Στρατόπεδο Κόδρα: Η πρόταση ανάπλασης που κέρδισε στο φεστιβάλ Bauhaus

Με σημαντική συμμετοχή πολιτών, που ήταν και το ζητούμενο, ολοκληρώθηκε το πολυσυζητημένο φεστιβάλ Bauhaus με αντικείμενο το πρώην στρατόπεδο Κόδρα. 

Ήταν το τοπικό φεστιβάλ Bauhaus που διοργάνωσε η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου Interreg Euro-MED «Bauhaus4MED» και πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αρχιτεκτόνων Τοπίου (IFLA Europe) και του δήμου Καλαμαριάς, λειτουργώντας ως μια πλατφόρμα δημιουργικότητας για την αξιοποίηση του πρώην στρατοπέδου Κόδρα.

Στο επίκεντρο του φεστιβάλ βρέθηκε το «αποθετήριο ιδεών» για το μέλλον του πρώην στρατοπέδου. Στο πλαίσιο μιας συναγωνιστικής διαδικασίας, κατατέθηκαν 87 προτάσεις από φορείς και πολίτες, εκ των οποίων οι 81 αξιολογήθηκαν.

Στη διαδικασία αυτή, ξεχώρισε η πρόταση με τίτλο «Πάρκο Κόδρα: Ένα Όραμα για τη Μητροπολιτική Θεσσαλονίκη», η οποία συγκέντρωσε τόσο την προτίμηση της επιτροπής αξιολόγησης του Τοπικού Κόμβου Πράσινου Μετασχηματισμού της Περιφέρειας, όσο και την προτίμηση του κοινού, το οποίο συμμετείχε δυναμικά με περισσότερες από 1.300 ψήφους προτίμησης στο σύνολο των προτάσεων.

Η εν λόγω πρόταση, βασισμένη στις αρχές του New European Bauhaus, οραματίστηκε τη μετατροπή του Κόδρα σε ένα μητροπολιτικό πάρκο με τέσσερις διακριτές ζώνες.

Κεντρικό στοιχείο αποτελεί η «Πολιτιστική Αγορά», που προβλέπει την επανάχρηση των 16 διατηρητέων κτιρίων για εργαστήρια και εκθέσεις. Παράλληλα, σχεδιάζεται το «Λιβάδι της Ελευθερίας» ως ένας μεγάλος ανοιχτός χώρος πρασίνου, καθώς και οι «Μεσογειακοί Κήποι» και το «Ενεργό Τοπίο», το οποίο θα περιλαμβάνει ένα μεγάλο Πράσινο Αμφιθέατρο.

Η πρόταση δίνει επίσης έμφαση σε λύσεις βιωσιμότητας, όπως οι «κήποι βροχής» και στην αποκατάσταση της σύνδεσης του πάρκου με το παραλιακό μέτωπο.

Σε κάθε περίπτωση, το φεσιβάλ αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για το στρατόπεδο που σήμερα θεωρείται από πολλούς μια απλή ανενεργή έκταση, την ώρα που μπορεί να μετατατραπεί σε ζωντανό παράδειγμα σύγχρονης αστικής ανάπλασης. Το όραμα που κυριάρχησε είναι η δημιουργία ενός εμβληματικού δημόσιου χώρου υπερτοπικής σημασίας, ενός πραγματικού πνεύμονα πρασίνου και μιας εστίας δημιουργικότητας, που θα απευθύνεται σε ολόκληρο το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης.