Στον… τάκο όσοι δεν κρατάνε το ωράριο του ΑΠΘ
Χρήστος Νικολαΐδης
- Τη λαϊκή ρήση “όποιος καεί από το χυλό φυσά και το γιαούρτι” θυμίζει η επιχείρηση το βράδυ της Τρίτης στο Πολυτεχνείο που κατέληξε σε 38 συλλήψεις φοιτητών!
- Το δόγμα “Νόμος και Τάξη” μέσα στο πανεπιστημιακό campus παίρνει σάρκα και οστά παρά τις αντιδράσεις. Θα αντέξει;
- Μπαίνουμε σε νέα εποχή… με το ζόρι; Ο καιρός θα δείξει…
Το ΑΠΘ μόλις προχτές και υπό το βάρος των βίαιων επεισοδίων της προηγούμενης Παρασκευής, ανακοίνωσε ότι στο εξής θα τηρείται απαρέγκλιτα ωράριο λειτουργίας, με λήξη την 10η νυχτερινή, οπότε πρέπει όλες οι πόρτες να κλειδώνουν. Εντός του ιδρύματος θα μπορούν να παραμένουν μόνο όσοι έχουν ειδική άδεια.
Το σκεπτικό λέει ότι εάν το ΑΠΘ εξακολουθήσει να είναι “ξέφραγο αμπέλι” τότε συχνότατα χρησιμοποιείται από τους μπαχαλάκηδες ως ορμητήριο για τις επιθέσεις εναντίον των αστυνομικών δυνάμεων. Οι οποίες, όπως είδαμε πρόσφατα, μπορούν να γίνουν πολύ άγριες και επικίνδυνες.
Οι πρυτανικές και αστυνομικές αρχές θέλησαν λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση του ωραρίου να δείξουν με τεράστια αποφασιστικότητα ότι θα τηρήσουν την απόφαση απαρέγκλιτα, ακόμη και εάν χρειαστεί να επιδείξουν πυγμή.
Έστειλαν λοιπόν το μήνυμα.
Επειδή λοιπόν είχαν καεί στον χυλό των επεισοδίων με τις μολότωφ το προηγούμενο Σάββατο, φύσηξαν και το γιαούρτι μίας εκδήλωσης προβολής ταινίας στο Πολυτεχνείο.
Οι πρώτοι που έλαβαν αυτό το μήνυμα αποφασιστικότητας ήταν όσοι συμμετείχαν σ’ αυτήν το βράδυ της Τρίτης. Τους δόθηκε τελεσίγραφο να τελειώνουν μέχρι τις 10 μμ αλλιώς θα συλληφθούν.
Οι νεαροί δεν υπάκουσαν. Η ώρα περνούσε. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα ισχυρή αστυνομική δύναμη κινήθηκε προς την είσοδο του κτιρίου. Στη θέα της οι νεαροί βγήκαν. Οι αστυνομικοί εγκλώβισαν μία ομάδα 48 φοιτητών, έξω από το Παλέ Ντε Σπορ και τους προσήγαγαν στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αποφασιστικότητας.
Χτες οι 38 από τις προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Όλοι αφέθηκαν ελεύθεροι και θα δικαστούν από το Αυτόφωρο την Παρασκευή. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μία αντιμετώπιση σαν κι αυτή.
Χτες, παρατηρούσα πολλούς καθηγητές, υπαλλήλους του πανεπιστημίου και φοιτητές να εκδηλώνουν την κάθετη αντίθεση του σε αυτή την τακτοποίηση. Οι περισσότεροι μιλούσαν για ένα πανεπιστήμιο “ανοικτό” στη μάθηση, τη δημιουργία και τις ιδέες το οποίο με τέτοιες πρακτικές καταστρέφεται.
Μάλλον κάποιοι συγχέουν το “ανοιχτό” με τη βία και την παρανομία. Μάλλον πιστεύουν ότι ο σεβασμός προς κάθε ιδεολογία περιλαμβάνει και όσους θέλουν με βία να εκφράσουν την δική τους.
Είναι άλλο να σέβεσαι τις ιδέες και τις αρχές και άλλο να τους δίνεις τα περιθώρια να ασκήσουν βία, γιατί αυτό περιλαμβάνει η ιδεολογία τους. Στην Ελλάδα δεν διώκονται οι ιδέες, δεν υπάρχουν πια “Ιδιώνυμα”, διώκονται οι πράξεις, όταν ξεπερνούν τα όρια της νομιμότητας. Αναρωτιέμαι: το “ανοικτό” πανεπιστήμιο δεν μπορεί να έχει ωράριο λειτουργίας;
Ιδίως όταν ξέρουμε πολύ καλά ποιους μπορεί να φιλοξενήσει κατά τις άγριες ώρες της νύχτας…
Παρόμοιες συζητήσεις έγιναν σε όλα τα πανεπιστήμια και τις κοινωνίες της Δύσης, αλλά πριν 40 χρόνια!