Πυρηνική ενέργεια ύστερα από μια πετρελαϊκή κρίση του 1975
Σήμερα είναι πολύ κοντά -όπως είχε γράψει το www.theopinion.gr- να βρει αναλώσιμη ύλη από τον ήλιο και όχι από ορυκτά καύσιμα!
theopinion
Παραμένει η χώρα της ΕΕ που βασίζεται περισσότερο από κάθε άλλη στον κόσμο στην πυρηνική ενέργεια για την κάλυψη των αναγκών της σε ηλεκτρικό ρεύμα. Το 2025 παρήγαγε 373 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες από τους 57 πυρηνικούς αντιδραστήρες της, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 65-70% της συνολικής παραγωγής ηλεκτρισμού της. Μαζί με τις ανανεώσιμες πηγές, η παραγωγή ρεύματος με πολύ χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα έφτασε τα 521 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες, καθιστώντας τη μία από τις χώρες με το πιο καθαρό ηλεκτρικό σύστημα παγκοσμίως, με εκπομπές μόλις 25-30 γραμμάρια διοξειδίου του άνθρακα ανά κιλοβατώρα επίπεδο πολύ χαμηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
Η επιτυχία αυτή ξεκίνησε το 1974, μετά την πετρελαϊκή κρίση, όταν η Γαλλία αποφάσισε να μειώσει δραστικά την εξάρτησή της από εισαγόμενα καύσιμα. Δημιούργησε ένα ενιαίο, ομοιόμορφο σύστημα σταθμών με την ίδια τεχνολογία πιεζόμενων υδρόψυκτων αντιδραστήρων, υπό τη διαχείριση μίας και μοναδικής εταιρείας. Σήμερα λειτουργούν 57 μονάδες με συνολική ισχύ περίπου 63 γιγαβάτ: οι περισσότεροι είναι 32 των 900 μεγαβάτ, 20 των 1.300 μεγαβάτ, 4 των 1.450 μεγαβάτ και ένας πιο σύγχρονος νέου τύπου 1.630-1.650 μεγαβάτ που ολοκληρώθηκε πρόσφατα. Η λειτουργία βασίζεται σε μία απλή αλλά ισχυρή αρχή: μέσα στον αντιδραστήρα σπάνε ελεγχόμενα άτομα ουρανίου, απελευθερώνοντας τεράστια ποσότητα θερμότητας. Η θερμότητα αυτή ζεσταίνει νερό σε κλειστό κύκλωμα υπό υψηλή πίεση, που φτάνει στους 320-330 βαθμούς Κελσίου χωρίς να βράζει. Το καυτό νερό μεταφέρει τη θερμότητα σε ένα δεύτερο κύκλωμα νερού, που δεν έρχεται ποτέ σε επαφή με ραδιενεργά υλικά. Εκεί παράγεται ατμός, ο οποίος κινεί στρόβιλο, ο στρόβιλος γυρίζει γεννήτρια και παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα. Ο ατμός ψύχεται σε πύργους ή ποτάμια και ο κύκλος επαναλαμβάνεται. Το διπλό κύκλωμα κρατάει τη ραδιενέργεια απομονωμένη από το περιβάλλον. Οι αντιδραστήρες προσαρμόζουν γρήγορα την παραγωγή τους στις ημερήσιες ανάγκες, ενώ η χώρα ανακυκλώνει μέρος του χρησιμοποιημένου καυσίμου, μειώνοντας τα απόβλητα και εξοικονομώντας πόρους. Ύστερα από προβλήματα συντήρησης τα προηγούμενα χρόνια, η παραγωγή ανέκαμψε δυναμικά το 2025. Η κυβέρνηση προχωρά τώρα στην κατασκευή έξι νέων, πιο προηγμένων αντιδραστήρων, με πιθανότητα για ακόμα οκτώ, και επενδύει σε μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες, που κατασκευάζονται ευκολότερα και γρηγορότερα. ΞΑΝΑΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΛΟΓΩ ΑΙ
Παράλληλα, στη Γαλλία φιλοξενείται το διεθνές πρόγραμμα ITER, το μεγαλύτερο πείραμα σύντηξης παγκοσμίως όπως είχαμε γράψει πριν από μήνες στο theopinion.gr (βλ ΤΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ) Το 2026 ολοκληρώνονται οι τελευταίες εργασίες στον κεντρικό θάλαμο, με πρώτο πλάσμα προγραμματισμένο για το 2033-2034 και πλήρη λειτουργία με καύσιμο υδρογόνου το 2039 – ένα βήμα προς την παραγωγή άπειρης, καθαρής ενέργειας όπως συμβαίνει στον Ήλιο.Η γαλλική εμπειρία, που προσφέρει σταθερό, φθηνό και σχεδόν απαλλαγμένο από ρύπους ρεύμα, εμπνέει πλέον και την Ελλάδα. Στις 10 Μαρτίου 2026, στη δεύτερη Παγκόσμια Σύνοδο για την Πυρηνική Ενέργεια στο Παρίσι, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα αλλάζει σελίδα και θα εξετάσει σοβαρά την πυρηνική ενέργεια, με έμφαση στους μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες, για να εξασφαλίσει σταθερή βάση ηλεκτρισμού στο μέλλον. Θα συσταθεί υψηλόβαθμη υπουργική επιτροπή που θα μελετήσει το θέμα σε βάθος και θα καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις.
Η δε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν χαρακτήρισε λάθος την προηγούμενη απομάκρυνση της Ευρώπης από την τεχνολογία αυτή και ανακοίνωσε νέο σχέδιο για μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες, με ειδικό ταμείο 200 εκατομμυρίων ευρώ, ώστε να λειτουργήσουν στην Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας του 2030. Η Ελλάδα, που μέχρι σήμερα δεν είχε πυρηνική ενέργεια, μπαίνει πλέον σε αυτόν τον δρόμο με πολιτική απόφαση και στενή συνεργασία με τη Γαλλία που μπορεί να μεταφέρει όλη την τεχνογνωσία της, από μελέτες τοποθεσιών και ασφάλειας μέχρι εκπαίδευση μηχανικών, αδειοδοτήσεις και τεχνολογία μικρών αντιδραστήρων, μέσω των εταιρειών της και της μακράς εμπειρίας της. Δεν χρειάζονται δικά μας ορυχεία ουρανίου, το καύσιμο θα εισάγεται από χώρες όπως ο Καζακστάν και ο Καναδάς, όπως κάνει και η Γαλλία. Αν το ITER προχωρήσει δεν θα είναι αναγκαίο. Με αυτή τη στήριξη, η Ελλάδα μπορεί να εξασφαλίσει ενεργειακή ασφάλεια, σταθερές τιμές ρεύματος, πολύ χαμηλές εκπομπές και ένα πιο πράσινο, ανεξάρτητο μέλλον, ακολουθώντας το παράδειγμα μιας χώρας όπου η πυρηνική ενέργεια αποτελεί εδώ και δεκαετίες τη ραχοκοκαλιά του ηλεκτρικού συστήματος. Άλλωστε πυρηνική ενέργεια έχει με τεχνογνωσία Ρωσίας έχει και η γειτονική Τουρκία, κάτι που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη…