προαστιακός στην –αποκλειστικά εκτός αστικού ιστού– ανακοινωθείσα δρομολόγησή του. Το οφείλουν στα νοικοκυριά, στις επιχειρήσεις και -συνοπτικά- σε ολόκληρη την πόλη.