Δεν θες να νικήσει η ομάδα σου, γνώμη μου…

Υποστηρίζεις μια ομάδα. Δικαίωμά σου. Και γούστο και καπέλο σου. Παίζει έναν αγώνα. Και χάνει. Κρίμα. Λογικά στεναχωριέσαι. Αλλά δεν είναι για να πέσεις στα πατώματα. Όχι και να τα βάψεις μαύρα. Πάμε παρακάτω. Μπορεί να κερδίσει τον επόμενο αγώνα.

Μπορεί και όχι, βέβαια. Και τότε πάλι στεναχώρια. Και νεύρα. Και ποστ στα σόσιαλ. Και ειδικά στα σόσιαλ της ομάδας σου.

Στο ποστ που γράφει το σκορ της ήττας μπορεί να γραφτούν 522 σχόλια. Στην επόμενη ήττα 958 σχόλια. Σε μια νίκη παλιότερα, βέβαια, ήταν μόλις 98 όσοι μπήκαν στον κόπο να γράψουν κάτι.

Και αυτό συμβαίνει ακόμη και σε πολύ πετυχημένες ομάδες, που έχουν κερδίσει τίτλους και έχουν χαρίσει στους οπαδούς τους μεγάλες χαρές.

Σε βαθμό να σκέφτομαι ότι κάποιοι περιμένουν την πρώτη ευκαιρία, για να βρουν διέξοδο προκειμένου να εκτονωθούν, από τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην δύσκολη καθημερινότητά τους.

Τόσο, που κάποιες φορές νομίζω ότι φτάνουν στο σημείο να μην θέλουν να κερδίσει η ομάδα τους, για να έχουν κάτι να πουν. Να μην πω για εκείνους -πολλούς και απο το σινάφι μας- που καλλιεργούν αντίστοιχο κλίμα και δημιουργούν ένα κοινό εθισμένο στον αρνητισμό.

Α, και για να μην μπερδευόμαστε, δεν υπάρχουν ντροπιαστικές ήττες, όσα γκολ και να φάει η ομάδα σου, με όση διαφορά κι αν χάσει στο μπάσκετ, από όποιον και να χάσει. Για άλλα πράγματα να ντρέπεσαι, τα πιο σοβαρά, γνώμη μου