Η εκλογολογία, στου Τσίπρα, η Καρυστιανού, οι… Κοσμοπόλιτανς, το τοπικό επιχειρείν, το λιμάνι και τα δημοτικά μας

Στου Τσίπρα

Με πονηρή ρέγουλα οι αποχωρήσεις από το ΣΥΡΙΖΑ και τ’ άλλα κόμματα του χώρου. Μέχρι τώρα καλά τα πάει η κίνηση Τσίπρα με το μαρτύριο της σταγόνας, αλλά κάποια στιγμή θα χρειαστεί να κατατεθεί και πρόγραμμα. Όσο λοιπόν αργούν οι εκλογές, τόσο θα πιέζεται ο Άλεξ για περισσότερες κυβερνητικές ιδέες, πράγμα που μάλλον δεν τον ενθουσιάζει.

Πάντως η καλλιέργεια προφίλ υπεύθυνης πολιτικής δύναμης καλά κρατεί. Χαρακτηριστική η εκκωφαντική σιωπή για όσα έγιναν στη Θέουτα με τους μετανάστες, δείγμα της ιδεολογικής επανατοποθέτησης της ΕΛ.Α.Σ. Το ίδιο ισχύει και για τις τοποθετήσεις στελεχών του κόμματος σχετικά με τα βάσανα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Κοινώς, ο αρχηγός κατάλαβε ότι δε θα δει χαΐρι χωρίς κυρ Παντελήδες. Έτσι είναι, ωριμάζει ο κόσμος.

Μπάι δε γουέι, με πολύ αγάπη υποδέχτηκε ο Μητσοτάκης τον Δούκα στο Μαξίμου! Μια πρόβλεψη της στήλης: ο δήμαρχος Αθηναίων θα κατέβει βουλευτής στις επόμενες εκλογές, είτε με το ΠΑΣΟΚ και θα την κάνει μετά προς ΕΛ.Α.Σ., ή κατευθείαν με την ΕΛ.Α.Σ.. Πάντως η θητεία Δούκα στην τοπική αυτοδιοίκηση μάλλον έχει ορατό τέλος, σε αντίθεση με τη θητεία Αγγελούδη.

Και κάτι ακόμα από τον ίδιο χώρο. Εκεί στο υπόλειμμα ΣΥΡΙΖΑ, πόσο μπούφοι είναι κι έβγαλαν τη Δούρου αντί για τον Πολάκη; Έναν είχαν για να σκουπίσει την αντισυστημική αριστερά, κι αυτοί προτίμησαν την περιφερειάρχη σε Μάνδρα και Μάτι!

Εκλογολογία

Για πότε όμως οι εκλογές, οέο; H τελευταία φήμη μιλάει για Φλεβάρη. Ο Μητσοτάκης θα τους τρελάνει όλους με τις αλλ’ αντ’ άλλων διαρροές, θα τους έχει συνέχεια στην τσίτα!

Οι γενικά εύστοχοι αναλυτές του ΚΚΕ (όταν πρόκειται για τους άλλους) επιμένουν για εκλογές μέσα στο ‘26, κι έχουν τα δίκια τους. Aν κρίνουμε απ’ όσα βλέπουμε καλοκαιριάτικα, δεν έχουν άδικο όσοι μιλάνε για εκλογές το φθινόπωρο, ή έστω πριν το τέλος της χρονιάς, όμως η επιμονή του Μητσοτάκη τους τρομάζει. Oπότε οι υποστηρικτές του φθινοπωρινού σεναρίου ομολογούν ότι θα χρειαστεί πολύ καλή δικαιολογία για να γίνει κωλοτούμπα. Άιντε να δούμε…

Πάντως ο μαραθώνιος μεγάλης ταχύτητας που ακούγεται από το Μαξίμου έχει ένα τόσο δα προβληματάκι: πόσες φορές θα περιοδεύσει το υπουργικό συμβούλιο στις περιφέρειες της χώρας, και πόσα ακόμη θα τάξει; Αν μιλάμε για εκλογές σε 9 μήνες, τότε κάθε τρεις μήνες περίπου θα πρέπει να πηγαίνουν στις ίδιες περιφέρειες. Κι όχι μόνο να ξαναπηγαίνουνε, αλλά να κόβουν και καινούργιες κορδέλες! Ε βέβαια, έτσι είναι ο προεκλογικός μαραθώνιος. Δε φτάνει να τρέχεις πάνω κάτω για να… ενημερώνεις, πρέπει να ‘χεις και σοβαρό λόγο που τρέχεις πάνω κάτω. Αν αρχίσεις να επαναλαμβάνεσαι καταντάς βαρετός.Κι όταν καταντάς βαρετός, αραιώνει ο κόσμος.

Οι Κοσμοπόλιτανς

Το theopinion είναι από τα λίγα μέσα που ανέδειξε την εγκύκλιο Πιτσιλή για απαλλαγή στελεχών ομίλων από ποινική δίωξη για μυστήριες ενδοομιλικές συναλλαγές. Ξέρετε ποιές είν’ αυτές οι συναλλαγές; Eίναι αυτές που συνήθως χρησιμοποιούνται για να φοροδιαφεύγουν οι μεγάλοι. E ναι, ο μικρός το πολύ-πολύ να μη κόψει καμιά απόδειξη. Οι μεγάλοι έχουνε κόλπα σπουδαία. Ενώ λοιπόν οι μικροί σχεδόν σταυρώνονται για φορολογικές παραβάσεις μερικών ευρώ, οι μεγάλοι την περνάνε στον αφρό. Το όλον κόνσεπτ ταιριάζει σε μία φιλοσοφία κοσμοπολιτισμού. Σύμφωνα μ’ αυτήν, στην παγκοσμιοποίηση δεν υπάρχει χώρος για μικρούς. Χωράνε μόνο οι μεγάλοι, κι αυτούς τους μεγάλους πρέπει να τους αβαντάρουμε μέρα νύχτα!

Από την άλλη, το theopinion δε δυσκολεύτηκε καθόλου ν’ αναδείξει τις κοσμοπολίτικες δηλώσεις της Δόμνας Μιχαηλίδου για τις νέες μορφές οικογένειας. Τα σοσιαλ είχαν ήδη πλημμυρίσει με σχόλια όχι ιδιαίτερα ευγενικά για την ωραία υπουργό. Δεν είπε λάθος πράγματα η γυναίκα, αυτονόητα ήτανε. Έλα μου όμως που το υπουργείο της δείχνει περισσότερο ν’ ασχολείται με τέτοια παρά με τα ζόρια που τραβάει ο κοσμάκης, οπότε λογικό ήταν να πέσει κράξιμο. Κράξιμο χοντρό, ζάχαρη στο ψωμί του Αντώνη του Σαμαρά!

Γενικά παίζει πολύ κοσμοπολιτισμός στην κυβέρνηση, και για τη σχέση μας με τις Βρυξέλλες, και για τη σχέση μας με την Τουρκία, και για το μεταναστευτικό, και για τις μεγάλες επενδύσεις των ολιγαρχών μας στο εξωτερικό. Γενικά υπάρχει μια λογική ότι ζούμε σ’ έναν κόσμο χωρίς σύνορα και έθνη και τάξεις και γλώσσες κι άλλα τέτοια απαρχαιωμένα, κι ότι οι παλιές ταυτότητες (όχι μόνο οι αστυνομικές) είναι ξεπερασμένες, κι ότι ταυτότητες σωστές είναι οι woke.

Αυτά τα ωραία τα πίστευε πολύ ο Μπάιντεν κι έστρωσε ωραία το χαλί για την επανεκλογή του μπελαλή του Ντόναλντ. Στην Ελλαδίτσα, τέτοιες ιστορίες πρωτακούσαμε από τον ΓΑΠ, μετά τις έπιασε ο ΣΥΡΙΖΑ και τώρα τις έχει αναλάβει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο κοσμοπολιτισμός αυτός δεν έχει ιδεολογικές αναφορές στην κεντροδεξιά, οπότε αρχίζει να εκνευρίζει την παραδοσιακή βάση του κόμματος, δηλαδή τους κυρ Παντελήδες της ΝΔ. Ε ναι, όπου φτώχεια λόγω πληθωρισμού, θα πέσει και γκρίνια. Πολύ φτώχεια, πολύ γκρίνια.

Τώρα θα ρωτήσετε τι κάνει το κόμμα για όλα αυτά. Δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν μεταφέρει; Κατ’ αρχήν, το ιστορικό κόμμα είναι οργανωτικά ψιλοδιαλυμένο, ως χοντροδιαλυμένο. Από κει και πέρα, είναι τόσο βαθιά χωμένοι μέσα στη γυάλα τους οι κορυφαίοι της ΝΔ, που ακόμη κι οι λίγοι βέροι γαλάζιοι στο Μαξίμου δεν παίρνουν χαμπάρι τι λέει η κοινωνία.

Α ρε Κάρυ

Τι γίνεται ρε παιδιά εκεί στο κόμμα Καρυστιανού; Θα μείνει κανένας; Θα υπάρχει ένας τελευταίος για να κλείσει την πόρτα; Η αποκαθήλωση της Μάνας των Τεμπών θα πρέπει να διδάσκεται παγκοσμίως στους νέους πολιτικούς επιστήμονες! Μιλάμε ότι η κυρία έχει προδώσει προσδοκίες σε βαθμό που ξεπερνά κατά πολύ κάτι Κουβέληδες και κάτι Αβραμόπουλους!

Όταν έφυγε ο Θανάσης ο Αυγερινός, είπαμε ότι θα ’παιξε κάποιο ρόλο το μίτινγκ με την Κίμπερλι. Έφυγε όμως κι η Μουτσάτσου, οπότε έχουμε καταμπερδευτεί! Η στήλη είχε βέβαια προβλέψει ότι θα γινόταν σκοτωμός, αλλά ομολογούμε ότι τόσο γρήγορο και τόσο μεγάλο σκοτωμό δεν είχαμε φανταστεί! Τώρα παίζει ακόμα και το ενδεχόμενο να μη φτάσει καν η Ελπίδα στις εκλογές, όχι να μπει στη Βουλή! Να πούμε εδώ ότι Βελόπουλος, Κωνσταντοπούλου και Νατσιός τρίβουνε τα χεράκια τους. Όσο για τους Μητσοτάκη, Τσίπρα και Ανδρουλάκη, το πολιτικο μέλλον της Καρυστιανού έχει μόνο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον.

Όσο καλές προθέσεις και να ‘χεις, η δημιουργία κόμματος δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Ειδικά όταν είσαι ντιπ ερασιτέχνης και περιστοιχίζεσαι από πολιτικούς γυρολόγους. Ένα κόμμα είναι σύνολο ανθρώπων, κι όποιος κάνει κουμάντο πρέπει να κάνει διαχείριση όλων αυτών των ανθρώπων. Μαζεύονται διάφορα ψώνια και το καθένα πιστεύει ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια. Η μαγκιά της αρχηγού είναι να τους κάνει να συμφωνούν, τουλάχιστον σε μερικά βασικά. Αυτό όμως απαιτεί μασαζάκι. Μασαζάκι κάθε μέρα κι όλη μέρα. Απαιτεί λοιπόν να κάθεται η αρχηγός και να τους ακούει, να δείχνει ειλικρινές ενδιαφέρον, να τους καλμάρει όταν τσιτώνονται, να λύνει παρεξηγήσεις, και μερικές φορές ν’ ακολουθεί όσα της λένε.

Όταν όμως η αρχηγός κι η υπαρχηγός της την έχουνε δει πριγκίπισσες που δεν ακούνε κανένα και κραδαίνουν τη ρομφαία του δικαίου, το πράγμα ζορίζει. Ίσως έπρεπε να κάνουν κόμμα μόνο οι δυο τους, αλλά με μόνο δύο άτομα κόμμα δε γίνεται. Τι να λέμε τώρα, με δύο άτομα ούτε γκρουπ για γκρουπ θέραπι δε γίνεται !

Η Καρυστιανού μπορούσε να το πάει σφαίρα, μιλώντας συνέχεια για το άδικο κράτος που παιδεύει τους έρμους τους Έλληνες. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Λίγα και καλά, μαζί με σοβαρότητα. Λίγο μαυρίλα, λίγο μάνα του έθνους ρε παιδάκι μου! Έλα μου όμως που αυτή μόνο έτσι δεν το παιζει!

Στο Ωραιόκαστρο κάποιοι άνθρωποι καήκαν. Πάνε μίλα ρε κοπέλα μου για καμένους ανθρώπους, μη μιλάς για ανεμογεννήτριες! χΧεστήκ@με για τις ανεμογεννήτριες όταν κόσμος καίγεται άδικα! Και στο κάτω κάτω της γραφής, πόσοι μπούφοι θα πιστέψουν ότι ετοιμάζονται να μπουν ανεμογεννήτριες στο Ωραιόκαστρο;;;;

Το κόμμα Καρυστιανού δεν πάει στον αγύριστο γιατί είναι συγκεντρωτικό ή γιατί είναι απολιτίκ. Πάει στον αγύριστο γιατί δεν έχει νιονιό!

Τα δημοτικά μας

Μητσοτάκης και Αγγελούδης τα πάνε μια χαρά. Ο ένας υποβάλλει αιτήματα για έργα, ο άλλος ικανοποιεί όσα μπορεί για να αποδεικνύει ενδιαφέρον για τη Σαλονίκη, της οποίας είναι και βουλευτής, μη ξεχνιόμαστε. Κακά τα ψέματα, αν κάποιος δήμαρχος θέλει να κάνει έργο θα βρει λεφτά στην Αθήνα, και πιο δραστήριος απ’ όλους τους δικούς μας είναι ο Αγγελούδης. Κι η Αράπογλου θα έκανε παπάδες αν συνεργαζόταν, αλλά προτιμάει να μαλώνει και να πολιτικολογεί παρά να κάνει δουλειά για τους δημότες της. Κι ο Καϊτεζίδης θα μπορούσε να κάνει πάρα πολλά, αλλά δεν έχει ούτε τις ιδέες ούτε τα στελέχη για ν’ αναπτύξει τον τεράστιο δήμο του. Οπότε, κάθεται και τον κοιτάει καμαρωτός. ένηγουεη…

Για τον Αγγελούδη που λέτε, μόνος κίνδυνος είναι να χαρακτηριστεί γαλάζιος δήμαρχος κι όχι ανεξάρτητος, όπως έγινε με τον Ζέρβα. Τσίπρας και Ανδρουλάκης τον σπρώχνουν προς τα κει, αλλά φυσικά αυτός δε θέλει τέτοιο πράμα, και μεταξύ μας ούτε ο Μητσοτάκης. η στήλη λοιπόν θα τολμήσει μία ακόμη προφητεία: η ΝΔ θα κατεβάσει κουτσή υποψηφιότητα για τον Δήμο Θεσσαλονίκης, για να μη τσαλακωθεί το αδέσμευτο προφίλ του Στέλιου. έχουμε μάλιστα και τον τέλειο υποψήφιο στο μυαλό μας: κάποιον βιολογικά νέο με σπουδαίο κομματικό/κυβερνητικό τίτλο, που κυνηγάει να γίνει βουλευτής, και που θα συνεχίσει να κυνηγάει μετά τις βουλευτικές εκλογές.

Ηγέτες του τοπικού επιχειρείν

Έχουμε και ιδιωτικές επενδύσεις στη Σαλονίκη. Αυτά που ξεχωρίζουν είναι φυσικά τα 200 εκατομμύρια στην επέκταση του Προβλήτα 6. Ήμασταν γυμνάσιο τη δεκαετία του ‘80 όταν μας πήγαιναν σχολική εκδρομή στο λιμάνι για να δούμε το έργο που θα γινόταν. Ο Προβλήτας 6 είναι πολύ μεγάλη ιστορία γιατί μ’ αυτόν ο ΟΛΘ θα μπορεί να κοντράρει στα ίσα τα άλλα μεγάλα λιμάνια της Μεσογείου. Κακά τα ψέματα, όπως είναι σήμερα, δεν μπορεί να καταφέρει πολλά περισσότερα πράγματα.

Η πλευρά Σαββίδη κυνηγάει να πάρει και το λιμάνι του Βόλου, ανοίγοντας ακόμη μία πύλη συνδυασμένων μεταφορών προς την Ανατολική Ευρώπη. Τι άλλο βλέπουμε στη Σαλονίκη; Τα ίδια και τα ίδια. Βλέπουμε επενδύσεις σε ξενοδοχεία κυρίως από Ισραηλινούς και πολύ λιγότερο από Έλληνες. Βλέπουμε γενικά επενδύσεις σε ακίνητα, με Αθηναίους οπως η Dimand να ξεχωρίζουν και να τους ακολουθούν τοπικοί παίκτες.

Οι τοπικοί παίκτες συνήθως ασχολούνται με πιο συμμαζεμένα έργα, δηλαδή μεζονέτες και μικρά κτίρια γραφείων. Υπάρχει όμως ένας τοπικός που διαφέρει ρε παιδί μου. Αν και ξενοδόχος γνωστός, δεν έκανε ποτέ ξενοδοχείο στη Θεσσαλονίκη, όπου έχει κάνει κι η κουτή Μαρία. Για τη Θεσσαλονίκη πιο πολύ μιλάει, πάντα με μεγάλη βεβαιότητα.

Αυτός θέλει να κάνει ξενοδοχείο στο Διάπορο, κι είναι τόσο μικρό το καημένο το νησάκι που θα του αλλάξει τα φώτα. Ε ναι, άμα είναι να χτίσεις κάτι εκατοντάδες κλίνες, πρέπει να ριξεις μπόλικο τσιμέντο, δε γινεται αλλιώς! Κι αφού δεν υπάρχει ούτε και σύνδεση ρεύματος, θα χρειαστούν γεννήτριες, κι οι γεννήτριες και καύσιμα πολλά καίνε και θόρυβο κάνουν. Κι επειδή εκεί θα εργάζεται τόσος κόσμος και θα πηγαινοέρχονται τόσοι τουρίστες και θα μπαινοβγαίνουν φορτηγά με τρόφιμα και σκουπίδια, η ήσυχη Βουρβουρού μόνο ήσυχη δε θα μείνει. Δηλαδή ρε παιδί μου, απ’ όλη την Κεντρική Μακεδονία, σώνει και καλά σ’ εκείνο το νησάκι πρέπει να χτιστεί πεντάστερο ξενοδοχείο;;;

Πάντως ο φίλος μας ο ξενοδόχος έχει κάτι σχέδια για τη Θεσσαλονίκη, απλώς αλλιώτικα. Θέλει λέει να χτίσει ουρανοξύστη! Ζήλεψε μάλλον το Ελληνικό, αλλά ξέχασε μια μικρή διαφορά: το Ελληνικό είναι μπροστά στη θάλασσα, ενώ ο δικός μας θέλει να χτίσει στο τέρμα Χαριλάου! Θέλει να πουλάει σπιταρώνες με θέα Πυλαίας, σε τιμές Παλιάς Παραλίας. Δηλαδή με θέα όλο το μπετόν από το δρόμο της Χαλκιδικής μέχρι την Αρετσού. Ιδιοφυές! Με τέτοιο επιχειρηματικό πνεύμα, πώς να μην υποδεικνύει στους πάντες τι είναι σωστό και τι λάθος;

Μύλος στο Thessintec

Λίγα ακόμα για επιχειρηματίες.

Κινητικότητα που λέτε λοιπόν και για το Thessintec, την έκταση ανάμεσα στην Περαία και το αεροδρόμιο, όπου Θεού θέλοντος κάποτε θα γίνει πόλος καινοτομίας. Στο theopinion ασχοληθήκαμε πολύ με το θέμα, όταν το μέρος είχε γίνει βάλτος κανονικός. Τότε λοιπόν μάθαμε ότι έπρεπε να γίνουν κάποια χωματουργικά έργα, απ’ αυτά που οι γνώστες ονομάζουν αποστραγγιστικά και εγγειοβελτιωτικά.

Έλα μου όμως που τα έργα αυτά έχουν αργήσει, με αποτέλεσμα να έχουν ξενερώσει κάποιοι ενδιαφερόμενοι επενδυτές. Απ’ όσα μαθαίνουμε το σχέδιο καθυστερεί γιατί τόσο καιρό δεν εκταμιεύονταν τα κονδύλια για τα χωματουργικά.

Τώρα λοιπόν που φάνηκαν τα κονδύλια κι επιτέλους μπορεί να στεγνώσει ο βάλτος, άρχισαν ξανά διαρροές για αναθεώρηση του μάνατζμεντ. Κακά τα ψέματα, η ΑΜΚΕ των επιχειρηματιών είχε την ιδέα, την πέρασε στον Μητσοτάκη, και μετα ωρίμασε το πρότζεκτ. Τώρα λοιπόν που τελειώνουν τα πιο δύσκολα κι αρχίζει να ρολάρει το πράμα, κάποιοι πάνε να σπρώξουν καινούργιους στη διοίκηση, με πολλά να μουρμουρίζονται για τους Θεοδωρικάκο και Καλαφάτη. Πάντα ακουγόταν ότι ο Σίμος ο Διαμαντίδης ζαχαρώνει κι αυτή την προεδρική καρέκλα. Αφού λοιπόν τέλειωσε από τον ΣΕΒΕ, ίσως τώρα την κυνηγάει με περισσότερη ζωντάνια. Πάντως η στήλη θεωρεί αδύνατο το διορισμό του. Η κυβέρνηση των αρίστων θα έβαζε εκεί μόνο κάποιον με φοβερά πτυχία και καταπληκτική γνώση ξένων γλωσσών!

Οι ίδιες διαρροές ασχολούνται και με το αν το έργο είναι ιδιωτικό ή δημόσιο. Καλά κρασιά. Η απάντηση είναι απλή: από την αρχή ήταν ΣΔΙΤ. Ποτέ δεν ήταν απολύτως ιδιωτικό γιατί βασίστηκε στην παραχώρηση κρατικής γης. Η γη δεν ήταν σε καλή κατάσταση, όμως η κυβέρνηση δεν απαίτησε από τους ιδιώτες ν’ αναλάβουν οι ίδιοι το συμμάζεμά της. Η ευθύνη λοιπόν είναι ακέραια στα αρμόδια υπουργεία, μας αρέσουν δε μας αρέσουν οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες.

Αν το κράτος πίστευε ότι θα κατάφερνε καλύτερα, κανείς δεν το εμπόδισε να προσπαθήσει. Στο κάτω κάτω της γραφής, εδώ και 25 χρόνια υπάρχει η Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας, υπό τον έλεγχο του Μακ-Θρακ. Τυπικά δικιά της είναι η γη, ας της ανέθεταν να φτιάξει και τον νέο πόλο καινοτομίας. Ε μα!