Τα ρομπότ χρειάζονται τεχνικούς. Η Ελλάδα πρέπει να τους εκπαιδεύσει τώρα

Αρθρογραφεί στο TheOpinion ο Γιώργος Βλαχογιάννης, Πληροφορικός, Πρόεδρος Ελληνικού Μουσείου Τεχνολογίας και μέλος Δ.Σ. ΚΔΕΜΤ-ΝΟΗΣΙΣ

Η συζήτηση για την επόμενη μέρα της ρομποτικής στην Ελλάδα πρέπει να απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα: όταν ένα ρομπότ σταματήσει να λειτουργεί, ποιος θα το επισκευάσει;

Η αγορά και η εγκατάσταση του εξοπλισμού είναι μόνο η αρχή. Ακολουθούν η καθημερινή λειτουργία, η συντήρηση, η διάγνωση βλαβών και η επισκευή. Κάθε επιχείρηση που επενδύει στη ρομποτική χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να υποστηρίξουν αυτή την επένδυση. Και η χώρα πρέπει να φροντίσει εγκαίρως για την εκπαίδευσή τους. Η επαγγελματική εκπαίδευση αποτελεί την κατάλληλη αφετηρία. Οι αυτοματισμοί προσφέρουν ήδη ένα τεχνικό υπόβαθρο που συνδέει την ηλεκτρολογία, την ηλεκτρονική και τον έλεγχο μηχανών.

Το επόμενο βήμα είναι να διευρυνθεί αυτή η γνώση, ώστε να καλύπτει συστηματικά και την υποστήριξη ρομποτικών συστημάτων. Η πρόταση είναι συγκεκριμένη: μετονομασία και ουσιαστική αναβάθμιση της ειδικότητας «Τεχνικός Αυτοματισμού» σε «Τεχνικός Αυτοματισμών και Ρομποτικής», με αφετηρία τα ΕΠΑΛ. Η αλλαγή του τίτλου πρέπει να συνοδευτεί από ανανέωση του προγράμματος σπουδών, κατάλληλο εργαστηριακό εξοπλισμό και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Στόχος είναι οι απόφοιτοι να αποκτούν πρακτικές δεξιότητες στη συντήρηση, στον εντοπισμό βλαβών και στην ασφαλή αποκατάσταση της λειτουργίας ρομποτικών συστημάτων, μέσα σε σαφή όρια επαγγελματικής αρμοδιότητας. Η εκπαίδευση πρέπει να συνδέεται με πραγματικές συνθήκες εργασίας. Οι μαθητές χρειάζονται επαφή με τον εξοπλισμό και πρακτική εξάσκηση σε προβλήματα που θα συναντήσουν στις επιχειρήσεις. Αυτό απαιτεί συνεργασίες των σχολείων με εταιρείες που εγκαθιστούν, χρησιμοποιούν και συντηρούν ρομποτικά συστήματα. Αντίστοιχη αναβάθμιση πρέπει να προχωρήσει στις Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης και στις συναφείς δομές της ΔΥΠΑ. Παράλληλα, χρειάζονται στοχευμένες προσαρμογές σε ειδικότητες ηλεκτρονικής, μηχανολογίας και πληροφορικής.

Η ρομποτική συνδυάζει διαφορετικά τεχνικά πεδία και απαιτεί συνεργασία μεταξύ τους. Ο στόχος πρέπει να είναι μέσα στην επόμενη διετία να δημιουργηθεί ένας πρώτος πυρήνας καταρτισμένων τεχνικών. Για να υπάρξουν γρήγορα αποτελέσματα, χρειάζονται παράλληλες παρεμβάσεις: πιλοτική εφαρμογή της αναβαθμισμένης ειδικότητας στα ΕΠΑΛ και πρόσθετη κατάρτιση αποφοίτων και εργαζόμενων τεχνικών που διαθέτουν ήδη συναφείς γνώσεις. Έτσι, η χώρα μπορεί να αξιοποιήσει το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό και ταυτόχρονα να δημιουργήσει μια σταθερή εκπαιδευτική διαδρομή για τις επόμενες γενιές. Με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, χρηματοδότηση και αξιολόγηση των δεξιοτήτων που αποκτούν οι συμμετέχοντες. Το κριτήριο επιτυχίας είναι απλό: μπορεί ο απόφοιτος να συμβάλει υπεύθυνα και αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση μιας πραγματικής βλάβης; Αυτή η ανάγκη πρέπει να καθοδηγεί τον σχεδιασμό.

Η Ελλάδα έχει την ευκαιρία να συνδέσει τη ρομποτική μετάβαση με νέες επαγγελματικές δυνατότητες και εγχώρια τεχνογνωσία. Η αναβάθμιση της ειδικότητας σε «Τεχνικός Αυτοματισμών και Ρομποτικής» είναι μια συγκεκριμένη κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση. Γιατί μαζί με τα ρομπότ που θα αγοράσουμε, πρέπει να προετοιμάσουμε και τους ανθρώπους που θα τα κρατούν σε λειτουργία.