Ουρανούπολη: Γιατί ο Επιτάφιος είναι ξεχωριστός – 75.000 πέρλες σε σχέδιο εμπνευσμένο από το Βυζάντιο (ΦΩΤΟ)
Ντέπυ Χιωτοπούλου
){kind=icon}
Εδώ και είκοσι χρόνια οι γυναίκες της Ουρανούπολης στη Χαλκιδική, φτιάχνουν με σχολαστική λεπτομέρεια ένα βυζαντινό σχέδιο, διαφορετικό κάθε χρονιά, το οποίο στολίζει τον Επιτάφιο. Παρακολουθήσαμε από κοντά μέρος της προετοιμασίας, και καταλάβαμε ότι απαιτείται πολύ αφοσίωση και υπομονή για να πάρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Ρεπορτάζ – φωτ.: Ντέπυ Χιωτοπούλου (hiotopoulou@gmail.com)
Βρισκόμαστε στην Ουρανούπολη, στην τρίτη χερσόνησο της Χαλκιδικής, στην προ του Άθω περιοχή. Είναι η πύλη για το Άγιον Όρος’ τα φέριμποτ, τα μικρά πλοιάρια και τα θαλάσσια ταξί πηγαινοέρχονται μεταφέροντας πιστούς και μοναχούς προς/από την μοναστική πολιτεία.
Βρισκόμαστε στην Ουρανούπολη, με αφορμή τις Άγιες ημέρες και για έναν επιπλέον λόγο: θέλουμε να παρακολουθήσουμε την διαδικασία στολισμού του Επιταφίου που θα προσκυνήσουν οι πιστοί τη Μεγάλη Παρασκευή, και όπως γνωρίζουμε είναι ιδιαίτερος και μοναδικός.
Όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες που ακολουθούν, οι γυναίκες του χωριού, με πρωτεργάτρια την ‘ψυχή’ της όλης διαδικασίας, Μαρία Σαββίδου, φτιάχνουν ένα βυζαντινό σχέδιο, εμπνευσμένο από το Άγιον Όρος, που πλαισιώνει τον Επιτάφιο.
Η ιδέα της κυρίας Σαββίδου ξεκίνησε πριν 20 περίπου έτη, και έκτοτε, κάθε χρονιά ετοιμάζουν και ένα διαφορετικό σχέδιο, το οποίο αποτελείται από χιλιάδες πέρλες, πούλιες και λουλουδάκια.
Το φετινό σχέδιο
Το φετινό σχέδιο έχει τις αποχρώσεις του μπορντώ, του χρυσού και λίγο μπλε, αποτελείται δε από τουλάχιστον 75.000 πέρλες και πούλιες και μικρά χρυσανθεμάκια.
Για να κεντηθούν οι 75.000 πέρλες και να καρφιτσωθούν τα χρυσανθεμάκια, τουλάχιστον πέντε γυναίκες δουλεύουν νυχθημερόν, εδώ και ενάμιση μήνα.
Συναντήσαμε την Μαρία Σαββίδου, τη Ρούλα Τσινού, τη Διαμαντένια Αντωνάκη και την Μαίρη Ρεκτσίνη στην Κοινότητα Ουρανούπολης, εκεί όπου γίνεται η προετοιμασία του σχεδίου.
Όπως μας εξήγησαν, κεντάνε το σχέδιο ενάμιση μήνα ενώ παράλληλα στην προετοιμασία με τις πέρλες, οι οποίες πρέπει να καρφιτσωθούν, συμμετέχουν και καμιά δεκαριά γυναίκες με τις οικογένειες τους.
Να σημειώσουμε ότι στην προετοιμασία του σχεδίου για τον στολισμό του Επιταφίου συμμετοχή έχουν και η Κατερίνα Ρήγα και Δάφνη Κυττάκη, οι οποίες ωστόσο απουσίαζαν την ώρα που παρακολουθήσαμε την όλη διαδικασία.
Τι χρειάζεται για τη δημιουργία του σχεδίου
Οι τέσσερις κυρίες μιλούν, γελούν, κάνουν διορθώσεις, καρφιτσώνουν τα λουλουδάκια, προσθέτουν, αφαιρούν, άλλο μικρότερο ή μεγαλύτερο, τ’ αλλάζουν θέση. Τα θέλουν να είναι όλα στην εντέλεια.
«Τι χρειάζεται για όλο αυτό που κάνετε;» τις ρωτήσαμε. «Χρειάζεται πολύ προσοχή, λεπτομέρεια, υπομονή και φυσικά να είναι φρέσκα τα λουλούδια» απαντούν εξηγώντας πως τα λουλουδάκια αρχίζουν να τοποθετούνται από τη Μεγάλη Τρίτη και μετά, «γιατί αν μπουν νωρίτερα θα μαραθούν» υπογραμμίζουν.
Πότε θα είναι έτοιμο το σχέδιο
Και αφού λοιπόν εργάζονται τουλάχιστον ενάμιση μήνα για το κέντημα, τη Μεγάλη Πέμπτη το μεσημέρι το σχέδιο πρέπει να έχει ολοκληρωθεί. Το ίδιο βράδυ, τοποθετείται πάνω στον Επιτάφιο, συμπληρώνεται με λευκά χρυσάνθεμα τύπου Euro που στολίζουν τον τρούλο και μένει στην εκκλησία Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, πολιούχου της Ουρανούπολης.
Η περιφορά του Επιταφίου στα δρομάκια του οικισμού, τη Μεγάλη Παρασκευή, συγκεντρώνει τους κατοίκους της περιοχής και πλήθος επισκεπτών.
Αγαλλίαση και συγκίνηση
Το σχέδιο με τις πέρλες και τα μικρά χρυσάνθεμα τοποθετημένο πλέον στον Επιτάφιο, δημιουργεί μοναδικά συναισθήματα σε όλους όσοι εμπλέκονται για το τελικό αποτέλεσμα.
«Αισθανόμαστε φανταστικά, όταν τελειώνει ο Επιτάφιος και το βλέπω, πραγματικά συγκινούμαι, μου έρχονται δάκρυα, και ειδικά όταν ψάλλουμε τα Εγκώμια, μπλέκονται συναισθήματα, γιατί ξέρετε όταν συμμετέχεις είναι πολύ διαφορετικά» δηλώνει στο TheOpinion η ‘ψυχή’ της ιδέας Μαρία Σαββίδου.
«Αισθάνομαι αγαλλίαση» προσθέτει η Ρούλα Τσινού με την Διαμαντένια Αντωνάκη να συμπληρώνει «αυτές οι μέρες του Πάσχα είναι μοναδικές».
Το ξήλωμα
Τι γίνεται το σχέδιο όταν ολοκληρωθεί το Πάσχα; Το σχέδιο ξηλώνεται, «και αυτό, ίσως να είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι» λένε οι κυρίες που συναντήσαμε.
«Μόνο μία αναλαμβάνει το ξήλωμα, η Βαλσαμίνα Σβούκη, μόνο εκείνη αντέχει, η οποία θα ασχολείται όλο τον χειμώνα, της αρέσει» συμπληρώνουν εξηγώντας μας πως όλες αυτές οι χιλιάδες πέρλες και πούλιες, τακτοποιούνται πίσω στα βάζα και στα κουτιά ανά χρώμα και ανά μέγεθος!
