Οι ΕυρωΑβραμόπουλοι, μπόλικοι υποψήφιοι στην Α’ Θεσσαλονίκης, κι άλλες ωραίες ιστορίες

Οι Αβραμόπουλοι της Ευρώπης

Με αφορμή τα καμώματα του Τραμπ, είχαμε τη χαρά να απολαύσουμε τις ομιλούσες κεφαλές (αγγλιστί Talking Heads) της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με πρωτότυπες (not) δηλώσεις… έμπρακτης αλληλεγγύης, προέταξαν τα στήθη τους προς υπεράσπιση της Γροιλανδίας, αυτής της τόσο ζωηρής και κοντινής γης. Ε βέβαια, με τη Γροιλανδία μας πρέπει να ασχολείται η Ευρώπη, όχι με τον Έβρο, το Ανατολικό Αιγαίο και την Κύπρο!

Οι εκ Βρυξελλών μιλάνε υποτιμητικά για τον Τραμπ. Ειρωνεύονται την αδιαφορία του για τους κανόνες καλής πολιτικής συμπεριφοράς και την άγνοιά του για τις παγκόσμιες υποθέσεις. Αν και δεν έχουν άδικο, αυτός τουλάχιστον ξέρει καλύτερα τι θέλει, σε αντίθεση με τους διάφορους απροσάρμοστους των Βρυξελλών. Δεν είναι ενας ακόμη Αβραμόπουλος, που ντύνεται στην πένα και μιλά όμορφα, αλλά δεν λέει απολύτως τίποτα. Ο Τραμπ δρα, ενώ οι Ευρωπαίοι μόνο παρατηρούν. Κι αυτό οι λαοί το βλέπουν.

Πολλοί πολίτες της ΕΕ εξοργίζονται από τα λεγόμενα του Ντόναλντ, όμως την ίδια στιγμή πολλοί άλλοι γυρνάνε την πλάτη στους δικούς μας κούφιους και νωθρούς πολιτικάντηδες. Και γι αυτό φταίνε μόνο οι διάφοροι Αβραμόπουλοι.

Γιατί η αφθονία υποψηφίων στην Α’ Θεσσαλονίκης;

Παρα λοιπόν τα χαμηλά ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος στη Νύμφη του Θερμαϊκού, δε λείπουν οι υποψήφιοι για τη θέση υποψηφίου βουλευτή στην Α’ Θεσσαλονίκης. Το φαινομενο αποδίδεται στη μεγάλη απογοήτευση του κοινού από τους τωρινούς βουλευτές, που ανοίγει την όρεξη σε νεοεισερχόμενους με φανταχτερό βιογραφικό. Πάντως υπάρχουν και κάτι περιπτώσεις του τύπου “από δήμαρχος κλητήρας”, ή ονόματα τελείως άσχετα με την τοπική κοινωνία. Άιντε να δούμε τι θα δούμε πάλι.

Πάντως εδώ που τα λέμε, οι γαλάζιοι ψηφοφόροι έχουν τα δίκια τους. Ορισμένοι δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να φωτογραφίζονται σε γραφικές εκδηλώσεις, ακολουθώντας τους χρυσούς κανόνες της Μεγάλης του Ψωμιάδη Σχολής. Ψέματα, δεν φωτογραφίζονται μόνο! Μιλάνε κιόλας, χωρις να λένε τίποτα (νάτος πάλι μπροστά μας ο Αβραμόπουλος).

Διαμορφώνεται λοιπόν ένα άκρως ανταγωνιστικό ψηφοδέλτιο στη Θεσσαλονίκη, αλλά ο ανταγωνισμός δε τους αφορά όλους. Η πρώτη τετράδα βουλευτών μοιάζει ακλόνητη, εκτός αν πέσει κομήτης ή αν ο Πούτιν μας ρίξει κάναν πύραυλο Ορέσνικ. Εκεί όπου το πράγμα μπερδεύεται είναι στα χαμηλά της λίστας εκλεγμένων. Εκεί επικρατεί άγχος, κι αυτό δε κρύβεται με τίποτα. Ίσα ίσα φανερώνεται από κάτι τελείως άστοχες δηλώσεις και πράξεις τους.

Το πιο βαρύ όνομα που συζητιέται για βουλευτιλίκι είναι του Νίκου Ταχιάου. Όπως και να το κάνουμε, ο Ταχιάος δεν είναι ο συμπαθέστερος άνθρωπος του κόσμου. Δε το ’χει ρε παιδί μου με την επικοινωνία, δε μπορεί να στρογγυλεύει τις απόψεις του, δε χαμογελάει εύκολα, δε χαριεντίζεται με σωματεία. Δηλαδή πώς είναι ο Αβραμόπουλος; Καμία σχέση!

Ωστόσο ο Ταχιάος είναι τύπος που καταφέρνει πράγματα όταν ασχολείται. Υπήρχε παραγωγικός σαν αντιδήμαρχος, σαν πρόεδρος της Ελληνικό Μετρό, και τώρα συνεχίζει να είναι παραγωγικός σαν υφυπουργός. Ειδικά στη Θεσσαλονίκη έχει να επιδείξει έργο: το μετρό λειτουργεί και ανακουφίζει, ενώ η επέκταση Καλαμαριάς και το Flyover θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις εκλογές. Τουτέστιν, αν ο Ταχιάος δε καταφέρει να εκλεγεί αυτή τη φορά, δε θα το καταφέρει ποτέ!

Μα μέλι έχει το κόμμα Καρυστιανού;

Ας πιάσουμε τώρα και κάτι άλλους απογοητευμένους ψηφοφόρους.

Η Μάνα των Τεμπών (η ονομασία δεν αποτελεί επινόηση της στήλης) άρχισε να δείχνει το πολιτικό στίγμα της, κι ως τώρα επιβεβαιώνει όσους την τοποθετούσαν στο σημειο όπου η Άκρα Αριστερά συναντά την Άκρα Δεξιά. Μιλάμε για τη ζωνη όπου συνυπάρχουν αρμονικά ψηφοφόροι του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, του Βελόπουλου, του Καμμένου, του Βαρουφάκη, της Κωνσταντοπούλου, της Νίκης και του λεγόμενου “πατριωτικού ΠΑΣΟΚ”.

Βέβαια τα πράγματα δεν είναι μόνο ρόδινα. Η πατάτα με το πανάκριβο μαντώ στα μπλόκα απογοήτευσε ανθρώπους που ζορίζονται πολύ. Η… πατάτα με τις αμβλώσεις μάλλον θα της στοιχίσει γυναίκες και φιλελεύθερους Αριστερούς. Η πατάτα έξω απ’ τα δικαστήρια (“Δεν εμπιστεύομαι τη Λάρισα” είπε, λες κι η Λάρισα είναι καμιά κυρία, κολλητή του Μητσοτάκη) θα της κόψει κι άλλες ψήφους. Ωστόσο, είναι τόση η απογοήτευση και η χαζομάρα στην πατρίδα μας, που η Μαρία Καρυστιανού έχει σοβαρές ελπίδες να μπει θριαμβευτικά στη Βουλή, κι ίσως τη δούμε και ρυθμίστρια.

Η καλή της πορεία τραβάει διάφορους περιφερόμενους άστεγους του πολιτικού σκηνικού. Ξέρετε ποιούς λέω, αυτούς που πιστεύουν ότι είναι τεράστιοι παιχταράδες, αλλά τους τρώνε τα συμφέροντα και οι προπονητές. Αυτοί δηλώνουν γενικώς πατριώτες και αντισυστημικοί, αν και έχουν σιτιστεί γερά από τον συστημικό κρατικό κορβανά.

Ανάμεσα τους βρίσκονται και μερικοί καραμανλικοί, εξοργισμένοι με το Μητσοτάκη που τους περιφρονεί, παρά την… αδιαφιλονίκητη αξία τους! Μάλιστα κι ο ίδιος ο Βούδας της Ραφήνας (η στηλη υιοθετεί το προσωνύμιο, εκτιμώντας τη Ζεν προσωπικότητα του πρώην πρωθυπουργού) βρέθηκε με πρόσωπα κοντά στην Καρυστιανού, κατά την τελευταία του επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη.

Κινητικότητα λοιπόν. Ό,τι καλύτερο για όσους παρακολουθούν τα πολιτικά δρώμενα με όρους ποδοσφαιρικούς, δηλαδή για όσους έχουν πάρει χαμπάρι τι πραγματικά συμβαίνει στην Ελλάδα, κι απλώς σπάζουν πλάκα. Κάποιοι απ’ αυτούς τους… μύστες αναρωτιούνται αν είναι άσχετη η φήμη ότι ο Σαμαράς τελικά δε θα κάνει δικό του κόμμα. Αναρωτιούνται αν τελικά ο Σαμαράς δηλώσει υποστηρικτής του καινούργιου, άρα της Καρυστιανού.

Ντροπολογία υπέρ Κεφαλογιάννη

Ας δούμε έναν από τους λόγους της απογοήτευσης τόσων ψηφοφόρων.

“Έκανα χρήση της ρύθμισης γιατί αντιμετωπίζω δύσκολη κατάσταση” δήλωσε η Όλγα Κεφαλογιάννη μετα το ντόρο για την φωτογραφική διάταξη, σε άσχετο νομοσχέδιο. Το διαζύγιο της υπουργού με το βαρύ πολιτικό επώνυμο έχει γίνει viral, και απασχολεί συχνά τις σκανδαλοθηρικές ιστοσελίδες.

Η στήλη δεν είναι σε θέση να κρίνει αν έχει δίκιο η Όλγα ή ο πρώην της. Πάντως δεν προκαλεί καθόλου καλή εντύπωση η εμμονή της φιλόδοξης υπουργού να θέλει να αφαιρέσει τη συνεπιμέλεια από τον πατέρα των παιδιών της. Ειδικά όταν η συνεπιμελεια θεσπίστηκε με νόμο της τωρινής κυβέρνησης, όπου η Όλγα συμμετέχει.

“Το γεγονός ότι αυτή τη διάταξη τη φορτώνουν σε έναν πολιτικό όταν αφορά όλο τον λαό και έπρεπε να το ρυθμίσουμε εδώ και πολύ καιρό αδικεί τη ρύθμιση. Η ρύθμιση είναι υπέρ των πολιτών γιατί αφορά ένα δικαίωμα” δήλωσε σχετικά ο αρμόδιος υπουργός Δικαιοσύνης, και τα έκανε ακόμη χειρότερα! Είναι σα να νομοθέτησαν ότι μια οριστική απόφαση δεν είναι πια οριστική! Κι όχι μόνο αυτό!

Η δήλωση Φλωρίδη μας υπενθυμίζει ότι το κράτος-φέουδο υπηρετεί κατά προτεραιότητα όσους ανήκουν στην εξουσία, ή έστω βρίσκονται κοντά σ’ αυτήν. Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο: ο δικτάτορας Παπαδόπουλος είχε περάσει ευνοϊκό νόμο ισχύος λίγων ωρών, ώστε να χωρίσει την πρώτη του σύζυγο και να παντρευτεί αμέσως την αγαπημένη του Δεσποινούλα! Απλώς συνειδητοποιούμε ότι τα πράγματα αλλάζουν περισσότερο στα λόγια, παρά στις πράξεις.

Κάποιοι κακοί μάλιστα ισχυρίζονται ότι αυξάνονται αντί να μειώνονται τέτοια λατινοαμερικανικά φαινόμενα. Διάφορα ακούγονται για συγγενικά πρόσωπα υψηλόβαθμων κυβερνητικών που ανακατεύονται στη διοίκηση, σπρώχνοντας κόλακες του στενού περιβάλλοντος τους. Πολλά μάλιστα κουτσομπολιά αφορούν το χώρο του πολιτισμού, όπου κοσμικοί των Αθηνών μπερδεύονται γλυκά με κάθε λογής καλλιτέχνες και διανοούμενους.

Τελευταία έχει αγριέψει ο διαγκωνισμός μεταξύ αυλικών και τιτλούχων στο κεντρο της εξουσίας, και θυμίζει αυτοκρατορία σε παρακμή. Μάλλον πρέπει όλοι τους να διαβάσουν το βιβλίο του Άδωνι για τη Ρώμη, και σύντομα!

Κρατική στενομυαλιά

Κι ένας ακόμη λόγος της απογοήτευσης τόσων ψηφοφόρων.

Το δυσκοίλιο επιτελικό κράτος ξανάκανε το θαύμα του. Όπως δημοσιεύτηκε, ανακλήθηκε η πρόσληψη αναπληρώτριας δασκάλας επειδή είχε στο όνομά της Airbnb, και κατά συνέπεια θεωρήθηκε… επιχειρηματίας. Βέβαια το Airbnb είναι μια μορφή ενοικίασης χώρου, δηλαδή κάτι σα να έχεις ένα ακίνητο και να εισπράττεις νοίκι. Δεν είναι εμπόριο ή βιομηχανία. Κι εξ όσων γνωρίζω, η είσπραξη ενοικίου δεν αποτελεί κώλυμα διορισμού στο Δημόσιο.

Εκτός όμως απ’ αυτή την τόσο μικρή… λεπτομέρεια, η κοπέλα έπρεπε κάπως να ζει μέχρι να έρθει η ωρα της να πάρει τον πρωτο μισθό. Πώς θα το κατάφερνε αυτό; Τρώγοντας αέρα ή πέτρες; Και μόλις ήρθε ο διορισμός της ως αναπληρώτρια (δε μιλάμε καν για μονιμοποίηση) έπρεπε να ξεφορτωθεί αμέσως την πηγή εισοδήματος της;

Η μεγάλη πλάκα είναι πως πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί συμπληρώνουν το μικρό εισόδημα τους με “μαύρα” από φροντιστήρια ή από τουριστικά επαγγέλματα, αλλά το αρμόδιο υπουργείο δεν ασχολείται μ’ αυτά, επειδή επισήμως δεν υπάρχουν. Όπως λοιπόν το πάνε, είναι σα να λένε ότι και τα έσοδα από Airbnb πρέπει να είναι “μαύρα”, αν θέλουν οι δημόσιοι υπάλληλοι να έχουν ήσυχο το κεφάλι τους.

Καθώς δεν προβλέπονται σοβαρές αυξήσεις αποδοχών για τους ΔΥ, ας μην τιμωρούνται όσοι προσπαθούν ν’ αυξήσουν τα εισοδήματα τους φανερά. Άλλωστε πλέον ισχύει το ίδιο και για τους γιατρούς του ΕΣΥ.

Κολλητιλίκια Βαξεβάνη – Δημητριάδη;

Μπορεί να περιβαλλόμαστε από Αβραμόπουλους και ψηφοφόρους του ΟΧΙ, όμως υπάρχει ακόμη ελπίδα. Και πού αλλού εκτός από την πρωτεύουσα μας;

Αποκαλύψεις του Documento για επαφές μεταξύ Αλέξη Τσίπρα και Γρηγόρη Δημητριάδη. Τρομαγμένος λέει ο Αλέξης από τη δύναμη του Γρηγόρη, ζήτησε να τον δει για να τα βρούνε και να στραφούνε κατά του τρομερού Μητσοτάκη (δηλαδή του θείου του Γρηγόρη). Κι επειδή οι καιροί είναι πονηροί (σίγουρα θυμάστε τον κάζο Μπρατάκου-Παπασταύρου στο σπίτι του Μαρινάκη), επιστρατεύτηκαν δύο ενδιάμεσοι.

Έγινε λοιπόν το ραντεβού, όμως ο ενδιάμεσος του Γρηγόρη ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να ξεχαστεί έτσι εύκολα ο διασυρμός για τη υπόθεση των υποκλοπών. Κοινώς, η δουλειά χάλασε, κι ο Μητσοτάκης μπορεί να κοιμάται ήσυχος.

Το σενάριο θυμίζει καλτ αστυνομική βιντεοταινία του ‘80, αλλά καθόλου δεν αποκλείεται να είναι αλήθεια. Στην Ελλάδα ζούμε ρε αδερφέ! Ωστόσο, διαβάζοντας το δημοσίευμα μας γεννήθηκαν δύο τόσες δα αποριούλες: από που κι ως πού αβαντάρει ο Βαξεβάνης το Δημητριάδη, και τί τέλος πάντων θέλει να πετύχει ο Δημητριάδης με τόση αυτοπροβολή;

Η ομαδα της στήλης θα παρακολουθεί το θέμα με περισσό ενδιαφέρον.

Ο Μυστακίδης περιμένει να γίνει τοπικός παράγοντας ;

Κι ας επιστρέψουμε στη Συμπρωτεύουσα, για κλείσιμο.

Πάλι αναστάτωση στην ασπρόμαυρη οικογένεια. Αιτία το εξώδικο Χατζόπουλου προς Μυστακίδη, επειδή ο δεύτερος δεν καταβάλει στον πρώτο ένα αρκετά μεγάλο ποσό. Τα λεφτά αφορούν τη μεταβίβαση των μετοχών της ΚΑΕ ΠΑΟΚ και προορίζονται για πληρωμή χρέους. Επισήμως ο Μυστακίδης δεν τα δίνει γιατί το χρέος δεν βρίσκεται γραμμένο στα κιτάπια του συλλόγου. Ανεπισήμως, η απροθυμία οφείλεται στο “μπιφ” του με τον Ιβάν Σαββίδη.

Ο Τέλης Μυστακίδης είναι μεγιστάνας που έφτιαξε την τεράστια περιουσία του στο εξωτερικό, όπου ακόμη ζει. Όπως και η σύζυγος του, κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Τελευταία αποφάσισε ν’ ασχοληθεί και με τον ΠΑΟΚ, και πολύ καλά έκανε. Προσπάθησε λοιπόν να πάρει τον έλεγχο της ποδοσφαιρικής ομάδας μέσω του ΑΣ αλλά δεν τα κατάφερε. Δε χάλασε δα ο κόσμος, δεν πετυχαίνουν άλλωστε όλες οι δουλειές. Η ουσία είναι ότι ούτε λεφτά έχασε, ούτε τίποτα. Μόνο προβολή κέρδισε, με μικρό αντίτιμο.

Τελικά στράφηκε στο μπάσκετ, όπου όμως θα χρειαστεί πάρα πολύ χρήμα και χρόνος για να μπορέσει ν’ ανταγωνιστεί στα ίσια το Γιαννακόπουλο και τους Αγγελόπουλους, αν ποτέ τα καταφέρει κιόλας. Πάντως θα πρέπει κάτι να καταφέρει, αν θέλει να έχει αντίκρισμα η επένδυση του. Και τι εννοούμε ως αντίκρισμα;. Μα φυσικά την πολιτική επιρροή που ασκούν όλοι οι ιδιοκτήτες μεγάλων ομάδων. Επιρροή που στην Ελλάδα ανοίγει όλες ανεξαιρέτως τις πόρτες.

Άρα, μπροστά στο στρατηγικό στόχο του, η οφειλή στο Σαββίδη είναι σχεδόν ψίχουλα (βέβαια τόσα… ψίχουλα ο απλός λαός δεν πρόκειται να τα δει ποτέ). Με τον τρόπο του, ο Μυστακίδης δείχνει τσιγκουνιά μεγάλη, τσιγκουνιά χρηματική και ψυχική, και οι τσιγκούνηδες δε γίνονται ποτέ μεγαλοπαράγοντες.