Μέση Ανατολή: “Ο πόλεμος δεν τελειώνει… “

Το τραύμα δεν τελειώνει με την σιωπή των όπλων, αφήνει πίσω του ένα  στάδιο που χρειάζεται χρόνο, σύνδεση με τους άλλους και αποδοχή της νέας πραγματικότητας για να περάσει… κι αυτό. Το έργο δεν μιλάει για καταδίκη αλλά για κατανόηση του πώς ο ανθρώπινος ψυχισμός, ακόμα και όταν φαίνεται να λυγίζει και να σπάει, βρίσκει τρόπους να ξανασταθεί όρθιος όμως με πολλές πληγές που χρειάζονται επούλωση…

Στο θεατρικό «Οι εκατομμυριούχοι της Νάπολης» του Εντουάρντο ντε Φίλιππο, το κυρίαρχο θέμα είναι η ηθική διάβρωση που επιφέρει ο πόλεμος στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, μετατρέποντας την επιβίωση σε κερδοσκοπία και την οικογενειακή αλληλεγγύη σε προσωπική φθορά. Γραμμένο το 1945, αμέσως μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το έργο ακολουθεί μια φτωχή οικογένεια που, υπό την πίεση των βομβαρδισμών και της πείνας, στρέφεται στη μαύρη αγορά για να εξασφαλίσει επιβίωση. Ο ειρωνικός τίτλος υπογραμμίζει ακριβώς αυτή την ψευδαίσθηση πλούτου με τίμημα την απώλεια κάθε ηθικού φραγμού. Ο ντε Φίλιππο δείχνει ότι ο πόλεμος δεν καταστρέφει μόνο κτίρια και περιουσίες και δεν μετράει μόνο νεκρούς αλλά κυρίως χαμένες αξίες αφήνοντας πίσω μια κοινωνία ακόμη χειρότερη. Αυτή ήταν μια διαχρονική καταγγελία που αποκτά σήμερα μια σκληρή επικαιρότητα, καθώς οι ίδιες μηχανισμοί διάβρωσης επαναλαμβάνονται σε σύγχρονες εστίες πολέμου.

Το ίδιο μοτίβο με τη Νάπολη του Β΄Παγκοσμίου πολέμου επαναλαμβάνεται όπου ο πόλεμος δημιουργεί «νέους εκατομμυριούχους» ενώ η κοινωνία χάνει την ψυχή της, αυτή που με τόσο επιμονή και υπομονή προσπαθεί να αποκρυπτογραφίσει σήμερα η ΑΙ. Ο ντε Φίλιππο μας υπενθυμίζει πολλές φορές, με ένα έργο που παρουσιάστηκε το 1945, ότι ο πόλεμος δεν τελειώνει, ακόμη και όταν σιγήσουν τα όπλα, οι πληγές της ηθικής φθοράς παραμένουν, μετατρέποντας την ειρήνη σε μια εύθραυστη ψευδαίσθηση…

Η πιο διωκόμενη θρησκεία με 380 εκατομμύρια ανθρώπους σε κίνδυνο!