Στον… τάκο όσοι γυρνούν την πλάτη τους στον Έβρο!
Χρήστος Νικολαΐδης 
- Μερικές σκέψεις για ένα μεγάλο δημοσιογραφικό οδοιπορικό που έκανε ο γράφων στην ακριτική περιοχή της Πατρίδας μας!
- Από την κα Άρτεμη του Δέλτα, μέχρι τους πυρόπληκτους αγρότες της Μάκρης, τον δάσκαλο των Δικαίων και τα χωριά με μονοψήφιο αριθμό κατοίκων!
- Σε κανέναν δεν θα πρέπει να επιτρέπεται να αγνοεί τους Ακρίτες μας!
Ένα… χωρατό για τον Έβρο λέει το εξής: είναι ο μόνος νομός της χώρας με αρσενικό όνομα! Σκεφτείτε το, όλοι οι άλλοι νομοί έχουν ονόματα θηλυκά και ελάχιστες ουδέτερα. Το… χωρατό λοιπόν λέει ότι ο Έβρος βγάζει αρρενωπότητα σε κάθε του έκφανση, με αρχή από το όνομα του! Αρρενωπότητα και σθένος, δύναμη, πείσμα, πατριωτισμό και υψηλό αίσθημα ευθύνης και χρέους προς τον τόπο!
Είχα την ευκαιρία να επιμεληθώ μία εκπομπή δημοσιογραφικής έρευνας, στο πλαίσιο της σειράς ντοκιμαντέρ “Prime Time” του ΣΚΑΙ, το οποίο προέκυψε από ένα μεγάλο οδοιπορικό στην περιοχή.
Με την προβολή του, την Τρίτη, κατακλύστηκα από ευχαριστίες και συγχαρητήρια από φίλους, γνωστούς και αγνώστους! Απάντησα ότι δεν αξίζω τις ευχαριστίες γιατί δεν αισθάνομαι πως έδωσα κάτι στον Έβρο, αντίθετα νιώθω ότι εισπράττω κάτι από τους ανθρώπους του, κάθε φορά που επισκέπτομαι την περιοχή.
Ο Έβρος είναι από τις ελάχιστες περιοχές της χώρας που νιώθεις ότι οι άνθρωποι του έχουν βαθιά μέσα τους την αίσθηση του καθήκοντος. Ό,τι και να κάνουν, όπου κι αν δραστηριοποιηθούν το πράττουν όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά έχοντας σε κάθε συλλογισμό τους και το χρέος προς τον τόπο τους! Όταν δουλεύουν, όταν πολιτεύονται, όταν μορφώνονται, όταν συμμετέχουν σε κοινωνικά δρώμενα δεν το κάνουν μόνο για την τσέπη τους, για το συμφέρον και την ιδιοτέλεια τους! Το κάνουν γιατί με τον τρόπο αυτό προσφέρουν παράλληλα και στον τόπο τους, αφού αισθάνονται πως οφείλουν σ αυτόν!
Αυτό είναι σπάνιο. Εν έτει 2026 έχουμε δυστυχώς συνηθίσει σε εγωιστικές συμπεριφορές τριγύρω μας, που με ευκολία υποτάσσουν το κοινό καλό στο ιδιοτελές, ακόμη κι όταν αυτό εκδηλώνεται με διεφθαρμένες μεθόδους.
Όλο και περισσότεροι Έλληνες κοιτάμε μόνο την τσέπη μας. Το συμφέρον μας, την “κονόμα”, την επικράτηση, την επιβεβαίωση! Ποιος άραγε σκέφτεται σήμερα ότι θα πρέπει να κάνει καλά την δουλειά του γιατί αυτό θα έχει και θετικές επιπτώσεις στην κοινωνία μας;
Ταξίδεψα αρκετά. Συνάντησα αυτούς τους ανθρώπους γιατί υπάρχουν πολλοί στον Έβρο! Από τους δασκάλους του δημοτικού σχολείου Δικαίων, τους κατοίκους των χωριών με τους λίγες δεκάδες κατοίκους και τους συνοριοφύλακες της Ορεστιάδας, μέχρι τους στρατιωτικούς του Σουφλίου, τους αγρότες της Μάκρης, τους αυτοδιοικητικούς της Ορεστιάδας, τους ορνιθολόγους και ψαράδες του Δέλτα και τους δασολόγους της Δαδιάς όλοι τους βγάζουν αυτόν τον αγνό Πατριωτισμό της προσφοράς, παρά τον Γολγοθά που ανεβαίνουν καθημερινά!
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα, σε κανέναν δεν μπορεί να επιτρέπεται να αγνοεί αυτόν τον υπέροχο κόσμο. Η κυβέρνηση, η ελληνική πολιτεία γενικά θα πρέπει να σκύψει πάνω στα προβλήματα των ακριτικών περιοχών. Λύσεις υπάρχουν, διάθεση φροντίδας δεν υπάρχει…