Έργο VS Ήθος

Το τελευταίο χρονικό διάστημα η λέξη διαφθορά έχει επιστρέψει ως ένα από τα προβλήματα των πολιτών στις απαντήσεις που δίνουν στις δημοσκοπήσεις.

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο με τον αγροτικό πληθυσμό να εμφανίζεται εξοργισμένος από τα λαμόγια που και κατάφεραν και πήραν χρήματα που δεν άξιζαν αλλά και σήμερα γίνονται αιτία για καθυστερήσεις στις πληρωμές ενώ ο φόβος για μελλοντικές απώλειες υπάρχει ολοφάνερος.

Τα προβλήματα στον πρωτογενή τομέα λειτουργούν ως ντόμινο και σε δεκάδες άλλα σχετιζόμενα επαγγέλματα αλλά πέρα από αυτό, η δημοσιότητα της υπόθεσης και η ευρύτερη σκανδαλολογία έχει παίξει μεγάλο ρόλο εναντίον της κυβέρνησης.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης ήταν ο πρώτος πολιτικός αρχηγός που έβαλε στο τραπέζι την ηθική ως προεκλογικό δίλημμα. Με προσωπικές αναφορές από τη ΔΕΘ συνέκρινε τον εαυτό του με τον Πρωθυπουργό υποσχόμενος ότι ο ίδιος θα επαναφέρει την ηθική στην πολιτική ζωή του τόπου. Μάλιστα στην συνέντευξη τύπου ερωτώμενος και για τον Αλέξη Τσίπρα, ζήτησε από τους δημοσιογράφους να συγκρίνουν τον πολιτικό βίο του καθενός μέχρι τώρα.

Στην πρώτη του συνέντευξη μετά την παραίτησή του και ο Αλέξης Τσίπρας έκανε αναφορά στην ηθική. «Η κοινωνία πολιορκείται από ένα καθεστώς αδικίας, διαφθοράς, κατεδάφισης του κράτους δικαίου, συγκάλυψης, ψεύδους και εξαπάτησης» ανέφερε αρχικά κάνοντας στην συνέχεια λόγο για ένα «σοκ εντιμότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας. Να ξανασυνδεθεί η πολιτική με την ηθική και το πολιτικό σύστημα με τους πολίτες».

Ίδια τακτική και από τους δύο πολιτικούς που αναμένεται να κοντραριστούν για την ψήφο των Κεντροαριστερών ψηφοφόρων στις επερχόμενες εκλογές. Τακτική που δείχνει ότι εκτιμούν στην αντιπολίτευση ότι είναι το πιο τρωτό σημείο της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Μια κυβέρνηση που θα παίξει όπως φαίνεται το χαρτί της σταθερότητας αλλά και της σύγκρισης με τα πεπραγμένα της εποχής Τσίπρα. Το έργο της κυβέρνησης Μητσοτάκη θεωρείται στο Μαξίμου το πιο βαρύ χαρτί μαζί με το πρόσωπο του ίδιου του Πρωθυπουργού.

Αυτή η διαμάχη «έργου» εναντίον «ήθους» μετρήθηκε δημοσκοπικά από την MRB για το OPEN. Και τα ευρήματα ήταν αρκετά ενδιαφέροντα. Ντέρμπι κανονικό. Καθώς το Έργο επικρατεί οριακά με 48,9% έναντι 47,2% του Ήθους ως το πρώτο κριτήριο ψήφου των πολιτών.

Η κατάτμηση των δύο αυτών ποσοστών έχει κι αυτή τη σημασία της. Στην κατηγορία του «Έργου», η απόλυτη προτεραιότητα για τους πολίτες είναι το αποτέλεσμα στην προσωπική τους ζωή και την καθημερινότητα (28%). Αυτό δείχνει ότι η τσέπη, η ακρίβεια, και τα πρακτικά ζητήματα που τους αγγίζουν άμεσα, είναι μακράν η κυρίαρχη ανησυχία και κίνητρο ψήφου.

Το να «πάει η χώρα μπροστά» έρχεται δεύτερο με 15,2%, ενώ η «σταθερότητα» ακολουθεί με 5,7%, κάτι που ίσως υποδηλώνει ότι η σταθερότητα θεωρείται δεδομένη ή λιγότερο πιεστική προτεραιότητα σε σχέση με την καθημερινή επιβίωση.

Στην κατηγορία του «Ήθους», το πιο σημαντικό κριτήριο είναι η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του αρχηγού του κόμματος (17,7%), πράγμα που υπογραμμίζει τον έντονο προεδροκεντρικό χαρακτήρα της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Σχεδόν εξίσου σημαντική είναι η ανάγκη για αλλαγή του πολιτικού ήθους στη χώρα (16,8%), που αντανακλά την απογοήτευση και την απαίτηση για διαφάνεια και πιο «καθαρή» πολιτική. Τέλος, το αίσθημα της δικαιοσύνης (12,7%) είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας, φανερώνοντας την ευαισθησία της κοινής γνώμης σε θέματα ισονομίας και ίσων ευκαιριών.

Προσωπικά δεν είμαι βέβαιος αν στο δρόμο προς τις κάλπες τα ποσοστά αυτά θα παραμένουν ίδια. Μέχρι και τις τελευταίες εκλογές η επωδός όλων των αναλυτών αλλά και ημών των δημοσιογράφων ήταν ότι η «τσέπη» ψηφίζει τελικά. Αυτή παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο στην απόφαση των πολιτών. Αλλά η σκανδαλολογία συνήθως λειτουργεί ως σφουγγάρι που σβήνει το όποιο κυβερνητικό έργο. Και σε συνδυασμό με την ακρίβεια μιλάμε για ένα εκρηκτικό σκηνικό.