Κατερίνα Σιάμκουρη: Παρτέρι, παρτέρι, η Θεσσαλονίκη θα αλλάξει

Αν ο εθελοντισμός για ευπρέπεια και ομορφιά στον δημόσιο χώρο της Θεσσαλονίκης είχε όνομα, τότε αυτό θα ήταν το όνομα της Κατερίνας Σιάμκουρη. Μιας γυναίκας που βρίσκεται πίσω από τον καθαρισμό αλλά και τον πρασινισμό πολλών σημείων στις γειτονιές της πόλης, αφού η ίδια δείχνει να είναι λάτρης του πρασίνου.

Από τον Χρήστο Λιούγκα

Στην πίσω πλευρά του Υδραγωγείου στην περιοχή της Τούμπας, ένα παρατημένο σημείο στάθηκε η αφορμή για να ξεκινήσει η Κατερίνα Σιάμκουρη, πρώην ιδιοκτήτρια βιβλιοπωλείου, να προσφέρει στη Θεσσαλονίκη με τον δικό της, μοναδικό τρόπο, δίνοντας ξανά ζωή σε ξεχασμένα κομμάτια της πόλης.

Ο χώρος είχε καταστεί χωματερή από τους περίοικους επί χρόνια ολόκληρα, αφού κανείς δεν φρόντιζε να τον καθαρίσει. «Στην αρχή, κομμάτι-κομμάτι, προσπαθούσα να καθαρίσω την περιοχή. Τα σκουπίδια ήταν τόσα πολλά, επιφανειακά αλλά και θαμμένα μέσα στο χώμα, που χρειάστηκε να τα συγκεντρώσω με τη βοήθεια ενός κυρίου, τον οποίο πλήρωσα με προσωπικά μου χρήματα», θυμάται η κ. Σιάμκουρη, μιλώντας στο ΦΙΛΟΤΙΜΩ.

Παντζούρια, στρώματα, ογκώδη αντικείμενα, ακόμη και κουτάκια αναψυκτικών από τη δεκαετία του ’70 ήταν θαμμένα στο παρτέρι! Για τρία ολόκληρα χρόνια, χωρίς καμία θεσμική βοήθεια, καμία βοήθεια από κάποιον φορέα ή από κάποια οργάνωση, η κ. Κατερίνα επέστρεφε και ξαναπέστρεφε, για πολύ καιρό, στο ίδιο σημείο. Μέχρι που ένα παρατημένο σημείο της πόλης μετατράπηκε ξανά σε ζωντανό κομμάτι της Θεσσαλονίκης.

«Στην πρώτη μου δράση, σε αυτή την πρώτη μου προσπάθεια, όταν με έβλεπε κάποιος να καθαρίζω, δεν το πίστευε. Ούτε κι εγώ πίστευα ότι θα τα καταφέρω τελικά. Αλλά με πολύ κόπο και χρόνο, τα κατάφερα. Δεν τα παράτησα», λέει.  Εκείνη η πρώτη προσπάθεια αποτέλεσε την αφετηρία για όλα όσα ακολούθησαν.

Ξεφυλλίστε το ΦΙΛΟΤΙΜΩ εδώ!

Σήμερα ανήκει και συμμετέχει ενεργά στην εθελοντική ομάδα του Save Your Hood, αλλά συνεχίζει να δρα και αυτόνομα. Ο εθελοντισμός, όπως λέει, την άλλαξε: «Πριν από χρόνια δεν φανταζόμουν ότι θα μπορούσα να προσφέρω σε αυτόν τον βαθμό στον δημόσιο χώρο. Ήμουν πάντα άνθρωπος της προσφοράς, αλλά όχι έτσι».

Πλέον, οτιδήποτε αντικρίζει και χρειάζεται φροντίδα, δεν μπορεί να το αγνοήσει, όπως σχολίασε. «Αν δω κάτι μπροστά μου, δεν θα το αφήσω. Θα το έχω στο μυαλό μου μέχρι να βρω τρόπο να το κάνω», ομολογεί.

Πιστεύει πως η πόλη έχει ανάγκη από περισσότερους ενεργούς πολίτες, ενώ, όπως λέει, το κλειδί είναι τελικά η αλλαγή της νοοτροπίας που έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι, ανεξαρτήτως ηλικίας. «Υπάρχουν άνθρωποι και ομάδες που προσπαθούν, αλλά πολλοί σκέφτονται “γιατί να το κάνω;. Ή ντρέπονται να βγουν να μαζέψουν σκουπίδια. Όμως αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία, πολλά από αυτά που συμβαίνουν γύρω μας θα συνεχίσουν», εξηγεί η κ. Σιάμκουρη.

Η αλλαγή νοοτροπίας μπορεί να ξεκινήσει από κάτι απλό. «Για παράδειγμα, το να φροντίσουμε μια δενδροδόχο μπροστά στο σπίτι ή στη δουλειά μας δεν είναι κάτι δύσκολο. Εμάς θα ωφελήσει πρώτα, γιατί εμείς ζούμε εκεί», τονίζει.

Το πιο παλιό ταξί της Θεσσαλονίκης

Η αγάπη της για την πόλη δεν περιορίζεται μόνο στον καθαρισμό και τη φύτευση. Αντίθετα δρα όπου μπορεί να δράσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το πρώτο ταξί της Θεσσαλονίκης, που παραμένει παρκαρισμένο για χρόνια στη λεωφόρο Γρηγορίου Λαμπράκη.

«Το έβλεπα εκεί πάνω από δέκα χρόνια και πάντα αναρωτιόμουν γιατί μένει έτσι. Δεν γνώριζα καν ότι ήταν το πρώτο ταξί της πόλης. Κάποια στιγμή διάβασα ένα άρθρο και δεν το πίστευα», εξιστορεί.

Τα περασμένα Χριστούγεννα το στόλισε διακριτικά με δύο κλαδάκια έλατο, ανεβάζοντας μια ανάρτηση. Η δημοσιοποίηση των δράσεών της, όπως μας είπε, αποσκοπεί στην ευαισθητοποίηση των πολιτών: «Ο λόγος που δημοσιεύω τις ατομικές μου δράσεις είναι μόνο αυτός. Έστω πέντε ή δέκα άνθρωποι να σκεφτούν “γιατί όχι κι εγώ;”. Θα υπάρχει κέρδος».

Πρώην ιδιοκτήτρια βιβλιοπωλείου και πλέον γιαγιά, η Κατερίνα Σιάμκουρη δίνει πολύ βάση στην νέα γενιά, ενώ όπως μας ανέφερε παίρνει τα εγγόνια της σε πολλές δράσεις που συμμετέχει. «Αν το μάθουν από μικρά, θα τους γίνει έμφυτο. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο μου κέρδος», λέει χαμογελώντας.  Το μήνυμά της είναι ξεκάθαρο: «Θέλει ανθρώπους. Και κυρίως να ξεκινήσουν από τα παιδιά. Εκεί είναι η βάση».

Αν την αναζητήσει κανείς, πιθανότατα θα τη βρει μπροστά σε μια σκουριασμένη πινακίδα, σε ένα παγκάκι που χρειάζεται συντήρηση ή σε ένα ξεχασμένο παρτέρι.