Η Μπάρμπι πάει… Ανεμοδαρμένα Ύψη

Το νέο μοντέλο βρίσκεται ήδη στις προθήκες. Μέσα στο τριζάτο, γυαλιστερό κουτί, στην κλασικά άκαμπτη στάση, αυτήν της εκπάγλου καλλονής άψυχης κούκλας. Αυτή τη φορά συνοδεύεται από ολόκληρο σετ φορεμάτων εποχής. Ποιας εποχής; Όχι συγκεκριμένης. Σίγουρα όμως μιας εποχής κορσέδων ασφυκτικά στενών, που αναδεικνύουν μέσες ταμάμ για διατροφικές διαταραχές. Μαλλιά αψεγάδιαστα: είτε σινιέ είτε «ατημέλητα σέξι», ικανά να αψηφούν ακόμα και τους ανέμους των πιο επικίνδυνων υψομέτρων. Κάπως έτσι, η Μπάρμπι πάει… Ανεμοδαρμένα Ύψη.

Η διασκευή είναι τέχνη από μόνη της. Ένας αυτόνομος τομέας καλλιτεχνικής παραγωγής με κανόνες, μυστικά και —πλέον— μια ολόκληρη βιομηχανία. Όσο οι παραγωγοί στρέφονται σε μεταφορές παλαιότερων έργων, τόσο η διασκευή ισχυροποιείται. Και ναι, στη διασκευή όλα επιτρέπονται. Κρίνονται, όπως κάθε έργο τέχνης, από την αισθητική, το περιεχόμενο και το μήνυμά τους. Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αναγνώσεις κλασικών έργων: αλλαγές φύλου ή φυλετικής καταγωγής, ταυτοτικές μετατοπίσεις, επαναπλαισιώσεις σε άλλα χωροχρονικά συμφραζόμενα, ακόμα και μύθους μεταφερμένους σε φουτουριστικά περιβάλλοντα. Όλα αυτά έχουν αξία, γιατί ανοίγουν νέους ορίζοντες μέσα από ιστορίες που αντέχουν στον χρόνο.

Ασφαλώς, η περίοδος του Αγίου Βαλεντίνου είναι η ιδανική εμπορική συνθήκη για να λανσαριστεί μια ταινία με τη σφραγίδα της «μεγαλύτερης ιστορίας αγάπης όλων των εποχών». Ανεμοδαρμένα Ύψη. Σε εισαγωγικά.

Πόσοι άραγε πρόσεξαν αυτά τα μικρά, αθώα σύμβολα στην αφίσα; Σε συνέντευξη, η σεναριογράφος και σκηνοθέτης Έμεραλντ Φενέλ και η παραγωγός —καθόλου τυχαία αναφέρεται πρώτη αυτή η ιδιότητα— και πρωταγωνίστρια Μάργκο Ρόμπι ξεκαθάρισαν ότι πρόκειται για τη δική τους ανάγνωση. Σχεδόν ειπώθηκε ξεκάθαρα: είναι ό,τι συγκράτησε η Φενέλ από την πλοκή όταν διάβασε το βιβλίο στην εφηβεία της!

Η ταινία δεν έχει βγει ακόμη στις σκοτεινές αίθουσες και, προφανώς, αυτό το κείμενο εκ των πραγμάτων δεν είναι μια κριτική. Όμως, δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε το περίφημο tourdrobe (νέος όρος των μίντια που προέρχεται από την ένωση του tour–περιήγηση και wardrobe-ντουλάπα) της Ρόμπι, καθώς παρελαύνει σε κόκκινα χαλιά, ντυμένη με haute couture, παρουσιάζοντας το concept «ηρωίδα σε γοτθικό μυθιστόρημα». Κι όλοι μένουν ευχαριστημένοι: κυρίως οι διαφημιστικές και οι εταιρείες προϊόντων lifestyle που το κοινό μαθαίνει —ξανά— ότι η γυναικεία «ενδυνάμωση» περνά από το σωστό φόρεμα, τα σωστά ζυγωματικά και την ιδανική δοσολογία υαλουρονικού. Καθόλου τυχαία, ίσως, η πρεμιέρα της ταινίας πέφτει κάπου ανάμεσα στον Άγιο Βαλεντίνο και την αρχή του Τριωδίου.

Αντί ΥΓ

Η Έμιλυ Μπροντέ, σχεδόν δύο αιώνες πριν, έγραψε για έναν έρωτα που καταργούσε σύνορα τάξης, φυλής και κοινωνικής θέσης — έναν έρωτα καταστροφικό, βίαιο, επικίνδυνο, καθώς ήταν κόντρα σε ταμπέλες και επιταγές της κοινωνίας. Σήμερα η πρόταση που μας έρχεται από τους δημιουργούς της ταινίας μοιάζει επικίνδυνα με εικονογραφημένο άρλεκιν. Μήπως, γινόμαστε όλο και πιο συντηρητικοί, τελικά;