Ευαισθησία, κινητικότητα, ο ξενοδόχος, η πάνω πλατεία κι ένας διορισμός

Σωστή η ευαισθησία

Μετά την τραγωδία στη Ρουμανία, η κυβέρνηση έτρεξε να διευκολύνει τον επαναπατρισμό των σορών και των τραυματιών. Κάποιοι λοιπόν άρχισαν την ξυνίλα, λέγοντας ότι αυτά συμβαίνουν συχνά, όμως έγινε τόση φασαρία γιατί οι νεκροί ήταν οπαδοί μεγάλης ομάδας. Ξύδι!

Η κυβέρνηση έκανε πολύ καλά. Για πολλούς Έλληνες άνδρες, η ομάδα είναι το τρίτο σημαντικότερο πράγμα στη ζωή τους, μετά την οικογένεια και τη δουλειά τους. Συχνά μάλιστα είναι το δεύτερο πιο σημαντικό, ακόμη και το πρώτο! Ο θάνατος των 7 δε στεναχώρησε μόνο τους Παοκτσήδες, αλλά όλους τους φανατικούς οπαδούς. Όλοι τους θυμήθηκαν δικές τους εκδρομές, με πλάκες, με γούστα, με περιπέτειες, με πανηγυρισμούς και με απογοητεύσεις, μέχρι την επόμενη φορά. Όλοι τους θυμήθηκαν τρέλες που ‘χουν κάνει, και πόσο τυχεροί είχαν υπάρξει. Όλοι τους μπήκαν στη θέση των 7 παλικαριών, όλοι αναρωτήθηκαν ποιές να ‘ταν οι τελευταίες τους σκέψεις, όταν βρέθηκαν μπροστά στην τεράστια κόκκινη νταλίκα. Όλο το ελληνικό οπαδικό κίνημα μάτωσε έξω από την Τιμισοάρα. Η κυβέρνηση δεν επιτρεπόταν ν’ αφήσει τα θύματα στο έλεος των τυπικών γραφειοκρατικών διαδικασιών.

Μπράβο και στον Οικουμενικό Πατριάρχη για την απρόοπτη επίσκεψη του στην Τούμπα. Η Εκκλησία οφείλει να είναι κοντά σε όλο το λαό, όχι μόνο στους καθωσπρέπει!

Ουσίες και τιμόνι

Πάντως η τραγωδία έβαλε τη στήλη σε μαύρες σκέψεις. Η νεολαία λιγοστεύει. Λιγοστεύει λόγω υπογεννητικότητας και ξενιτιάς, αλλά χάνεται άδικα και στην άσφαλτο. Χάνεται μέσα σε ασυντήρητα παλιά αυτοκίνητα (τα πιο παλιά στην Ευρώπη), οδηγώντας στους τριτοκοσμικούς ελληνικούς δρόμους.

Όμως για πολλά οδηγικά λάθη ευθύνονται άλλοι παράγοντες. Είχε πάρει ναρκωτικά ο οδηγός του βαν, λένε οι Ρουμάνοι. Ίσως. Τα ναρκωτικά θερίζουν τη νεολαία, εδώ και πολύ καιρό. Όσοι διανύαμε τα νιάτα μας τις δεκαετίες ‘80-’90 έχουμε χάσει μπόλικους γηπεδικούς φίλους, και από αυτοκινητιστικά και από πρέζα. Χαλιόμαστε που οι νέοι δε μαθαίνουν και κάνουν τις ίδιες βλακείες με μας στην ηλικία τους.

Βγαίνουν τώρα κάποιοι και λένε να μη συζητιέται το αν είχε πάρει ουσίες το παλικάρι. Εντάξει ρε παιδιά, να μη το συζητάμε, να το χώσουμε κάτω απ’ το χαλάκι, να μην το βλέπει η πεθερά! Άντε και το κάναμε έτσι. Τι θα κερδίσουμε; Το πρόβλημα με τις ουσίες είναι υπαρκτό, και όλοι οι σύλλογοι πρέπει να το δουν σοβαρά, αν θέλουν να μη χαθούν οι οπαδοί τους. Όλοι γνωρίζουμε τι παίζεται στις οπαδικές εκδρομές! Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω έλεγε ο Χριστός, αν όμως απέναντι από το βαν ερχόταν μια οικογένεια με παιδιά, αν έπαιρναν κι άλλους στο λαιμό τους, τα πράγματα θα ‘ταν πολύ χειρότερα. Όταν σκοτώθηκε φριχτά ο Λυγγερίδης, είχε απέναντι του έναν μαστουρωμένο όχλο. Το κουκούλωμα είναι λάθος μεγάλο.

Να πούμε όμως και κάτι ακόμη. Το αλκοόλ και τα ναρκωτικά συνήθως αποτελούν διαφυγή απ’ τη μαυρίλα. Πολύς κόσμος είναι μόνιμα μιζεριασμένος γιατί δε βλέπει φως στο τούνελ της φτώχειας και της ανασφάλειας. Να μη ξεχνάμε ότι στριμώχτηκαν 10 μέσα στο βανάκι για να τους φτάσουν τα λεφτά. Αν λοιπόν οι πολιτικοί θέλουν λιγότερους νεκρούς νέους, να φροντίσουν να έχουν και καλές δουλειές οι νέοι, για ν’ αγαπάνε περισσότερο τη ζωή τους. Να φροντίσουν σοβαρά, κι όχι μόνο λόγια!

Ο Μητσοτάκης κι η επικαιρότητα

Να το πάμε και λίγο παρακάτω.

Τραγωδίες στη Βιολάντα και στη Ρουμανία, γέρος που δολοφονήθηκε από τον αποφυλακισμένο γιό του, σκελετοί γυναικών σε ταράτσες και σε κάδους σκουπιδιών, φονικές πλημμύρες, ακρίβεια χωρίς τελειωμό, αναδουλειά στην αγορά, χάλια διεθνής κατάσταση: από την αρχή της χρονιάς, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα μαυρίζει τις ψυχές των Ελλήνων, αποτελειώνει την ήδη κακή ψυχολογία τους. Αυτή η άσχημη διάθεση αποτυπώνεται στους δρόμους, με τσαμπουκάδες για ψύλλου πήδημα. Πολύς κόσμος είναι στη τσίτα, συνέχεια ψάχνει κάπου να ξεσπάσει.

Σύμφωνα με ειδικούς που ρωτήσαμε, όταν η μαζική ψυχολογία είναι τόσο χάλια, τότε συχνά την πληρώνουν οι κυβερνήτες. Αυτά τα ξέρουν καλά οι αμερικανοσπουδασμένοι επικοινωνιολόγοι του Μαξίμου, και προσπαθούν να πάρουν τα μέτρα τους.

Δεν είναι λοιπόν τυχαία τα εύθυμα (για τα μέτρα του Μητσοτάκη!) βίντεο στα σόσιαλ, που είχαν κοπεί την τελευταία διετία. Τυχαία δε θεωρείται ούτε η… αποκάλυψη ότι σύντομα θα παντρέψει το γιό του με τη Σάκαρη. Όλα είναι μέρος της προσπάθειας να γίνει πιο συμπαθής, πιο ανθρώπινος ο πρωθυπουργός μας. Όχι σκέτος τεχνοκράτης.

Από την άλλη, πυκνώνουν κι οι εισηγήσεις για εκλογές μέσα στο ‘26. Πιο συγκεκριμένα, κάποιοι πιέζουν για εκλογική ΔΕΘ, από φόβο μη γίνει καμιά χειρότερη στραβή. Μετά τόσα χρόνια στην εξουσία, τα κυβερνητικά στελέχη βγάζουν κούραση, κι ο πάγκος όλο κι αδειάζει.

Αν έχουμε εκλογές το φθινόπωρο, ίσως πιαστούν απροετοίμαστοι ο Τσίπρας κι η Καρυστιανού. Άσε που έτσι αποφεύγεται κι η κατάθεση του προϋπολογισμού 2027, χρονιά με αναμενόμενη πτώση της ανάπτυξης.

Πολλά λοιπόν θα εξαρτηθούν από την επιτυχία της τουριστικής περιόδου αλλά και των δασικών πυρκαγιών. Κι ο Τσίπρας ήθελε εκλογές το 2018, αμέσως μετά τη λήξη των μνημονίων, αλλά δε τον άφησε το Μάτι.

Πάντως διάφοροι βουλευτές και πολιτευτές έχουν πάρει το μήνυμα. Απ’ αυτούς, οι πιο προνοητικοί ξεκίνησαν τους καφέδες και τις εμφανίσεις, ενώ ορισμένοι κάνουν και… πειραματισμούς. Βέβαια οι πειραματισμοί δεν είναι για όλους, ειδικά όταν γίνονται ερασιτεχνικά κι αμήχανα. Ένηγουεη, επαγγελματίες είναι οι άνθρωποι, θα τη βρουν την άκρη. Πάντως στη Θεσσαλονίκη έχει πέσει πολύ άγχος, λόγω μεγάλου ανταγωνισμού στις λίστες υποψηφίων. Ηρεμία παιδιά, το άγχος δεν αρέσει στους ψηφοφόρους!

Ενωτική σύνοδος;

Καθώς οι εκλογές έρχονται πιο κοντά, κινητικότητα υπάρχει και σ’ άλλους χώρους.

Το Ινστιτούτο Τσίπρα ανακοίνωσε «Σύσταση Ομάδας Επεξεργασίας Κειμένου Θέσεων για τη Σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας». Λακωνικός ο τίτλος της ομάδας, και εξαιρετικά συγκεκριμένος. Πιστός στο γενικότερο ρημπράντινγκ του Αλέξη μας.

Φαντάζομαι ότι η σύγκλιση θα ανακοινωθεί κάπως πανηγυρικά ρε παιδί μου. Κάπου θα γίνει ένα μεγάααλο ιβέντ, όπου θα εμφανιστούν διάφοροι γηραιοί και νεαροί γενειοφόροι, και θα λένε το μακρύ και το κοντό τους ενώπιον ακροατηρίου. Βέβαια κανείς δε θ’ ασχολείται με τα λεγόμενα τους, κανείς δε θα παρατηρεί ότι συγκλιση δεν υπάρχει μεταξύ τους. Απλώς όλοι θα περιμενουν την επάνοδο του Αλέξη. Του ποιμένα που θα ξαναφέρει το αριστερό κοπάδι στη Γη της Κυβερνητικής Επαγγελίας. Του ατρόμητου καβαλάρη που θα λογχίσει τον φοβερό δράκο-Μητσοτάκη!

Το δίχως άλλο, ένα τέτοιο κοσμογονικό γεγονός θα κατέχει βιβλικές διαστάσεις μέσα στη νεώτερη ελληνική ιστορία, ίσως ξεπεράσει σε φήμη ακόμη και γιορτούλες σαν την 25η Μαρτίου και την 28η Οκτωβρίου. Θα εορτάζεται εις τους αιώνες!

Η στήλη θα ήθελε να κάνει μια ταπεινή εισήγηση στους επικεφαλής της Ομάδας Επεξεργασίας Κειμένου Θέσεων για τη Σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας. Αφού η Σύνοδος των Εκκλησιών στη Νίκαια της Μικράς Ασίας πραγματοποιήθηκε πριν 1700 χρονια, ανάλογα να ονομαστεί και το θριαμβευτικό καμ μπακ του Αλέξη. Να ονομαστεί Σύνοδος των Αριστερών στη Νίκαια, της Αθήνας! Γενειοφόροι τότε οι Ιεράρχες, γενειοφόροι και τώρα οι Αριστεράρχες!

Αφήστε που έτσι θα κάνουν και αγάπες στους Έλληνες χριστιανούς. Ε ναι, δε φτάνουν τα πριβέ γεύματα με λαοφιλείς μητροπολίτες, χρειάζονται και φαντεζί εκδηλώσεις για να γίνει δουλίτσα!

Αραίωσαν ή μας φάνηκε;

Λίγα ακόμα για την χωρίς κόμμα αντιπολίτευση.

Περιέργως δεν εμφανίστηκε η Μαρία Καρυστιανού στην Τούμπα το βράδυ της Τετάρτης. Περιορίστηκε σε μια σύντομη ανάρτηση για τα νεκρά παλικάρια. Αντίθετα, έγραψε μπόλικα για τα θύματα της έκρηξης στη Βιολάντα, ίσως γιατί εκεί μπορούσε να μιλήσει για κυβερνητικές ευθύνες.

Πάντως μετά τη συνέντευξη της Καρυστιανού και την κοτσάνα (ήταν κοτσάνα, πώς να το κάνουμε!) για τις αμβλώσεις, ορισμένοι αριστερογενείς υποστηρικτές της έχουν κόψει τα αβανταδόρικα ποσταρίσματα στα σόσιαλ. Είδαν οι άνθρωποι ότι τα πιστεύω της κυρίας παραείναι δεξιά, για τα γούστα τα δικά τους και των ψηφοφόρων τους. Κυρίως των ψηφοφόρων τους!

Βέβαια σε ιδιωτικές συζητήσεις δεν έχουν σταματήσει να μιλούν θετικά για τη γιατρό. Αντίθετα, επιμένουν στην ανάγκη για αντισυστημικότητα. Αφού όμως παίζει κι η επιστροφή Τσίπρα, τώρα μαθαίνουμε ότι θα περιμένουν λίγο, μέχρι να κάτσει ο κουρνιαχτός. Λουφάζουν κι επειδή ο Τσίπρας έχει αρχίσει να επανεξετάζει τα περί άφθαρτων προσώπων. Μάλλον το ρημπράντινγκ δεν πάει όπως ήλπιζε, και δε του βγαίνουν τα κουκιά.

Βιάζεται ο Τσίπρας, γιατί όσο να’ναι ανησυχεί. Λίγο το ‘χεις, να ‘ρθει στην εξουσία η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, και να σε στείλει δικαστήριο για τη συμφωνία των Πρεσπών; Βέβαια αυτό μάλλον θα γίνει μετά την αιματηρή επανάσταση, αφού οι εκλογές δεν αρκούν για την υπερήλικα καθηγήτρια πανεπιστημίου, όπως λέει η ίδια σε συνεντεύξεις.

Μπάι δε γουέι, για άφθαρτα πρόσωπα μιλούσε κι η δρ Καρυστιανού. Είναι δηλαδή άφθαρτοι ο Νικολόπουλος, ο Σαλμάς και η κυριούλα από τη Νίκη, της οποίας το όνομα μας διαφεύγει;

Τελικά ποιοί δικαιούνται να είναι πολιτικοί;

Πάντως κι αντίπαλοι της Καρυστιανού δε διακρίνονται για την πολιτική ευφυΐα τους. Διάφοροι… ορθολογιστές άρχισαν να της την πέφτουν με περισπούδαστα ποσταρίσματα και άρθρα. Γράφουν λοιπόν ότι είναι τόσο περίπλοκες οι υποθέσεις του κράτους, που είναι αδύνατο ν’ ασχοληθεί μαζί τους ο καθένας. Δε πα’ να ‘χεις πτυχία, δε πα’ να ‘χεις κουμαντάρει επιχειρήσεις, δε πα’ να είσαι εργατικός, καπάτσος και με ιδέες; Όλα αυτά είναι άχρηστα αν δεν ονομάζεσαι επαγγελματίας πολιτικός.

Κι αφού δεν υπάρχει επαγγελματική σχολή για πολιτικούς, πού τη μαθαίνεις την τέχνη; Μα φυσικά με τον παραδοσιακό τρόπο. Θα μάθεις την τέχνη όπως κάποτε τα μαστόρια, εμπειρικά. Χωμένος από μικρός σε φοιτητικές παρατάξεις, και μετά σε γραφεία βουλευτών, δημάρχων και υπουργών. Αν μάλιστα είσαι γόνος, ακόμα καλύτερα, θα ‘χεις και γονιδιακή προδιάθεση! Δυστυχώς δε μας εξηγούν πώς κουμπώνουν όλ’ αυτά με το κόνσεπτ του επιτελικού κράτους των αρίστων. Πάντως η γενική ιδέα είναι πως δε δικαιούνται όλοι να είναι πολιτικοί.

Μπορεί να ‘χουν καλές προθέσεις, μα όσοι πετάνε τέτοιες ελιτίστικες θεωρίες πετυχαίνουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Αν νομίζουν ότι έτσι υπηρετούν σωστά τον Μητσοτάκη, είναι βαθιά νυχτωμένοι!

Το καμ μπακ του ξενοδόχου

Ας μιλήσουμε τώρα για μια άλλη επιστροφή, στη Θεσσαλονίκη αυτή τη φορά.

Έφτασε η εποχή των βασιλόπιτων. Βασιλόπιτες απ’ όλους και παντού. Έκοψε λοιπόν και τη δικιά του ο αυτοδιοικητικός συνδυασμός Αλληλεγγύη. Για όσους δε το κατάλαβαν, είναι η παράταξη Τζιτζικώστα στην ΠΚΜ.

Το μαχαίρι κρατούσε στιβαρά η διάδοχος του Νανά Αηδονά, όπως επιβάλλει ο τύπος. Μετά μερικά περίεργα δημοσιεύματα, στα τραπέζια επικρατούσε σχετική παγωμάρα. Όταν ήρθε η ώρα, η Αηδονά είπε δυο λόγια με το γνωστό ήρεμο στυλ της, και μετά πήρε το λόγο ο Τζίτζι. Πολλοί περίμεναν ότι θα άστραφτε και θα βρόνταγε, αλλά δεεεν. Αν και ενοχλημένος από τα περί υποψηφιοτήτων το 2028, μίλησε με ψυχραιμία. Χωρίς να κατονομάσει κανέναν, θύμισε στους παριστάμενους πόσα πέτυχαν όλοι μαζί, τους έπιασε στο φιλότιμο ζητώντας τους να κάνουν υπομονή, κι αυτό ήταν όλο.

Το φλουρί έπεσε στον Κώστα Γιουτίκα, πράγμα που προκάλεσε συζητήσεις. Πολλοί πονηροί είπαν ότι αυτό δεν ήταν τυχαίο, ότι του δόθηκε χρίσμα αλλά στα μουλωχτά. Χλωμό. Μπορεί να ξέρει τη δύναμη των συμβολισμών, μπορεί να κινείται στο παρασκήνιο όποτε χρειαστεί, όμως τέτοια βυζαντινά κόλπα δεν είναι στο στυλ του Επιτρόπου.

Πάντως η μεγάλη πλάκα της εκδήλωσης ήταν άλλη, όταν πέρασε η παγωμάρα. Έτρεχαν που λέτε να φωτογραφίζονται δίπλα στο Τζίτζι άτομα που πριν το έπαιζαν άφοβοι αντάρτες! Βέβαια το έπαιζαν στα λόγια. Στην πράξη, σχεδόν κανείς τους δε τολμάει να λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο. Δεν έχουν κι άδικο. Έχουμε ακόμα πολύυυ δρόμο μέχρι το 2028!

Γκάφες ασυγχώρητες

Ας μείνουμε λιγάκι ακόμη στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Στην πιάτσα ακούγεται κάτι τελείως τρελό. Ζητήθηκε λέει να παραμείνει το Χριστουγεννιάτικο Χωριό του Εμπορικού Συλλόγου και του δήμου Θεσσαλονίκης στην πλατεία Δικαστηρίων. Όχι πολύ ρε παιδιά, μέχρι τις απόκριες! Γιατί όχι και μέχρι το Πάσχα, νωρίς θα πέσει φέτος! Να μην είναι σκέτο χριστουγεννιάτικο, να είναι πλέον χριστουγεννοαποκριοπασχαλινό!

Η στήλη είναι ξεκάθαρα κατά. Κατ’ αρχήν, η ιδέα είναι λάθος επειδή μια πλατεία προορίζεται για πλατεία. Προορίζεται για χώρος ήρεμης συνάθροισης κι όχι για μόνιμο γιουσουρούμ, σαν αυτά της ΔΕΘ. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Αν και μεροκαματιάρηδες, αυτά τα πρόχειρα μαγαζάκια ανταγωνίζονται αθέμιτα την υπόλοιπη αγορά. Την ανταγωνίζονται γιατί δε πληρώνουν νοίκια και υψηλά τέλη, και μάλιστα σ’ ένα τόσο πλεονεκτικό σημείο, πάνω σε δύο πολυσύχναστους άξονες!

Πάντως το αίτημα τέθηκε στο Βασίλη Γάκη, ως καθ’ ύλην αρμόδιο. Που λέτε λοιπόν, ο Γάκης δε φαίνεται να είχε αντίρρηση. Το γεγονός αυτό μας άφησε άφωνους! Δε περιμέναμε τέτοια γκάφα από τον υπερπολύτιμο αναπληρωτή δήμαρχο-αντιδήμαρχο-πρόεδρο-αντιπρόεδρο-γενικό γραμματέα-ταμία. Ήμασταν σίγουροι ότι οι σχετικές σπουδές του και η πολυετής ενασχόληση του με την πραγματική οικονομία θα τον προστάτευαν από τέτοια ολισθήματα! Φευ!

Τη μεγαλύτερη εντύπωση όμως μας την προκάλεσε κάτι άλλο. Το αίτημα τέθηκε από τον εδώ και πολλάαα χρόνια πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, δηλαδή από έναν εκλεγμένο εκπρόσωπο της αγοράς. Αναρωτιόμαστε πώς μπόρεσε να προωθήσει μια ιδέα που τελικά στρέφεται εναντίον των μόνιμα εγκατεστημένων επιχειρήσεων του ιστορικού κέντρου; Άδικο έχουμε;

Νέος ΓΔ στην ΕΡΤ 3

Και κάτι για το κλείσιμο.

Οι συντάκτες της στήλης ακούμε πολλά καλα λόγια από παντού για τον Άρη Παναγιωτίδη, νεοδιορισμένο Γενικό Διευθυντή της ΕΡΤ 3. Ακούμε ότι είναι καλός γνώστης του αντικειμένου του (τεχνικός), ότι είναι άνθρωπος μετριοπαθής, ότι είναι καλός και εργατικός συνάδελφος, ότι είναι αφοσιωμένος οικογενειάρχης κι άλλα τέτοια παράξενα. Και λέμε παράξενα επειδή στο δημοσιογραφικό σινάφι τα πισώπλατα μαχαιρώματα και θαψίματα δε λείπουν! Ειδικά στα κρατικά ΜΜΕ, όπου συχνά μπερδεύονται και οι κομματικές καταβολές.

Τα καλά λόγια εκπλήσσουν και για έναν άλλο λόγο: ο Παναγιωτίδης διαδέχεται τη Σύνθια Σάπικα, που έχασε ξαφνικά τη θέση της πριν μερικές βδομάδες. Πολλά στελέχη του καναλιού είχαν σχολιάσει αρνητικά εκείνη την αποπομπή, και ειδικά το πώς και πότε είχε γίνει.

Ας ελπίσουμε πως όσα ακούμε για τον καινούργιο Γενικό αληθεύουν, και ότι το αποδυναμωμένο τρίτο κρατικό κανάλι θα ηρεμήσει και θα πάρει τα πάνω του. Η στήλη εύχεται στον Παναγιωτίδη κάθε επιτυχία! Η δουλειά που τον περιμένει είναι πολλή και δύσκολη.