Τζήκας, Κίμπερλι, Τσίπρας και Καρυστιανού μπερδεύονται φέτος τα Χριστούγεννα

Αποχαιρετισμός στην Έκθεση (κατά το Αποχαιρετισμός στα όπλα)

Ο Τάσος Τζήκας δήλωσε ότι ο κύκλος του στη ΔΕΘ έκλεισε, μάλλον επειδή το Μαξίμου του έκλεισε οριστικά την πόρτα. Τζάμπα έκανε ο έρμος τόσες κωλοτούμπες μετά το άδειασμα από τον Μητσοτάκη για την ανάπλαση του εκθεσιακού κέντρου. Η 14ετής θητεία του (κι αυτός υπερπολύτιμος, δεν είναι μόνο ο Γάκης) θα μπορούσε να χαρακτηριστεί επιτυχής, αν δεν είχε προωθήσει τόσο αγαρμπα το φαραωνικό έργο των 370 εκατομμυρίων και δεν είχε κάνει άνω κάτω την πόλη. Είπαμε, ωραία τα μεγαλοπιασίματα, αλλά υπάρχουν και όρια ρε φίλε!

Ωστόσο ο συμπαθής Τάσος θα παραμείνει στις επάλξεις μέχρι το τέλος, δηλαδή περίπου τα Χριστούγεννα. Για να το αποδείξει, έδωσε συνέντευξη τύπου για τον φετινό Αστερόκοσμο μέσα στην Εκθεση, κάνοντας πολλούς ν’ αναρωτηθούν πόσο ακόμη θα διασύρεται η απερχόμενη διοίκηση. Αλήθεια, με τη διεύθυνση τι θα γίνει;

Η Κίμπερλι στη Θεσσαλονίκη (κατά το Η Έμιλυ στο Παρίσι)

Ρεσιτάλ ξιπασιάς της τοπικής πολιτικής και επιχειρηματικής κοινότητας στην επίσκεψη της νέας πρέσβη των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη. Ήταν ανεκδίηγητη η προσπάθεια πολλών επωνύμων και ανωνύμων για κοινές φωτογραφίες.

Από όλους όμως ξεχώρισε μια υπάλληλος του ΥΠΕΞ, όταν ανέβηκε η Γκίλφοϊλ στο ΥΜΑΘ. Η σούπερ χαμογελαστή κυρία ντύθηκε στα κατακόκκινα, μάλλον για να επισκιάσει την Κίμπερλι στα πλάνα. Το κατάφερε επειδή η Αμερικάνα είχε φορέσει σκούρα επαγγελματικά ρούχα. Ξέρετε ποιά, αυτά που φορούν οι διπλωμάτες όταν δουλεύουν. Φαίνεται πως τα στελέχη του δικού μας υπουργείου έχουν διαφορετική αντίληψη περί επαγγελματισμού, πιο λατινοαμερικάνικη ρε παιδί μου!

Πάντως στις αμέτρητες φωτογραφίσεις και στις συναντήσεις ήταν και πάλι απούσα η Περιφερειάρχης. Σε θέματα προβολής η Νανά Αηδονά δεν έχει καμία σχέση με τον χαρισματικό προκάτοχό της. Είναι βέβαια δικαίωμα της να μην την ενθουσιάζει η έκθεση στα μίντια, όμως η θέση της δεν αφορά μόνο την υλοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Η επαφή της ηγεσίας της Περιφέρειας με το ευρύ κοινό είναι αναγκαία, είναι μέρος της δουλειάς, πώς να το κάνουμε!

Χριστουγεννιάτικη θέα

Ας μείνουμε κι άλλο στη Νύμφη του Θερμαϊκού.

Από τα παράθυρά του The Opinion παρακολουθούσαμε την ανέγερση του φετινού χριστουγεννιάτικου χωριού. Αν και έδειχνε έτοιμο από μέρες, η έναρξη λειτουργίας του ορίστηκε για μετά του Αγίου Νικολάου. Πληροφορηθήκαμε λοιπόν ότι η καθυστέρηση οφείλεται σε ευαισθησία για την επέτειο θανάτου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. 

Κάποιοι κακοί όμως σκέφτηκαν ότι οι διοργανωτές φοβήθηκαν επεισόδια, δηλαδή ζημιές στα σπιτάκια και στα παιχνίδια. Κρίνοντας από το πώς εξελίχθηκαν οι εκδηλώσεις μνήμης, μια τέτοια στάση θα ήταν υποτιμητική και για την ΕΛΑΣ, και για τους διαδηλωτές. Αν φυσικά οι διοργανωτές όντως φοβήθηκαν επεισόδια.

Ολίγη Ιθάκη

Δε γίνεται να μην υπάρξει μια σύντομη αναφορά της στήλης στην πολιτική συγκέντρωση στο Παλλάς. Συγγνώμη, εννοούμε την παρουσίαση του αυτοβιογραφικού έργου Ιθάκη! Στα φωτογραφικά πλάνα εμφανίζονται μπόλικοι καταχαρουμένοι ΠΑΣΟΚοι, ΣΥΡΙΖΑίοι και ΝΕΑΡίτες. Από όλους αυτούς, σίγουρα ξεχώρισαν οι Φάμελλος και Χαριτσης. Αν και πεταμένοι στον εξώστη, οι δύο ηγέτες της συμφοράς ήταν μέσα στην καλή χαρά. Γενικά ήταν πολλοί οι παριστάμενοι που κανονικά δεν έπρεπε να ήταν εκεί. Κανονικά θα έπρεπε να είναι θιγμένοι από όσα εξευτελιστικα σχόλια του βιβλίου τους αφορούσαν.

Τις επόμενες ημέρες το καλόπιασμα στον Τσίπρα συνεχίστηκε ακάθεκτο. Ίσως κορυφαίος όλων ήταν ο Γιώργος Καραμερος. Αρχηγού παρόντος πάσα αρχή παυσάτω δήλωσε σε εκπομπή, ξεφτυλιζοντας τελείως τον τωρινό επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί τόση ξετσιπωσιά όμως;

Ανακουφίστηκαν βρε οι άνθρωποι, γιατί επιτέλους υπάρχουν πιθανότητες να ξαναπιάσουν υπουργικές καρέκλες γύρω στο 2030! Πάντως αν κρίνουμε από το seating arrangement στο Παλλάς, είναι πολύ μπουμπούνες όσοι νομίζουν ότι θα γίνει η δουλειά τους μ’ ένα γλειψιματάκι.

Ο Τσίπρας έδειξε σε όλους ότι δεν αναγνωρίζει υπάρχοντες τίτλους. Οι ενδιαφερόμενοι θα διαπραγματευτούν μαζί του ως άτομα, κι όχι ως κομματάρχες, φραξιάρχες, ομαδάρχες, ή τασιάρχες. Ο Τσίπρας έχει επίσης δείξει ότι δε τον συγκινεί η λεζάντα του Αριστερού, και γι αυτό δε τον ενοχλεί αυτός ο εξευτελισμός του χώρου.

Η στήλη λοιπόν θα τολμήσει μια πρόβλεψη: κόμμα κανονικό με δομές και όργανα θα υπάρξει (αν θα υπάρξει) μόνο μετά τις εκλογές. Η συμμετοχή στις εκλογές θα γίνει με συνδυασμούς που θα ανακοινωθούν την τελευταία στιγμή. Στην εποχή των σόσιαλ μίντια, δεν υπάρχει λόγος να διαιωνίζονται οι γνωστές κομματικές ίντριγκες και παραγοντισμοί, αφού πια παίζουν ασήμαντο ρόλο. Άρα όλοι στο δρόμο που χάραξε η Ζωή!

Θα έχει χαΐρι ένα κόμμα Καρυστιανού;

Σε πιθανό Κίνημα Πολιτών υπό την ηγεσία της Μαρίας Καρυστιανού αναφέρεται η Καθημερινή. Άποψη της στήλης είναι πως Το Κύμα είναι πολύ καλύτερη ονομασία για το νέο σχηματισμό, κι είναι κρίμα που κάηκε. Πώς να μη καεί βέβαια, όταν σχετίστηκε με τύπους όπως ο Καραχάλιος κι ο Νικολόπουλος;

Ένα τέτοιο κόμμα (αν θα μπορεί να ονομαστεί έτσι) έχει πιθανότητες αν απευθυνθεί σε όσους απέχουν από τις εκλογές. Με την αποχή να βρίσκεται στο 50%, μια μαζική μετακίνηση ψηφοφόρων από εκεί θα μπορούσε να το φτάσει ακόμη και στην κορυφή, ή έστω στην αξιωματική αντιπολίτευση. Τραβηγμένο σενάριο θα μου πείτε, όμως τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Η άποψη ότι σύσσωμο το πολιτικό σύστημα έχει γραμμένους τους πολίτες κερδίζει καθημερινά όλο και περισσότερο έδαφος. Η παιδεία είναι εκτός πραγματικότητας, το ΕΣΥ βελτιώνεται εκνευριστικά αργά, η δημόσια τάξη έχει καταντήσει ανέκδοτο, οι υποδομές δεν συντηρούνται, η ακρίβεια οδηγεί στην απόγνωση, τα μικρομάγαζα κλείνουν αβέρτα, ενώ οι κυβερνώντες τα βρίσκουν όλα τέλεια και κάποιοι υπερπλούσιοι δεν ξέρουν πού να πρωτοπετάξουν τα λεφτά τους. Ο κόσμος βράζει σχεδόν όπως έβραζε το 2012, κι ένα κόμμα χωρίς επαγγελματίες πολιτικούς έχει καλές προοπτικές να εκφράσει την κοινωνική δυσαρέσκεια.

Σύντομα λοιπόν θα συγκρουστούν δύο διαφορετικές πραγματικότητες: η κυβερνητική, με τις φανταχτερές μεταρρυθμίσεις που ίσως κάποτε αποδώσουν, και η καθημερινή του μέσου ανθρώπου, όπου υπάρχει σοβαρή δυσκολία να καλυφθούν τα στοιχειώδη. Και η Καρυστιανού, παρά όσα της καταμαρτυρούν, άνετα μπορεί να αναδειχθεί στη φωνή εκείνη που θα εκφράσει τη συσσωρευμένη δυσαρέσκεια και οργή.

Συνεπώς, η στήλη και πολλοί Έλληνες αναρωτιούνται αν η πολιτικά άφθαρτη Μαρία Καρυστιανού θα υπερβεί το προσωπικό της δράμα και θα τολμήσει να εκτεθεί στην ανελέητη κομματική αρένα.