Ιανουάριος. Και τώρα τι;

Ξεστολίσαμε, γυρίσαμε στην κανονικότητα, η άδεια τελείωσε και το ημερολόγιο μας κοιτά σαν κάτι να περιμένει. Τα φαγητά ακόμα κάπως κρατάνε, τα inbox έχουν θυμηθεί την ύπαρξή μας και το κρύο μας βρίσκει χωρίς το άλλοθι των γιορτών. Κι εκεί ακριβώς εμφανίζεται το ερώτημα: Ιανουάριος. Και τώρα τι;

Αν ο Δεκέμβριος είναι ένα μια ατέλειωτη γιορτή , ο Ιανουάριος είναι το ξύπνημα την επόμενη μέρα με λίγο hangover, αλλά χωρίς τις αναμνήσεις που θέλεις να κρατήσεις. Η σιωπή του σε ξαφνιάζει, αλλά ταυτόχρονα σου δίνει χώρο. Τα φωτάκια έχουν σβήσει , τέλος και το all I want for Christmas στα ηχεία !

Κι έτσι, χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι θέλεις πραγματικά να κρατήσεις μαζί σου από όλα αυτά. Ο Ιανουάριος είναι εκείνος ο μήνας που δεν κάνει εντυπωσιακή είσοδο. Δεν υπόσχεται τίποτα, δεν σε ξεσηκώνει, δεν σου κλείνει το μάτι. Απλώς εμφανίζεται και σου λέει «πάμε από την αρχή». Μόνο χρόνος. Καθαρός, άδειος, μπροστά σου. Και αυτό, όσο απλό κι αν ακούγεται, είναι από τα πιο απαιτητικά πράγματα που μπορεί να σου δώσει μια χρονιά.

Δεν είναι μήνας μεγάλων αποφάσεων όσο κι αν προσπαθούμε να τον φορτώσουμε με στόχους. Είναι μήνας επαναφοράς. Μήνας που μαθαίνεις ξανά τους ρυθμούς σου χωρίς τα φώτα, τις άδειες και τις δικαιολογίες των γιορτών. Και αυτό από μόνο του είναι ήδη αρκετό.

Κάπου εδώ αρχίζεις να ψάχνεις μικρές σταθερές. Κάτι που δεν θα σου ζητήσει περισσότερα απ’ όσα έχεις να δώσεις. Κάτι απλό, καθημερινό, ανθρώπινο. Και εκεί ακριβώς χωράει το βιβλίο.

Όχι σαν στόχος. Όχι σαν «φέτος θα διαβάσω 50». Αλλά σαν συνήθεια. Σαν σημείο ηρεμίας μέσα στη μέρα. Δέκα λεπτά πριν τον ύπνο. Μισή ώρα ένα απόγευμα που δεν βγαίνεις. Λίγες σελίδες στο μετρό. Δεν χρειάζεται τελετουργία. Χρειάζεται μόνο παρουσία.

Δεν χρειαζεται και εδω αναγκαστικο στόχο .Δεν ειναι αγώνας , ειναι «θεραπεία »

Ο χειμώνας, άλλωστε, είναι η πιο τίμια εποχή για διάβασμα. Τα απογεύματα σκοτεινιάζουν νωρίς, οι ρυθμοί πέφτουν, οι μέρες δεν σε τραβάνε έξω. Είναι πιο εύκολο να μείνεις λίγο παραπάνω μέσα. Με τον εαυτό σου. Με μια ιστορία. Με σκέψεις που δεν προλαβαίνεις να κάνεις όταν όλα τρέχουν.

Και κάπως έτσι, χωρίς θόρυβο, το βιβλίο αρχίζει να λειτουργεί σαν σταθερότητα. Δεν σου αλλάζει τη ζωή σε μια νύχτα. Σου κρατά όμως χώρο. Σε βοηθά να μην χαθείς τελείως μέσα στις υποχρεώσεις. Να έχεις κάτι δικό σου που δεν εξαρτάται από ραντεβού, μηνύματα, deadlines και ειδοποιήσεις.

Το βιβλίο σε μαθαίνει να μένεις. Να συγκεντρώνεσαι. Να ακούς μια φωνή από την αρχή ως το τέλος χωρίς να τη διακόπτεις. Να δίνεις στον εαυτό σου κάτι που δεν είναι ούτε οθόνη ούτε ειδοποίηση ούτε θόρυβος. Σε έναν μήνα που όλα μοιάζουν λίγο άδεια από ενθουσιασμό, αυτό από μόνο του είναι μεγάλο κέρδος.

Ο Ιανουάριος φέρνει πάντα μαζί του νέες αρχές. Μικρές αποφάσεις, καθαρά φύλλα στο ημερολόγιο. Και το ίδιο κάνει ένα βιβλίο κάθε φορά που το ανοίγεις. Κάθε ιστορία, κάθε σελίδα, είναι σαν μια καινούργια αρχή μέσα σε ένα ολόκληρο σύμπαν. Σου δίνει χώρο να ξεκινήσεις ξανά, να αφήσεις πίσω όσα βαραίνουν, να δεις τον κόσμο από μια διαφορετική γωνία. Όπως ο Ιανουάριος σε καλεί να επαναφέρεις τη ζωή σου σε ρυθμό, έτσι και ένα βιβλίο σε καλεί να βρεις ρυθμό μέσα στις λέξεις, να ξεκινήσεις ξανά με κάθε κεφάλαιο, με κάθε φράση.

Ίσως τελικά αυτό να είναι ο Ιανουάριος. Όχι ο μήνας που αλλάζεις τη ζωή σου, αλλά ο μήνας που τη βάζεις πάλι σε σειρά. Που βρίσκεις ρυθμό. Που ξεκινάς από τα βασικά. Και τα βασικά, πολύ συχνά, είναι απλά. Ένας καφές. Ένα ήσυχο απόγευμα. Ένα καλό βιβλίο.

Και αν κάτι αξίζει να πάρεις μαζί σου σε αυτή την αρχή της χρονιάς, είναι αυτό. Ότι δεν χρειάζονται μεγάλα σχέδια για να νιώσεις καλύτερα. Μερικές φορές αρκεί μια ιστορία που σε κρατά λίγο πιο ήρεμο, λίγο πιο συγκεντρωμένο, λίγο πιο εσύ.

Αρκεί ένα βιβλίο που θα σου δώσει δύναμη, κίνητρο, ταύτιση και ηρεμία να φτάσεις εκεί που θέλεις !