Θεσσαλονίκη: Πόσο κοστίζει τελικά η αποκατάσταση; – Ανύπαρκτες αντίστοιχες δομές στο δημόσιο

Πού μπορεί να συνεχίσει τη νοσηλεία του ένας ασθενής όταν η κλινική στην οποία βρίσκεται κλείνει; Πόσο κοστίζει η μεταφορά του σε ιδιωτική δομή και ποιες επιλογές υπάρχουν για όσους δεν μπορούν να καλύψουν τα έξοδα; Τα ερωτήματα αυτά ήρθαν στην επικαιρότητα με το οριστικό λουκέτο στον «Ευαγγελισμό» της Θεσσαλονίκης, όπου οι τελευταίοι 23 ασθενείς αποχώρησαν, αναζητώντας λύσεις για τη συνέχιση της περίθαλψής τους.

Ορισμένοι ασθενείς της κλινικής, όπου μπήκε λουκέτο την Τετάρτη (14/10), μεταφέρθηκαν σε άλλες μονάδες -ακόμη και εκτός Θεσσαλονίκης- ενώ άλλοι επέστρεψαν στα σπίτια τους, σε μία συγκυρία όπου ασθενείς και οικογένειες αναγκάστηκαν από τη μία ημέρα στην άλλη να βρουν την κατάλληλη και συνάμα οικονομικά υποφερτή λύση για τη συνέχεια της νοσηλείας.

Η αναζήτηση δεν αφορά αποκλειστικά στην ύπαρξη ελεύθερης κλίνης. Ένας ασθενής μπορεί να χρειάζεται παθολογική παρακολούθηση, κάποιος άλλος οργανωμένο πρόγραμμα αποκατάστασης και ένας τρίτος καθημερινή βοήθεια -χωρίς απαραίτητη νοσηλεία. Και σίγουρα δεν μπορούν όλες οι δομές να καλύψουν όλες τις ανάγκες.

Το TheOpinion αναζήτησε τις επιλογές που υπάρχουν για τη συνέχιση της νοσηλείας και αποκατάστασης, τις χρεώσεις στον ιδιωτικό τομέα και τις δυνατότητες του δημόσιου συστήματος υγείας στη Βόρεια Ελλάδα.

Η ειδική γραμμή του ΕΟΠΥΥ και η αναζήτηση νέας κλινικής

Πέντε ημέρες πριν από την οριστική σφράγιση του «Ευαγγελισμού», στις 9 Οκτωβρίου, ο ΕΟΠΥΥ εξέδωσε ενημέρωση για τους ασφαλισμένους νοσηλευόμενους του Ευαγγελισμού που αναζητούσαν δομή υγείας στη Θεσσαλονίκη, προβλέποντας ειδική γραμμή καθοδήγησης.

Σε επικοινωνία του TheOpinion με τον Οργανισμό, για ζητήματα που αφορούν τις συμβεβλημένες ιδιωτικές κλινικές και την ασφαλιστική κάλυψη, δόθηκε παραπομπή στη Διεύθυνση Συμβάσεων, ενώ για τις δημόσιες μονάδες, στις αρμόδιες Υγειονομικές Περιφέρειες.

Η διαδικασία, ωστόσο, δεν αφορά μόνο στην αναζήτηση μιας συμβεβλημένης κλινικής -όταν υπάρχει σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ- αλλά και στη διαθεσιμότητα κλινών και στο εάν η εκάστοτε κλινική μπορεί να αναλάβει τον ασθενή.

Έως 4.500 ευρώ τον μήνα για ιδιωτική αποκατάσταση

Για ασθενείς που χρειάζονται αποκατάσταση μετά από νοσηλεία, μία επιλογή είναι τα ιδιωτικά Κέντρα Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Κλειστής Νοσηλείας. Το κόστος, όμως, διαφέρει σημαντικά ανάλογα με το εάν υπάρχει κάλυψη από τον ΕΟΠΥΥ.

Από την έρευνα του TheOpinion στην αγορά της Θεσσαλονίκης, οι χρεώσεις που προκύπτουν κυμαίνονται από 130 έως 150 ευρώ την ημέρα για ιδιωτική νοσηλεία. Αυτό σημαίνει ότι ένας μήνας παραμονής μπορεί να κοστίσει από 3.900 έως 4.500 ευρώ, χωρίς ενδεχόμενες πρόσθετες υπηρεσίες, ενώ σε μερίδα των μονάδων απαιτείται εφάπαξ καταβολή ποσού περί τα 150 ευρώ για προσωπικές ανάγκες του ασθενή.

Με ασφαλιστική κάλυψη και απαραίτητη παραπομπή από δημόσιο νοσοκομείο, οι επιβαρύνσεις είναι αισθητά χαμηλότερες. Στις περιπτώσεις που καταγράφηκαν κατά την έρευνα, αναφέρθηκαν ποσά από 13 έως 50 ευρώ ημερησίως.

Υπάρχει, πάντως, μια ουσιαστική διαφορά.

Η νοσηλεία σε Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Κλειστής Νοσηλείας πρέπει να ακολουθεί προηγούμενη νοσηλεία σε νοσοκομείο ή ιδιωτική κλινική και απαιτούνται ιατρική τεκμηρίωση και η προβλεπόμενη έγκριση.

Όσον αφορά την παραμονή των ασθενών με χαμηλότερα νοσήλεια;

Η αρχική παραμονή μπορεί να διαρκέσει έως δύο μήνες, με δυνατότητα παράτασης ύστερα από αξιολόγηση, με τη συνολική διάρκεια να μη μπορεί να ξεπεράσει το ένα έτος.

Πόσο κοστίζει η φροντίδα στο σπίτι

Σε περίπτωση που η κατάσταση της υγείας του ασθενή το επιτρέπει, μια οικογένεια μπορεί να επιλέξει τη φροντίδα στο σπίτι. Και σε αυτή την περίπτωση, όμως, το κόστος εξαρτάται από το πόσες ώρες χρειάζεται βοήθεια ο ασθενής και από το είδος των υπηρεσιών.

Σύμφωνα με τις τιμές που συγκέντρωσε το TheOpinion, οι μηνιαίες αμοιβές εσωτερικών φροντιστών, οι οποίοι διαμένουν στην κατοικία, κυμαίνονται ενδεικτικά από 1.100 έως 1.500 ευρώ.

Για εξωτερικούς φροντιστές οι χρεώσεις κυμαίνονται σε περίπου 7 ευρώ την ώρα, αλλά και μηνιαίες συμφωνίες μεταξύ 700 και 800 ευρώ για 8 ώρες απασχόλησης.

Για παράδειγμα, η απασχόληση ενός φροντιστή για οκτώ ώρες ημερησίως, επί 22 εργάσιμες ημέρες, με ωριαία αμοιβή 7 ευρώ, αντιστοιχεί σε 1.232 ευρώ τον μήνα, πριν από τυχόν πρόσθετες επιβαρύνσεις.

Τα παραπάνω ποσά θα πρέπει να προστεθούν στα έξοδα που περιλαμβάνουν φάρμακα, αναλώσιμα, ειδικό εξοπλισμό ή και επισκέψεις νοσηλευτών και φυσικοθεραπευτών.

Ποιες δυνατότητες υπάρχουν στη δημόσια αποκατάσταση

Ποιες είναι οι επιλογές στο δημόσιο σύστημα υγείας για έναν ασθενή που χρειάζεται αποκατάσταση, αλλά δεν μπορεί να πληρώσει;

Και αυτή -εν έτει 2026- θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου.

Στη Βόρεια Ελλάδα λειτουργούν δημόσιες υπηρεσίες φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης, χωρίς όμως να διαθέτουν κλίνες για παραμονή ασθενών, καθώς ορισμένες παρέχουν υπηρεσίες χωρίς διανυκτέρευση.

Μία από τις μονάδες που λειτουργούν με δυνατότητα κλειστής νοσηλείας -με δυναμικότητα 30 κλινών- είναι το Κέντρο Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης Αμυνταίου, στη Φλώρινα, το μοναδικό ΚΕΦΙΑΠ κλειστής νοσηλείας στην Ελλάδα.

Για το Αμύνταιο έχει δρομολογηθεί σχεδιασμός μετεξέλιξης σε διαβαλκανικό κέντρο αποκατάστασης, με δυναμικότητα άνω των 120 κλινών, ενώ στην Αττική λειτουργεί το Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης στο Ίλιον.

Το κέντρο παραπληγικών του ΑΠΘ που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ

Η Θεσσαλονίκη έχει, μάλιστα, τη δική της ιστορία με μια δημόσια μονάδα αποκατάστασης που ξεκίνησε να κατασκευάζεται, αλλά δεν υποδέχθηκε ποτέ ασθενείς.

Στη συμβολή της Αγίου Δημητρίου με την 3ης Σεπτεμβρίου, μέσα στην πανεπιστημιούπολη του ΑΠΘ, βρίσκεται το ημιτελές κτήριο που προοριζόταν να στεγάσει το Κέντρο Αποκατάστασης Παραπληγικών.

Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1991 με στόχο τη δημιουργία μονάδας για ανθρώπους με σοβαρές μετατραυματικές κακώσεις και παραπληγία, η οποία, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, θα ήταν η μοναδική αντίστοιχη στη Βόρεια Ελλάδα.

Τρία χρόνια αργότερα, περίπου το 1994, οι εργασίες σταμάτησαν λόγω έλλειψης χρηματοδότησης.

Στα χρόνια που ακολούθησαν εξετάστηκαν διάφορες προτάσεις για την ολοκλήρωση και αξιοποίησή του. Ανάμεσά τους ήταν και η δημιουργία Κέντρου Μετανοσοκομειακής Φροντίδας και Αποκατάστασης Παραπληγικών, υπό τη διοικητική ευθύνη του ΑΧΕΠΑ. Η πρόταση δεν υλοποιήθηκε.

Το TheOpinion βρέθηκε στο ημιτελές κτήριο τον περασμένο Απρίλιο, καταγράφοντας την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα.

Τον ίδιο μήνα, ο πρύτανης του ΑΠΘ, Κυριάκος Αναστασιάδης, είχε προαναγγείλει εξελίξεις για την αξιοποίησή του, ενώ μεταξύ των σεναρίων που εξετάζονται, βρίσκεται και η δημιουργία φοιτητικής εστίας μέσω ΣΔΙΤ.

Η αποκατάσταση παραμένει ακριβή υπόθεση

Η αποκατάσταση αποδεικνύεται ακριβό «σπορ».

Από τη μία, το κόστος της ιδιωτικής αποκατάστασης μπορεί να «αγγίξει» τις 4.500 ευρώ τον μήνα, ενώ η κάλυψη από τον ΕΟΠΥΥ προϋποθέτει συγκεκριμένα ιατρικά κριτήρια. Από την άλλη, οι διαθέσιμες κλίνες δημόσιας αποκατάστασης στη Βόρεια Ελλάδα -αλλά και πανελλαδικά- δεν φαίνεται να ανταποκρίνονται στις υπάρχουσες ανάγκες.

Αποτέλεσμα;

Άνθρωποι που χρειάζονται αποκατάσταση και πλήρη φροντίδα και οι οικογένειές τους να στρέφονται σε ιδιωτικές μονάδες εκτός Αθήνας και Θεσσαλονίκης ακόμη και για ένα ποσό της τάξης των 50 ευρώ λιγότερο ημερησίως -το οποίο φυσικά μηνιαία μεταφράζεται σε 1.500 ευρώ λιγότερα νοσήλεια.

Πέρα, λοιπόν, από την τύχη των ασθενών της συγκεκριμένης κλινικής, προκύπτει ένα ερώτημα που αφορά συνολικά τις υπηρεσίες υγείας: Πόσες πραγματικές επιλογές έχει σήμερα ένας άνθρωπος που χρειάζεται αποκατάσταση, όταν δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει για αυτήν;