Ο Παπασταύρου εκτός κάδρου, τα «πουλιά» Σαμαρά και οι πράσινες οδομαχίες

Ο Σταύρος Παπασταύρου έμεινε μακριά από το βασικό κάδρο μιας αμερικανικής επίσκεψης στην οποία η ενέργεια είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και η απουσία του δύσκολα περνά απαρατήρητη.

Την ίδια ώρα, στη Θεσσαλονίκη το ΠΑΣΟΚ ανακαλύπτει ότι οι πολλοί μνηστήρες φέρνουν και συνωστισμό, ο Αλέξης Τσίπρας ζητά από τους επίδοξους συνοδοιπόρους του να αφήσουν πρώτα τις έδρες, ενώ γύρω από τον Αντώνη Σαμαρά συνεχίζουν να ακούγονται φωνές και φωνούλες.

Ο Παπασταύρου έξω από το κάδρο σε μια επίσκεψη γεμάτη ενέργεια

Η επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο είχε από όλα: γεωπολιτική, άμυνα, αμερικανικό ενδιαφέρον για την περιοχή και, φυσικά, πολλή ενέργεια. Έλειπε όμως από το κεντρικό κάδρο ο καθ’ ύλην υπουργός.

Ο Σταύρος Παπασταύρου δεν είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών και δεν βρέθηκε στο ίδιο τραπέζι μαζί του στο επίσημο δείπνο, σε αντίθεση με τον Γιώργο Γεραπετρίτη και τον Κωστή Χατζηδάκη.

Μια τέτοια λεπτομέρεια θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη αν το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας δεν βρισκόταν ακριβώς στην καρδιά της ελληνοαμερικανικής ατζέντας. Όταν όμως γίνεται τόσος λόγος για ενεργειακούς διαδρόμους, αμερικανικό φυσικό αέριο και τον νέο ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή, η απουσία του αρμόδιου υπουργού από τις βασικές εικόνες γεννά τουλάχιστον απορίες. Υπάρχει και η χρονική συγκυρία.

Τις προηγούμενες ημέρες είχαν ήδη προκαλέσει συζητήσεις ακυρώσεις προγραμματισμένων εμφανίσεών του. Καθεμία χωριστά μπορεί να εξηγείται από το βαρύ πρόγραμμα ενός υπουργού με απαιτητικό χαρτοφυλάκιο. Όταν όμως οι συμπτώσεις αρχίζουν να μαζεύονται, στην πολιτική ξεκινά αναπόφευκτα το μέτρημα.

Βιαστικά συμπεράσματα δεν χρειάζονται. Υπάρχει όμως ένας παλιός κανόνας: στην πολιτική οι παρουσίες μετρούν, αλλά μερικές φορές οι απουσίες φωτογραφίζονται καθαρότερα. Ή αλλιώς, αν δεν κάθεσαι στο τραπέζι, είσαι πιάτο στο μενού.

Πράσινες οδομαχίες στη Θεσσαλονίκη

Στην Α΄ Θεσσαλονίκης οι εκλογές μπορεί να απέχουν, αλλά οι υποψήφιοι έχουν αρχίσει ήδη να κινούνται σαν να στήνονται κάλπες την επόμενη Κυριακή.

Γκρίνια έχει προκαλέσει η παρουσία του Πέτρου Παππά σε εκδηλώσεις με την ιδιότητα του «βουλευτή Θεσσαλονίκης», παρότι εξελέγη στο Κιλκίς. Η λεπτομέρεια δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Μιχάλη Χουρδάκη, ενώ στο ίδιο ψηφοδέλτιο θα πρέπει να χωρέσουν και αρκετά ακόμη πρόσωπα με ισχυρές φιλοδοξίες.

Η Χαριλάου Τρικούπη ήθελε μεγαλύτερο βάθος στη Θεσσαλονίκη και φαίνεται ότι το αποκτά. Τώρα αρχίζει το δυσκολότερο μέρος: να χωρέσουν όλοι χωρίς να αρχίσει το πατηματάκι κάτω από το τραπέζι πριν καν κλείσουν τα ψηφοδέλτια.

Γιατί άλλο πράγμα ένα δυνατό ψηφοδέλτιο και άλλο ένα ψηφοδέλτιο όπου ο ένας κοιτά περισσότερο τον σταυρό του άλλου παρά τον πολιτικό αντίπαλο.

Ο Τσίπρας θέλει πρώτα τις έδρες

Το μήνυμα προς όσους θέλουν να ενταχθούν στην ΕΛ.Α.Σ. γίνεται όλο και σαφέστερο: πρώτα αφήνεις τη βουλευτική έδρα και μετά συζητάς το νέο ξεκίνημα.

Από τα τέλη Οκτωβρίου αναμένεται να αρχίσει σταδιακά κύκλος παραιτήσεων βουλευτών που κατευθύνονται προς το εγχείρημα Τσίπρα, με αρκετά ονόματα να βρίσκονται ήδη στη σχετική συζήτηση.

Η απαίτηση έχει προφανή πολιτική χρησιμότητα. Ο Τσίπρας δεν θέλει το νέο σχήμα να ξεκινήσει κουβαλώντας από την πρώτη ημέρα την κατηγορία ότι συγκέντρωσε βουλευτές που άλλαξαν πολιτική στέγη, αλλά διατήρησαν την καρέκλα τους.

Για κάποιους, λοιπόν, το εισιτήριο προς την ΕΛ.Α.Σ. δεν θα είναι μια δήλωση πίστης στον νέο φορέα. Θα χρειάζεται προηγουμένως και μια παραίτηση με αριθμό πρωτοκόλλου. Κι αυτή, μπορεί να μην είναι αρκετή.

Παραίτηση υπέβαλε και η Κατερίνα νοτοπουλου, όμως το όνομα της δεν συζητιέται, τουλάχιστον προς το παρόν. Υπάρχουν και άλλα κριτήρια λοιπόν;

Μετά τον Σαμαρά, μιλάνε τα πουλιά του

Ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να μην έχει ανακοινώσει νέο κόμμα, έχει όμως κατορθώσει το αξιοθαύμαστο: να διαθέτει σχεδόν καθημερινή επικοινωνιακή εκπροσώπηση ένα κόμμα που ακόμη δεν έχει όνομα, γραφεία, στελέχη ή ημερομηνία ίδρυσης.

Και όταν ο ίδιος σωπαίνει, αναλαμβάνουν οι γύρω του. Αυτή τη φορά ο Νίκος Τσιούτσιας, διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρώην πρωθυπουργού, διέγνωσε «ιδεολογική μετάλλαξη» της ΝΔ και αφουγκράστηκε κοινωνική πίεση για νέες πολιτικές πρωτοβουλίες. Ένας μικρός πολιτικός χρησμός, μέχρι να εμφανιστεί και ο φορέας που θα κληθεί να τον εκπληρώσει.

Ο Τσιούτσιας, πάντως, διαθέτει μεγαλύτερη θεατρικότητα από τον αρχηγό του. Λίγο ακόμη και θα περιμένουμε διάλειμμα για χειροκρότημα!

Η πραγματικότητα είναι κάπως πιο πεζή. Νέο κόμμα δεν υπάρχει και όλο καθυστερεί, αν και οι φίλοι του επιμένουν ότι υπάρχουν τα πάντα: όνομα, ιδρυτική διακήρυξη, καταστατικό. Μαζί ήδη υπάρχουν και βαρύγδουπες διαπιστώσεις, κοινωνικές «απαιτήσεις», ιδεολογικές «μεταλλάξεις» και άνθρωποι πρόθυμοι να μας εξηγήσουν τι ζητά ο λαός πριν προλάβει ο ίδιος να το πει. Μετά τον Σαμαρά, λοιπόν, μιλάνε και οι μαριονέτες του. Μόνο που ορισμένα δεν μιλούν απλώς. Συμπεριφέρονται σαν να έχει ήδη σηκωθεί η αυλαία, ενώ όλοι ακόμη ψάχνουν το έργο!