«Πότε η Ελβετία έπαψε να είναι… Ελβετία;»

Αυτή η χώρα-σύμβολο ασφάλειας και οργάνωσης, με την πρωτοχρονιάτικη τραγωδία δείχνει τραγικές ρωγμές που την κάνουν να μοιάζει λιγότερο… ελβετική. Το σοκ είναι διάχυτο, αφού ακόμη δεν έχουν εντοπιστεί και ταυτοποιηθεί νεκροί και ζωντανοί, με τους μάρτυρες να περιγράφουν σκηνές κόλασης με φλόγες να καταπίνουν τα πάντα σε δευτερόλεπτα και την ίδια ώρα να γίνονται συγκρίσεις με παρόμοιες τραγωδίες -σε χώρες μακριά από την Ελβετία, σε φήμη και σε κανόνες- όπου παρόμοια αμέλεια με εύφλεκτα υλικά σκότωσαν εκατοντάδες ανθρώπους, στην πλειοψηφία τους νέους και ανάμεσα τους και αρκετοί ανήλικοι!

«Πώς μια χώρα με αυστηρούς ελέγχους επέτρεψε τέτοια παραβίαση κανόνων; Πώς η Ελβετία έπαψε να θυμίζει… Ελβετία;» Οι χρήστες στα κοινωνικά δίκτυα ενδεχομένως να υπερβάλλουν όμως υπερβολικός είναι και ο πόνος, σωματικός και ψυχικός, θυμάτων και συγγενών. Η Ελβετία, απαντούν εκπρόσωποι αρχών, δειλά και χαμηλόφωνα, ότι «παραμένει πρότυπο σε πολλούς ακόμη τομείς πχ σε μονάδες εγκαυμάτων σε Λοζάνη και Γενεύη που κινητοποιήθηκαν άμεσα, χρησιμοποιώντας καινοτόμες θεραπείες όπως το NexoBrid* για γρήγορη αφαίρεση νεκρού ιστού χωρίς χειρουργείο, αποδεικνύοντας αντανακλαστικά και ανθεκτικότητα σε κρίσεις».

Ωστόσο, αυτή η τραγωδία, τόσο παρόμοια με εκείνη σε πόλη της Βόρειας Μακεδονίας πριν από λίγους μήνες, υπενθυμίζει ότι καμία χώρα δεν είναι άτρωτη από ανθρώπινα λάθη, διαφθορά σε έκδοση ή έλεγχο αδειών πυροπροστασίας και χαλάρωση μέτρων λόγω των εορταστικών ημερών. Η Ελβετία ίσως δεν έπαψε να είναι… Ελβετία, αλλά σαφώς δείχνει ότι η τελειότητα είναι μύθος και οφείλει η γηραιά ήπειρο να λάβει -πέρα από ΕΕ και οικονομικές συμβάσεις-  αυστηρότερα πανευρωπαϊκά μετρα ασφαλείας ώστε άλλες οικογένειες να μην ξαναζήσουν τον εφιάλτη του «δεν έχω οξυγόνο, καίγομαι…»

Η τραγωδία στα βόρεια της Μακεδονίας, εκτυλίχθηκε τον Μάρτιο του 2025 όταν φωτιά σε nightclub ξέσπασε από πυροτεχνήματα εσωτερικού χώρου κατά τη διάρκεια συναυλίας, σκοτώνοντας 59 ανθρώπους και τραυματίζοντας περισσότερους από 155, πολλούς με σοβαρά εγκαύματα. Λιγότερο από έναν χρόνο αργότερα η ίδια ακριβώς αιτία η ανεξέλεγκτη χρήση βεγγαλικών σε κλειστό χώρο επανέλαβε τον εφιάλτη στις ελβετικές Άλπεις. Και στις δύο περιπτώσεις, η αιτία φαίνεται να είναι κοινή, η εγκληματική αμέλεια στη χρήση πυροτεχνημάτων σε κλειστούς, πολυσύχναστους χώρους, συχνά χωρίς άδειες και με παραβιάσεις κανονισμών ασφαλείας. Η αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την τραγωδία των βαλκανίων ήταν άμεση και συντονισμένη. Μέσω του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας, βαριά τραυματίες με εγκαύματα διακομίστηκαν σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης –κυρίως στο Γ. Παπανικολάου– αλλά και σε άλλες χώρες της ΕΕ, όπου υπήρχαν διαθέσιμες κλίνες.

Η Ελλάδα, παρά τις γνωστές ελλείψεις της στις δημόσιες δομές υγείας που μας θύμισε πρόσφατο ρεπορτάζ ελβετικής και γερμανόγλωσσης εφημερίδας** ανταποκρίθηκε άμεσα, φιλοξενώντας αρκετούς από τους ασθενείς της γειτονικής χώρας. Στην Ελβετία, ωστόσο, η κατάσταση έχει γίνει επίσης πολύ δραματική. Οι μονάδες εγκαυμάτων σε Λοζάνη και Ζυρίχη λειτουργούν πάνω από τα όρια δοκιμάζοντας τις αντοχές του συστήματος που υποστηρίζεται πλέον από τα εθνικά συστήματα υγείας χωρών της ΕΕ και καταγωγής πολλών θυμάτων. Και οι δύο τραγωδίες, αυτή δίπλα στη Θεσσαλονίκη και η πρόσφατη στην καρδιά της ΕΕ οδηγούν ξεκάθαρα σε μόνο μια απόφαση την οποία οφείλουν να λάβουν όλοι οι εμπλεκόμενοι. Η χρήση βεγγαλικών πρέπει να απαγορευτεί πανευρωπαϊκά, με μηδενική ανοχή, όχι άλλες εξαιρέσεις για «εφέ» ή «ατμόσφαιρα», όχι άλλα παιδιά ζωντανά στην… κόλαση  ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ   **www.nzz.ch/international/in-griechischen-spitaelern-kann-einem-schon-einmal-die-decke-auf-den-kopf-fallen-wortwoertlich-ld.1912835  *mediwound.com/product/nexobrid/