Στον… τάκο όσοι ασχημονούν στον Άγνωστο Στρατιώτη

– Με τη νομοθετική πρωτοβουλία της η κυβέρνηση επιχειρεί να μαζέψει ένα ζήτημα, που γιγαντώθηκε, ενώ δε θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί ποτέ!

– Ο χώρος του Άγνωστου Στρατιώτη είναι ιερός! Τελεία και παύλα! Κανείς δεν δικαιούται να τον χρησιμοποιεί, ούτε για τα αιτήματα του αλλά ούτε και για τις πολιτικές επιδιώξεις του!

– Ορισμένοι κύκλοι στην Ελλάδα βγάζουν φλύκταινες όταν τους λες πως η Ελληνική Παράδοση προβλέπει κάποια ιερά και υπεράνω ατόμων ιδανικά!

Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση γι αυτό και το θυμάμαι! Κάποιος από τους προταίτιους χουντικούς του Απριλιανού πραξικοπήματος, σε μία συνέντευξη του είχε πει ότι η συμμορία των συνταγματαρχών κινήθηκε στις 21 Απριλίου 1967 γιατί είχε προηγηθεί μία γιγαντιαία προσβολή την 25 Μαρτίου, λίγες μέρες πριν δηλαδή.

Τότε, σύμφωνα με τον πραξικοπηματία, η Αριστερά είχε διοργανώσει παντού επεισοδιακές διαδηλώσεις την ημέρα της Εθνικής Επετείου, με αποτέλεσμα να ματαιωθούν παρελάσεις και γενικότερα να σημειωθούν ασχημονίες.

Αυτό εξόργισε πολλούς. Και για τους πραξικοπηματίες ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Η χούντα επιβλήθηκε σε μία κοινωνία κουρασμένη από την πολιτική τοξικότητα, τότε τα κόμματα τσακώνονταν για το παραμικρό, αναιμικές κυβερνήσεις σχηματίζονταν και έπεφταν, καταδικάζοντας τον τόπο σε μιζέρια και στασιμότητα.

Γι αυτό άλλωστε, στην αρχή και για μεγάλο χρονικό διάστημα είχαμε κλίμα αναμονής στα όρια ανοχής και όχι αντίστασης στην χούντα.

Βέβαια, οι κίνδυνοι που σήμερα απειλούν τη χώρα δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με αυτούς του 1967.

Λίγα πράγματα είναι ίδια, αλλά δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Η πολιτική τοξικότητα και οι ασχημονίες σε εθνικά σύμβολα σίγουρα δεν πρόκειται να οπλίσουν το χέρι κάποιου επίδοξου πραξικοπηματία. Αλλά θα συντελέσουν στη δημιουργία ενός ακραίου σε οξύτητα κλίματος το οποίο δεν ξέρουμε τι μπορεί να μας φέρει.

Ίσως οδηγήσει στην ενίσχυση των πολιτικών άκρων, στην ριζοσπαστικοποίηση ατόμων και ομάδων ή σε απολιτίκ καταστάσεις, στην αυτοεξαίρεση κάποιων άλλων από τις πολιτικές διεργασίες, λόγω κόπωσης και αηδίας.

Ας είμαστε εγκρατείς. Εθνικά σύμβολα, όπως ο Άγνωστος Στρατιώτης πρέπει να μένουν εκτός κάθε αντιπαράθεσης. Όποιος θέλει να διαμαρτυρηθεί, όσο ιερό κι αν είναι το αίτημα του και βαρύς ο πόνος του, ας το κάνει σε χιλιάδες άλλες τοποθεσίες. Ας σταθεί έξω από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, τον Άρειο Πάγο, το σπίτι του πρωθυπουργού, αλλά όχι στον Άγνωστο Στρατιώτη. Μερικά στοιχεία είναι πάνω από τα ανθρώπινα, είναι υψιπετή.

Όταν λοιπόν υπάρχει τέτοιο πολιτικό άπλωμα, όταν το ζήτημα δεν μαζεύεται, τότε γίνεται αναγκαστική μία νομοθετική παρέμβαση, σαν κι αυτήν που πέρασε χτες από την Βουλή.

Το ζήτημα δε θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί καν.

Αλλά δυστυχώς υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα που δεν εννοούν να αφήσουν τίποτε έξω από το τοξικό μενού τους. Δεν σέβονται τίποτε. Όλα για το κομματικό συμφέρον.

Το ίδιο βέβαια πρέπει να ισχύει και για την άλλη όχθη του πολιτικού σκηνικού! Γιατί η κριτική που ακούγεται ότι ο Μητσοτάκης φόρτωσε το θέμα στον Δένδια για να τον τιμωρήσει για την δήλωση με την οποία είχε διαφοροποιηθεί για τον Ρούτσι, έχει βάση.