Μετά το Large το χάος…

Αν δε σας έχει πιάσει απελπισία σε κατάστημα ρούχων, μάλλον είστε ευτυχισμένοι άνθρωποι! Μπορεί και όχι…

Ένα πρωινό της εβδομάδας που πέρασε, βρέθηκα σε ανακαινισμένο κατάστημα μεγάλης fast fashion αλυσίδας. Αφού είπα «ευτυχώς είναι πρωί και δε θα γίνεται πανικός» ως είθισται σε τέτοια μαγαζιά, ήρθα να κάνω μια θλιβερή διαπίστωση. Δεν υπήρχε μισό ρούχο πάνω από το L(arge)! Ναι, υπήρχαν μόλις τέσσερα νούμερα, όχι σε όλα τα κομμάτια, τα XS, S, M και L.

Στην αρχή σκέφτηκα «δε ψάχνεις σωστά! Αποκλείεται μια αλυσίδα να αποκλείει ένα τόσο μεγάλο μερίδιο καταναλωτών, επειδή δεν είναι 60-90-60». Κι όμως, δεν υπήρχε ρούχο που να απευθύνεται σε έναν άνθρωπο όπως εγώ, δηλαδή 1.77 και 85 κιλά… Δε ξέρω αν με απογοήτευσε ή με νευρίασε πιο πολύ ότι «μένω εκτός» από μια αλυσίδα που έχει οικονομικά ρούχα, άρα και προσιτά στο πορτοφόλι μου.

Όλα αυτά ενώ τα δυο μεγαλύτερα κινεζικά site που μπορείς να βρεις από ρούχα και κουζινικά, μέχρι είδη camping, καλύπτουν αν όχι το 100% του πληθυσμού, τουλάχιστον το 90%, ακόμα και δυστυχώς με τις χειρότερες εργασιακές συνθήκες (όχι ότι είναι καλύτερες εκεί που κατασκευάζουν ρούχα για τις μεγάλες αλυσίδες).

Από τη μια λες, να στηρίξω καταστήματα που απασχολούν προσωπικό στη χώρα μου, από την άλλη τι ακριβώς να στηρίξεις αν δεν μπορούν να σε καλύψουν και σε αφήνουν τελείως εκτός; Φυσικά και αυτό συμβαίνει και σε πιο ακριβές αλυσίδες ή ακόμα και διεθνείς οίκους μόδας με εκατομμύρια σε κέρδη μηνιαίως.

Κι αν εγώ απλά στεναχωρήθηκα στιγμιαία, πως μπορεί να νιώθει ένα 15χρονο παιδί ή κάποιος που πάσχει από διατροφικές διαταραχές, βλέποντας τα νούμερα να σταματούν στο L;