Πώς η «Καλλιόπη» έγινε συνώνυμο της τουαλέτας – Η άγνωστη ιστορία πίσω από τη στρατιωτική αργκό
Ένα άγαλμα της αρχαιότητας και το χαρακτηριστικό χιούμορ των Αθηναίων δημιούργησαν μια έκφραση που επιβιώνει μέχρι σήμερα
theopinion 
Λίγες λέξεις της ελληνικής αργκό έχουν συνδεθεί τόσο έντονα με τη στρατιωτική καθημερινότητα όσο η «Καλλιόπη». Για όσους έχουν υπηρετήσει τη θητεία τους, η φράση «πάω να καθαρίσω την Καλλιόπη» παραπέμπει αμέσως στις τουαλέτες των στρατοπέδων.
Πίσω όμως από αυτή τη γνωστή έκφραση κρύβεται μια ιστορία που ξεκινά σχεδόν έναν αιώνα πριν, στην καρδιά της Αθήνας.
Η διαδρομή της λέξης οδηγεί στη δεκαετία του 1930, όταν η πλατεία Ομονοίας βρισκόταν σε περίοδο εκτεταμένων παρεμβάσεων λόγω της κατασκευής του υπόγειου σιδηροδρόμου. Οι μεγάλοι αεραγωγοί που δημιουργήθηκαν για τον εξαερισμό του σταθμού θεωρήθηκαν ιδιαίτερα αντιαισθητικοί και οι αρμόδιοι αναζήτησαν έναν τρόπο να τους εντάξουν πιο αρμονικά στον δημόσιο χώρο.
Η λύση που επιλέχθηκε ήταν να τοποθετηθούν πάνω από τους αεραγωγούς αγάλματα εμπνευσμένα από τις εννέα Μούσες της αρχαιότητας. Ωστόσο, υπήρχε ένα πρακτικό πρόβλημα: οι αεραγωγοί ήταν οκτώ, ενώ οι Μούσες εννέα. Έτσι, μία από αυτές έμεινε χωρίς θέση.
Η Μούσα που «περίσσεψε» ήταν η Καλλιόπη, προστάτιδα της επικής ποίησης. Αντί όμως να αποθηκευτεί το άγαλμά της, αποφασίστηκε να τοποθετηθεί μέσα στον υπόγειο χώρο του σταθμού, δίπλα στα δημόσια ουρητήρια της Ομόνοιας.
Η συγκεκριμένη επιλογή στάθηκε αρκετή για να γεννηθεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές εκφράσεις της αθηναϊκής καθημερινότητας. Οι κάτοικοι της πόλης, γνωστοί για το σκωπτικό τους χιούμορ, άρχισαν να λένε «πάω στην Καλλιόπη» κάθε φορά που κατευθύνονταν προς τις δημόσιες τουαλέτες. Η φράση διαδόθηκε γρήγορα στην καθημερινή γλώσσα, πέρασε στις επιθεωρήσεις της εποχής και αργότερα υιοθετήθηκε από τη στρατιωτική αργκό, όπου διατηρείται μέχρι σήμερα.
Η ιστορία έχει και μια ειρωνική κατάληξη. Λίγα χρόνια αργότερα, τα υπόλοιπα αγάλματα των Μουσών απομακρύνθηκαν από την πλατεία Ομονοίας, καθώς θεωρήθηκε ότι περιόριζαν την ορατότητα των οδηγών και συνέβαλαν στην πρόκληση τροχαίων ατυχημάτων. Η Καλλιόπη, όμως, είχε ήδη αποκτήσει μια διαφορετική θέση στη συλλογική μνήμη των Αθηναίων.
Αν και η συγκεκριμένη εκδοχή για την προέλευση της έκφρασης αναπαράγεται ευρέως στη λαογραφία και στην προφορική παράδοση, δεν τεκμηριώνεται πλήρως από ιστορικές πηγές. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει μία από τις πιο γνωστές και δημοφιλείς αφηγήσεις γύρω από τη γέννηση μιας λέξης που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.
