Ανδρέας Πολυζωγόπουλος: «Κάθε μέρα έχω την προσμονή να ανακαλύψω κάτι καινούργιο στον ήχο»

(Photo Aris Vedertsis)

«Είμαι ένας ανοιχτόμυαλος τζαζίστας, που μεγάλωσε ακούγοντας pop και rock μουσική». Αν και δεν του αρέσουν οι κατηγοριοποιήσεις, ο διεθνώς αναγνωρισμένος τρομπετίστας και συνθέτης Ανδρέας Πολυζωγόπουλος χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις για να προσδιορίσει την ηχητική του ταυτότητα. Ωστόσο, όπως λέει στην Ευτυχία Βατάλη, παρά τα ατέλειωτα χρόνια μελέτης, στόχος του στις ζωντανές εμφανίσεις είναι η στιγμή…

Αν «διαβάσει» κάποιος προσεκτικά την πορεία σου όλα αυτά τα χρόνια στις μουσικες σκηνές ανά τον κόσμο, θα δυσκολευτεί να σε κατατάξει κάπου. Ευρωπαϊκή τζαζ αλλά και Θανάσης Παπακωνσταντίνου, τεχνική αλλά και αυτοσχεδιασμός,Pink Floyd αλλά και Petrichor. Πώς θα προσδιόριζες την ηχητική σου ταυτότητα;

Είναι πολύ ωραίο που συνυπάρχουν ολ’αυτά. Θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά τυχερό, γιατί μέσα στα χρόνια έχω συνεργαστεί με πολλούς διαφορετικούς μουσικούς, σε ποικίλα στυλ. Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζω το υλικό των Pink Floyd, του Chet Baker, τα δικά μου κομμάτια ή τη μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου, δεν αλλάζει ιδιαίτερα. Απλά προσπαθώ να είμαι ειλικρινής και να κάνω ό,τι ταιριάζει περισσότερο στη μουσική κάθε φορά. Νομίζω ότι καθως περνούν τα χρόνια και ωριμάζω, αυτό γίνεται πιο εύκολα. Για παράδειγμα παλιότερα ήθελα να σολάρω σε όλα τα κομμάτια, ενώ τώρα απολαμβάνω το ίδιο να παίξω όμορφα μια γραμμένη μελωδία. Δεν μου αρέσουν οι κατηγοριοποιήσεις, αλλά αν έπρεπε οπωσδήποτε να κατατάξω τον εαυτό μου κάπου, θα έλεγα πως είμαι ένας ανοιχτόμυαλος τζαζίστας, που μεγάλωσε ακούγοντας pop και rock μουσική.

Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που ξεκίνησες τη μουσική σου πορεία; Τι είναι αυτό που σε κρατάει τόσο φρέσκο και ζωντανό μετά από τόσα χρόνια στη μουσική;

Ξεκίνησα τη μουσική στην τρίτη δημοτικού, αρχικά με την κιθάρα. Γνώρισα την τζαζ γύρω στα 16, και στα 18 μου άρχισα να παίζω τρομπέτα, όταν άκουσα για πρώτη φορά τον ήχο του Miles Davis. Ανακαλύπτοντας στη συνέχεια μουσικούς όπως ο Jon Hassell, ο Nils Petter Molvær και ο Erik Truffaz, συνειδητοποίησα πόσα ανεξερεύνητα ηχοχρώματα κρύβει αυτό το όργανο. Κάθε μέρα έχω την προσμονή να ανακαλύψω κάτι καινούργιο στον ήχο, έστω μια μικρή λεπτομέρεια, και γι’αυτό είμαι ακόμα ερωτευμένος με την τρομπέτα και τη μουσική. Είναι σα να ανακαλύπτω τον εαυτό, σαν διαλογισμός ή ψυχοθεραπεία.

Πώς προσεγγίζεις την τεχνική και τον αυτοσχεδιασμό; Πόσο σημαντική είναι η ελευθερία της στιγμής σε μια ζωντανή εμφάνιση;

Έχω μελετήσει πάρα πολλές ώρες και συνεχίζω. Η τρομπέτα είναι ένα πολύ απαιτητικό όργανο και χρειάζεται καθημερινή αφοσίωση. Μετά τα πρώτα χρόνια όμως, το δυσκολότερο κομμάτι είναι να αποφασίσεις τι θα μελετήσεις, γιατί είναι πολύ εύκολο να χαθείς στην υπερπληροφόρηση της εποχής μας. Μέσα από τη μελέτη αυτών των χρόνων, πέρα από την άρτια τεχνική προσπαθώ να ανακαλύψω τη δική μου φωνή, να παίξω πέντε νότες με τον δικό μου ήχο. Όσον αφορά τις ζωντανές εμφανίσεις τώρα, όσο πιο καλά προετοιμασμένος είσαι, τόσο πιο ελεύθερος είσαι. Στόχος μου είναι να βρίσκομαι 100% στη στιγμή και να αυτοσχεδιάζω χωρίς να παρεμβάλλεται η σκέψη.

Με όλη αυτή την εμπειρία τόσο από το εξωτερικό όσο και από την Ελλάδα, πώς θα χαρακτήριζες το σημερινό επίπεδο και την αναγνώριση της τζαζ μουσικής στη χώρα μας; Θα συμβούλευες έναν νέο μουσικό να επιμείνει;

Ανακαλύψαμε αργά σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες τη τζαζ, αλλά αποκτούμε συνεχώς μεγαλύτερο κοινό. Δεν είναι εύκολη μουσική, και κάποιος πρέπει να της δώσει μερικές ευκαιρίες για να την καταλάβει και να την αγαπήσει. Όταν μπει στον κόσμο της όμως, θα μπορεί να ταξιδέψει με αυτή τη μουσική και να βιώσει μοναδικές εμπειρίες. Βλέπω όλο και περισσότερες συναυλίες να γίνονται sold out σε φεστιβάλ και στη χώρα μας άρα τα πράγματα πηγαίνουν καλά. Σ’εναν νέο μουσικό θα έλεγα πως είναι ένας αρκετά δύσκολος και μακρύς δρόμος και να σιγουρευτεί ότι το θέλει πάρα πολύ. Αν επιμείνει, θα τα καταφέρει και θα μπορεί να βιώσει απίστευτα δυνατές στιγμές με αυτή τη μουσική.

Δουλεύεις σε κάτι νέο; Τι να περιμένουμε;

Βρίσκομαι σε μια πολύ δημιουργική περίοδο και προετοιμάζω πυρετωδώς το νέο μου άλμπουμ που θα είναι αρκετά διαφορετικό σε σχέση με το προηγούμενο και ό,τι έχω κάνει στο παρελθόν. Αρκετά πιο groovy, με fender rhodes, ηλεκτρικό μπάσο και ντραμς, θα ήθελα με αφετηρία τις συνθέσεις μου να αφήσω περισσότερο χώρο στους μουσικούς.