Στον… τάκο η 7/10, που είναι για το Ισραήλ ό,τι και η 11/9 για τις ΗΠΑ!

• Μερικές σκέψεις για τα τρία χρόνια από την τρομαχτικά βάρβαρη επίθεση της Χαμάς
• Οι τρεις μεγάλες αλήθειες που δεν βρήκαν ποτέ το χώρο που τους άρμοζε στα ΜΜΕ και την προσοχή του κοινού!
• Οι βαθιές πληγές της Μέσης Ανατολής που δε θα κλείσουν ποτέ!

Σαν σήμερα, τρία χρόνια πριν, ο γράφων βρέθηκε στο Ισραήλ, ως απεσταλμένος του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ και για περίπου ένα μήνα κατέγραφε τον σκληρό πόλεμο του IDF με την Χαμάς, έναν παράξενο όσο και ιδιότυπο πόλεμο, που όμοιο του δεν είχε γνωρίσει η ανθρωπότητα!

Όπως είχε γραφτεί και τότε, η 7η Οκτωβρίου είναι για τους Ισραηλινούς ό,τι και η 11η Σεπτεμβρίου για τους Αμερικανούς! Αιφνιδιάστηκαν το ίδιο, έδειξαν την ίδια ανετοιμότητα και ξάφνιασμα, πόνεσαν το ίδιο για τα χιλιάδες αθώα θύματα…

Από την άποψη που διαμόρφωσε λοιπόν ο γράφων, όλο αυτό το χρονικό διάστημα, είτε με το επιτόπιο ρεπορτάζ στα πολεμικά μέτωπα, είτε συζητώντας με παράγοντες και πολίτες του Ισραήλ, είτε παρακολουθώντας τις εξελίξεις, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι στην αιματοβαμμένη αυτή ιστορία της 7ης Οκτωβρίου, υπάρχουν τρεις αλήθειες, που δεν έχουν βρει το χώρο και τη σπουδαιότητα που τους αρμόζει, τόσο στα αφιερώματα των ΜΜΕ όσο και στην προσοχή του κοινού!

Τους έπιασαν στον ύπνο! Το Ισραήλ είναι γνωστό για τις μυστικές υπηρεσίες του αλλά και τις ικανότητες του σε κάθε πεδίο των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν όλη αυτή η αψεγάδιαστη πολεμική μηχανή να μην αντιληφθεί ότι περίπου 3000 άνδρες από κάθε περιοχή της Γάζας προετοιμάστηκαν, συγκεντρώθηκαν και βάδισαν προς το Ισραήλ, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί;

Διάφορα σενάρια συνωμοσιολογίας λένε ότι η επίθεση είχε εντοπιστεί αλλά ο Νετανιάχου αποφάσισε να την αφήσει να εκδηλωθεί για να εδραιωθεί στη θέση του και να αναδειχθεί ως ο ηγέτης του πολέμου, αφού σε καιρό ειρήνης δεν τα πήγαινε και τόσο καλά! Κάποιοι λένε ότι του ξέφυγε, την περίμενε χαμηλότερης έντασης…

Καθυστερημένη αντίδραση: η επίθεση της Χαμάς άρχισε λίγο πριν τις 6.30 το πρωί και οι τρομοκράτες της αλώνιζαν στο Νότιο Ισραήλ έως τις 3μμ! Τα ελικόπτερα δεν κινήθηκαν καθόλου, η στρατιωτική αντίδραση του καλύτερου -για πολλούς- στρατού του κόσμου καθυστέρησε δραματικά, με αποτέλεσμα να έχουμε αυτά τα φριχτά αποτελέσματα. Μιλάμε για μία πολεμική μηχανή σε διαρκή ετοιμότητα, με χιλιάδες καλά εκπαιδευμένους εφέδρους και υψηλή στρατιωτική κουλτούρα! Πώς είναι δυνατό να μην καταδίωξαν τους εισβολείς τρομοκράτες από την πρώτη ώρα; Αυτό είναι κάτι που εδώ και τρία χρόνια ερευνάται, χωρίς ακόμη να δοθεί κάποια πειστική εξήγηση.

Χτυπήθηκαν πρώτοι και περισσότερο οι φιλο-παλαιστίνιοι Ισραηλινοί! Από το τέλος της δεκαετίες του ’90, διάφορες ειρηνιστικές και αριστερές οργανώσεις του Ισραήλ ίδρυσαν κιμπούτς (αγροτικές κοινότητες), κατά μήκος των συνόρων με τη Γάζα, με το όνειρο ότι θα αποτελούσαν τις γέφυρες ανάμεσα στους δύο λαούς, με τις οποίες θα ξεπερνούσαν τις διαφορές και θα οικοδομήσουν όμορφες σχέσεις! Τα κιμπούτς της ειρήνης, όμως, όπως ονομάστηκαν, είχαν τα περισσότερα θύματα, ήταν αυτά που χτυπήθηκαν πρώτα, παρά το γεγονός ότι η Χαμάς ήξερε πολύ καλά ότι χιλιάδες Παλαιστίνιοι εργάζονταν σε αυτά, αλλά και ότι σε αυτά δεν κατοικούσαν ακραίοι, φανατικοί, σωβινιστές Ισραηλινοί αλλά φιλειρηνικοί πολίτες που επιθυμούσαν την ομαλή συμβίωση. Άνθρωπος που γνώρισε ο γράφων σε ένα από αυτά τα κιμπούτς είπε χαρακτηριστικά ότι η επίθεση δικαίωσε τους σωβινιστές και ταπείνωσε τους οπαδούς της ειρηνικής συμβίωσης, αφού απέδειξε στην πράξη ποιος είχε δίκιο για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει ο καθένας τους να συμπεριφέρεται στους Παλαιστίνιους…