Patroller: Τα νέα «μάτια» της Ελλάδας στο Αιγαίο

Η επικείμενη άφιξη των τεσσάρων γαλλικών UAV ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην επιτήρηση του Αιγαίου

Patroller: Τα νέα «μάτια» της Ελλάδας στο Αιγαίο
πηγή SAFRAN
πηγή SAFRAN

Η επικείμενη άφιξη των τεσσάρων γαλλικών UAV ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην επιτήρηση του Αιγαίου, καθώς η μεγάλη αυτονομία, οι πολλαπλοί αισθητήρες και η δικτύωσή τους μπορούν να ενισχύσουν ουσιαστικά την ελληνική επιχειρησιακή εικόνα

Η αναμενόμενη παραλαβή των πρώτων Patroller στα τέλη Σεπτεμβρίου φέρνει τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ένα βήμα πιο κοντά σε μια διαφορετική αρχιτεκτονική επιτήρησης του Αιγαίου, όπου η διαρκής παρουσία μη επανδρωμένων αεροσκαφών θα συμπληρώνει τα επανδρωμένα μέσα και θα παρέχει στα κέντρα διοίκησης περισσότερες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, η Ελλάδα αναμένεται να αποκτήσει δύο συστήματα με συνολικά τέσσερα UAV Patroller, ενώ η εκπαίδευση των ελληνικών πληρωμάτων βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.

Η σημασία της συγκεκριμένης προμήθειας ξεπερνά την απλή αύξηση του αριθμού των ελληνικών drones. Το Patroller έχει σχεδιαστεί ως πλατφόρμα μακράς παραμονής και συλλογής πληροφοριών, γεγονός που του επιτρέπει να παρακολουθεί επί ώρες μια περιοχή, να αξιοποιεί διαφορετικούς αισθητήρες και να μεταδίδει δεδομένα προς τα κέντρα επιχειρήσεων. Σε ένα περιβάλλον όπως το Αιγαίο, όπου η γεωγραφική διασπορά, η έντονη ναυτική και αεροπορική δραστηριότητα και η ανάγκη συνεχούς επιτήρησης δημιουργούν αυξημένες απαιτήσεις, αυτή η δυνατότητα αποκτά ιδιαίτερο επιχειρησιακό βάρος.

Από την περιστασιακή επιτήρηση στη διαρκή παρουσία

Η επιτήρηση του Αιγαίου απαιτεί σημαντικούς πόρους. Οι Ένοπλες Δυνάμεις χρειάζονται διαρκή εικόνα για τις κινήσεις πλοίων, τη δραστηριότητα μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τις αεροπορικές πτήσεις και κάθε εξέλιξη που μπορεί να επηρεάσει την ασφάλεια μιας περιοχής. Μέχρι σήμερα, μεγάλο μέρος αυτής της αποστολής στηρίζεται σε ένα σύνθετο πλέγμα επίγειων και εναέριων αισθητήρων, επανδρωμένων αεροσκαφών, πλοίων και άλλων μέσων.

Η είσοδος των Patroller μπορεί να ενισχύσει αυτή τη διάταξη με ένα στοιχείο που έχει ιδιαίτερη σημασία, τη διάρκεια. Ένα μαχητικό αεροσκάφος μπορεί να φτάσει γρήγορα σε μια περιοχή ενδιαφέροντος και να αναλάβει αποστολή επιτήρησης, όμως ο χρόνος παραμονής του καθορίζεται από το καύσιμο, το είδος της αποστολής και τις συνολικές επιχειρησιακές απαιτήσεις. Ένα UAV, το οποίο έχει σχεδιαστεί για πολύωρη πτήση, μπορεί να αναλάβει τη μακρόχρονη παρακολούθηση μιας συγκεκριμένης περιοχής.

Η αυτονομία του Patroller, που φθάνει περίπου τις 15 ώρες ανάλογα με τη διαμόρφωση και το φορτίο της αποστολής, επιτρέπει την ανάπτυξη μιας διαφορετικής φιλοσοφίας. Αν ένας στόχος εντοπιστεί, το UAV μπορεί να συνεχίσει να τον παρακολουθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, καταγράφοντας την πορεία και τη δραστηριότητά του. Με τη χρήση περισσότερων του ενός αεροσκαφών και την κατάλληλη εναλλαγή αποστολών, η διάρκεια της συνολικής επιτήρησης αυξάνεται σημαντικά.

Η δυνατότητα αυτή έχει ιδιαίτερη αξία για το Αιγαίο, όπου η επιχειρησιακή πρόκληση συνδέεται συχνά με τη διατήρηση μιας συνεχούς εικόνας και με την έγκαιρη αναγνώριση μιας μεταβολής στην κατάσταση.

Ένα εναέριο σύστημα γεμάτο αισθητήρες

Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του Patroller βρίσκεται στη δυνατότητα μεταφοράς και συνδυασμού διαφορετικών αισθητήρων. Η πλατφόρμα μπορεί να εξοπλιστεί με ηλεκτροοπτικά και υπέρυθρα συστήματα, με ραντάρ επιτήρησης και, ανάλογα με τη διαμόρφωση της αποστολής, με εξοπλισμό συλλογής πληροφοριών από ηλεκτρομαγνητικές και επικοινωνιακές εκπομπές.

Αυτός ο συνδυασμός προσφέρει κάτι περισσότερο από μια εικόνα μέσω κάμερας. Ένα ραντάρ μπορεί να εντοπίσει έναν στόχο σε μεγάλη περιοχή, οι ηλεκτροοπτικοί αισθητήρες μπορούν να συμβάλουν στην αναγνώρισή του και τα δεδομένα άλλων συστημάτων μπορούν να συμπληρώσουν την εικόνα. Η πληροφορία που παράγεται αποκτά μεγαλύτερη αξία όταν συνδυάζεται και αξιολογείται σε πραγματικό χρόνο.

Για τη θαλάσσια επιτήρηση, η χρήση ραντάρ και ηλεκτροοπτικών αισθητήρων μπορεί να διευκολύνει τον εντοπισμό και την παρακολούθηση πλοίων. Η αξιοποίηση του AIS, όπου αυτό είναι διαθέσιμο, προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο πληροφόρησης, καθώς μπορεί να συνδέσει μια παρατηρούμενη επαφή με τα στοιχεία που εκπέμπει το ίδιο το πλοίο. Σε περιπτώσεις όπου απαιτείται πιο προσεκτική διερεύνηση μιας δραστηριότητας, το UAV μπορεί να παραμείνει στην περιοχή και να συνεχίσει την παρακολούθηση.

Η σημασία των αισθητήρων αυξάνεται και σε σχέση με τη δραστηριότητα των τουρκικών UAV. Η δυνατότητα εντοπισμού, αναγνώρισης και παρακολούθησης ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους παρέχει στα κέντρα διοίκησης περισσότερο χρόνο για να αξιολογήσουν την κατάσταση και να αποφασίσουν την κατάλληλη αντίδραση.

Η αξία της στοχοποίησης και της δικτύωσης

Στις σύγχρονες επιχειρήσεις, η πληροφορία αποκτά πραγματική επιχειρησιακή σημασία όταν μπορεί να φτάσει γρήγορα στον φορέα που θα τη χρησιμοποιήσει. Για τον λόγο αυτό, η ένταξη των Patroller σε ένα ευρύτερο δίκτυο διοίκησης και ελέγχου αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο παράγοντα που θα καθορίσει την τελική τους αξία.

Ένα UAV μπορεί να εντοπίσει έναν στόχο, να προσδιορίσει τη θέση και την πορεία του και να διατηρήσει συνεχή παρακολούθηση. Τα δεδομένα αυτά μπορούν να μεταδοθούν σε κέντρα επιχειρήσεων και, εφόσον υπάρχει η απαιτούμενη διαλειτουργικότητα, να αξιοποιηθούν από άλλες πλατφόρμες.

Η έννοια της στοχοποίησης πρέπει να εξεταστεί μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Το Patroller μπορεί να συμβάλει στην αλυσίδα που ξεκινά από την ανίχνευση και συνεχίζεται με την αναγνώριση, την παρακολούθηση και τον ακριβή προσδιορισμό της θέσης ενός στόχου. Στη συνέχεια, ανάλογα με την επιχειρησιακή κατάσταση, άλλα μέσα μπορούν να αναλάβουν την αντίδραση.

Για την Ελλάδα, η ανάπτυξη αυτής της λογικής έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η αξία ενός νέου UAV αυξάνεται όταν λειτουργεί ως μέρος ενός συστήματος, μέσα στο οποίο οι αισθητήρες, τα κέντρα διοίκησης και οι διαθέσιμες πλατφόρμες ανταλλάσσουν δεδομένα γρήγορα και με ασφάλεια. Η αποτελεσματική δικτύωση μπορεί να μετατρέψει μια μεμονωμένη πλατφόρμα επιτήρησης σε πολλαπλασιαστή ισχύος για το σύνολο της δύναμης.

Η πολυεπίπεδη «ομπρέλα» των ελληνικών drones

Τα Patroller δεν έρχονται να καλύψουν μόνα τους το σύνολο των αναγκών. Η Ελλάδα ήδη διαθέτει τα ισραηλινά Heron, ενώ προχωρά παράλληλα στην ανάπτυξη και αξιοποίηση διαφορετικών κατηγοριών μη επανδρωμένων συστημάτων, από τα V-BAT έως μικρότερα τακτικά και FPV drones. Στη ναυτική διάσταση προστίθενται οι δυνατότητες των Camcopter S-100.

Κάθε σύστημα έχει διαφορετικό ρόλο. Τα μεγαλύτερα UAV μπορούν να καλύπτουν ευρείες περιοχές και να παραμένουν επί πολλές ώρες στον αέρα. Τα μικρότερα συστήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν πιο κοντά στην περιοχή μιας τακτικής αποστολής, όπου η ευελιξία και η ταχεία ανάπτυξη έχουν μεγαλύτερη σημασία. Τα ναυτικά UAV μπορούν να επεκτείνουν την ακτίνα επιτήρησης ενός πλοίου και να προσφέρουν εικόνα πέρα από τον φυσικό ορίζοντα.

Μέσα σε αυτή την αρχιτεκτονική, το Patroller μπορεί να αναλάβει τον ρόλο ενός επίμονου αισθητήρα μεγάλης διάρκειας. Η ανάπτυξη δύο συστημάτων με τέσσερα αεροσκάφη δημιουργεί τη δυνατότητα κατανομής των αποστολών σε διαφορετικούς τομείς, ενώ η εναλλαγή των UAV επιτρέπει μεγαλύτερη διάρκεια κάλυψης.

Η προοπτική ανάπτυξης ενός συστήματος στον βόρειο και ενός στον νότιο τομέα, για την οποία έχουν δημοσιευθεί πληροφορίες, δείχνει τη λογική μιας γεωγραφικής κατανομής των δυνατοτήτων. Η τελική επιχειρησιακή διάταξη θα εξαρτηθεί φυσικά από τις αποφάσεις του ΓΕΕΘΑ και του Στρατού Ξηράς, καθώς και από τις υποδομές και τις ανάγκες κάθε περιόδου.

Το βασικό στοιχείο βρίσκεται στη συνεργασία όλων αυτών των μέσων. Ένα μεγάλο UAV δεν χρειάζεται να αναλάβει την ίδια αποστολή με ένα μικρό τετρακόπτερο, όπως ένα drone που επιχειρεί από πλοίο καλύπτει διαφορετικές ανάγκες από ένα σύστημα που βρίσκεται σε αεροπορική βάση στην ηπειρωτική Ελλάδα. Η σωστή κατανομή των αποστολών μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη συνολική αποτελεσματικότητα του δικτύου.

Οι περιορισμοί που θα καθορίσουν την πραγματική τους αξία

Τα Patroller διαθέτουν σημαντικές δυνατότητες, οι οποίες πρέπει να αξιολογηθούν μαζί με τους περιορισμούς τους. Πρόκειται για σχετικά μεγάλο UAV, με άνοιγμα πτερύγων περίπου 18 μέτρων και ταχύτητα που εξυπηρετεί την αποστολή της παρατεταμένης επιτήρησης. Τα χαρακτηριστικά αυτά επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διαφορετικά επιχειρησιακά περιβάλλοντα.

Σε συνθήκες ειρήνης και αυξημένης επιφυλακής, η μεγάλη διάρκεια πτήσης αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα. Σε περιβάλλον υψηλής απειλής, όπου λειτουργούν σύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα, μαχητικά αεροσκάφη και μέσα ηλεκτρονικού πολέμου, η επιβιωσιμότητα μιας τέτοιας πλατφόρμας γίνεται ένα από τα βασικά ζητήματα του επιχειρησιακού σχεδιασμού.

Το Patroller δεν διαθέτει χαρακτηριστικά stealth, γεγονός που σημαίνει ότι η χρήση του σε μια περιοχή έντονης αεράμυνας θα απαιτούσε προσεκτική αξιολόγηση των κινδύνων. Οι επικοινωνίες και η προστασία από ηλεκτρονικές παρεμβολές αποτελούν επίσης κρίσιμο πεδίο, καθώς η αποτελεσματικότητα ενός UAV εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δυνατότητα ασφαλούς μετάδοσης και αξιοποίησης των δεδομένων του.

Υπάρχει επίσης το ζήτημα του αριθμού. Τέσσερα UAV αποτελούν μια ουσιαστική νέα δυνατότητα, χωρίς να μπορούν να προσφέρουν από μόνα τους συνεχή κάλυψη σε ολόκληρο το Αιγαίο. Η επιχειρησιακή τους αξία θα προκύψει από τη συνδυασμένη χρήση τους με τα υπόλοιπα ελληνικά μέσα επιτήρησης.

Η επικείμενη άφιξη των Patroller έχει, επομένως, μεγαλύτερη σημασία ως μέρος μιας ευρύτερης μετάβασης. Η Ελλάδα επενδύει σταδιακά σε ένα μοντέλο όπου τα μη επανδρωμένα συστήματα αναλαμβάνουν όλο και μεγαλύτερο μέρος της συλλογής πληροφοριών και της επιτήρησης, αφήνοντας στα επανδρωμένα μέσα αποστολές που απαιτούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους.

Το πραγματικό στοίχημα θα κριθεί μετά την παραλαβή. Αν τα Patroller ενσωματωθούν αποτελεσματικά στα ελληνικά δίκτυα διοίκησης, αν οι αισθητήρες τους αξιοποιηθούν με βάση τις ιδιαίτερες ανάγκες του Αιγαίου και αν συνεργαστούν με τα Heron, τα V-BAT, τα ναυτικά UAV και τα υπόλοιπα μέσα, η Ελλάδα θα έχει προσθέσει ένα σημαντικό νέο στρώμα στην επιχειρησιακή της εικόνα.

Η ουσία βρίσκεται τελικά στη δυνατότητα να υπάρχει για περισσότερες ώρες, σε περισσότερα σημεία, μια αξιόπιστη ελληνική παρουσία που θα παρατηρεί, θα συλλέγει δεδομένα και θα επιτρέπει στις Ένοπλες Δυνάμεις να γνωρίζουν έγκαιρα τι συμβαίνει. Σε ένα γεωγραφικό περιβάλλον όπως το Αιγαίο, αυτή η γνώση μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την ίδια την ικανότητα αντίδρασης.