Μήπως τώρα ενοχλεί λιγότερο η ροζ σημαία;
Άλλη μια μέρα στην επικίνδυνη και υποκριτική Ελλάδα. Γράφει η Νικολέτα Τσορμπατζόγλου.
Έλεγα πως θα είναι λίγο κλισέ και κουραστικό να πω και εγώ την άποψη μου για τον τραγική δολοφονία της Κυριακής, 100 μέτρα μακριά από αστυνομικό τμήμα.
Είναι όμως; Όσες φορές και να ειπωθούν τα ίδια και τα ίδια, θα αλλάξει κάτι; Θα αρχίσει η κοινωνία και η πολιτεία να παίρνει στα σοβαρά την έμφυλη βία; Όλοι (κυρίως άντρες στην τηλεόραση ) συμβούλευαν τον τρόπο που μια γυναίκα πρέπει να αντιδρά όταν δέχεται βία για να αποφευχθούν τα χειρότερα και η κοπέλα το έκανε. Ακολούθησε όλα τα βήματα όσο τρομοκρατημένη ήταν, όσο και αν φοβόταν. Το αποτέλεσμα ποιο ήταν όμως; Πάλι άλλη μια γυναικοκτονία, πάλι μια δολοφονία μπροστά από ένα αστυνομικό τμήμα, ένα μέρος που μας έμαθαν ότι άμα πάμε να ζητήσουμε βοήθεια, θα μας την δώσουν.
Το παράδοξο είναι πως όσοι γκρίνιαζαν για την «παραποιημένη» ροζ σημαία και θυμήθηκαν ότι έχουν φωνή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την οποία θυμούνται μόνο για όταν αγοράζει το κράτος ραφαλ και όταν έχουμε εθνική επέτειο και παρελάσεις, τώρα σαν να σώπασαν. Μάλλον μια ροζ σημαία είναι πιο προκλητική και αξίζει την κατακραυγή και την κριτική περισσότερο από μια δολοφονία, συγκεκριμένα μιας γυναικοκτονίας, έξω από ένα αστυνομικό τμήμα. Και όμως για μερικούς στενόμυαλους, το να αλλάζεις μια σημαία για να δείξεις ότι το κράτος δεν προστατεύει τους πολίτες τους, και ειδικά τις γυναίκες που βρίσκονται σε ευάλωτες θέσεις με μεγαλύτερη συχνότητα, και αφήνει περιθώρια να σκοτώνονται οι γυναίκες μέσα στα σπίτια τους, είναι πιο προσβλητικό από μια γυναικοκτονία.
Το νόημα της σημαίας είναι ακριβώς αυτό που βιώνουμε, το σαθρό σύστημα και παρακράτος που είναι καλογυαλισμένο πίσω από μια μπλε σημαία με το εθνόσημο της. Κανείς δεν μπορεί να πειράξει το σύστημα που δίνει τόσα περιθώρια και αποδέχεται απροκάλυπτα την βία. Σύμφωνα με τον Δημήτρη Νατσιό (πρόεδρο του κόμματος «Νίκη»), και αρκετών ομοϊδεατών του «η σημαία αλλάζει χρώμα μόνο όταν βαφτεί κόκκινη από το αίμα των αγώνων του λαού μας», όχι όταν πεθαίνουν γυναίκες μέσα στα σπίτια τους και έξω από τα «τιμημένα και άγια» αστυνομικά κέντρα.
Και αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες υποκρισίες και ελπίζω όσοι είχατε ενοχληθεί με τη ροζ σημαία, να κάνετε ένα βήμα πίσω, να δείτε αρχικά γιατί είστε τόσο ειδωλολάτρες (οι περισσότεροι είστε και χριστιανοί, ντροπή, ) και να αντιληφθείτε πόσο προβληματικό είναι να έχετε φωνή και αντίδραση για μια σημαία, και όχι για ένα τραγικό έγκλημα στο οποίο η αστυνομία έκλεισε επιδεικτικά τα μάτια και άφησε μια γυναίκα απροστάτευτη στα χέρια ενός στυγερού δολοφόνου, του πρώην της.