«Το Αντικοινωνικό Δίκτυο: Από τα Μιμίδια στο Χάος»: Πως τα τρολ στο ίντερνετ ελέγχουν την πολιτική (VIDEO)

Μια πολύ φρέσκια κυκλοφορία του Netflix εξηγεί την μοναχικότητα του συνόλου στο διαδίκτυο και την δύναμη των τρολ όχι μόνο στο διαδίκτυο αλλά και στον χώρο της πολιτικής. 

Γενικά έχω μια αγάπη με τα ντοκιμαντέρ, ειδικά με τις παράγωγες του Netflix. Έτσι όταν έγραφα τις προτάσεις μου για αυτό το Σαββατοκύριακο,   το θέμα που ανέλυε το συγκεκριμένο  με έκανε να περιμένω να κυκλοφορήσει ώστε να το παρακολουθήσω. Περιληπτικά,  ανέλυε περιεκτικά και κατανοητά την δημιουργία του 4chan, ενός όχι και τόσο διαδεδομένου μέσου κοινωνικού δικτύου, όμως ικανού για να φέρει την ανατροπή και να ασκήσει εξουσία.

Τι είναι το 4chan;

Για να το καταλάβετε καλύτερα, το 4chan, θυμίζει το X (παλιό Twitter), οπού ο κάθε χρήστης ανώνυμα μπορεί  να ανεβάζει ότι θέλει, να επικοινωνεί με άτομα που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα χωρίς κανόνες και περιορισμούς. Το 2003 ο Christopher Poole ή αλλιώς «moot» έφερε το φορμάτ αυτό από το Ιαπωνικό 2chan (παρόμοιο μέσο) και απευθύνονταν σε εφήβους και νέους που τους άρεσε η ιαπωνική κουλτούρα. Στην συνέχεια δημιούργησαν τα δικά τους memes, την δική τους γλώσσα.

Δυστυχώς η έλλειψη ωριμότητας και κανόνων στο μέσο, το έκανε να ταυτίζεται από τις αρχές του με τον ρατσισμό και τον ναζισμό, με πολλές πλάκες και σαχλά  memes που βασίζονταν πάνω στην προσβολή, βεβαία με έναν πιο κάφρικο και ειρωνικό τρόπο. Τα αστεία βγήκαν έκτος ίντερνετ όταν άτομα άρχισαν να επιτίθονται σε μειονότητες και στις συναντήσεις του να χαιρετούν ναζιστικά για πλάκα, όπως έλεγαν οι ίδιοι.

Κεφάλαιο Anonymous

Όσοι δημοφιλής χρήστες  αντέδρασαν σε αυτό, θεωρήθηκαν «αναρχικοί» και διώχθηκαν από την πλατφόρμα. Κάπως έτσι δημιουργήθηκαν οι «Anonymous», η πασίγνωστη ομάδα χάκερ, που φορούσαν την μάσκα του Guy Fawkes, όπως ο χαρακτήρας V από το «V for Vendetta» και ασκούσαν εξουσία στο ίντερνετ καταφέρνοντας να χακάρουν ιστοσελίδες υπουργείων της Αμερικής και ακόμα το FBI, αλλά και να επιτεθούν στην Εκκλησία της Σαηεντολογίας. Γενικότερα, θεωρούνταν οι ακτιβιστές του διαδικτύου, που ήταν ενάντια στον ρατσισμό, στην βία αλλά και στις οικονομικές αδικίες των απλών πολιτών.

Όταν το FBI άρχισε να κυνηγάει την ομάδα των «Anonymous» στο 4chan επικράτησε πανικός. Πλέον κυριαρχούσαν άντρες, οι οποίοι ένιωθαν θυμωμένοι, αδύναμοι και απελπισμένοι, κάνοντας διαγωνισμούς για το ποιος έχει περισσότεροι κατάθλιψη.  Το χιούμορ της σελίδας ήταν πλέον σεξιστικά αστεία που έφταναν σε αστεία βιασμών. Τότε, βρέθηκε η κατάλληλη ευκαιρία για τον υποψήφιο πρόεδρο της Αμερικής, Doland Trump να κερδίσει ψηφοφόρους.

Η εκλογή του Donald Trump

Λευκά θυμωμένα αγόρια ήταν έτοιμα να σπείρουν παραπληροφόρηση και μισογυνισμό για τους «Δημοκρατικούς» και κυρίως για την Hillary Clinton (την βασική αντίπαλο του Trump). Περισσότερο είχαν στοχεύσει στην εύρεση της αλήθειας, μιας αλήθειας που δεν χρειάζεται να είναι εμπεριστατωμένη, αλλά να ταιριάζει σε αυτόν που την αναζητά και να φαίνεται  σωστή. Αυτή είναι όλη η κοσμοθεωρία των φανατικών οπαδών του Trump.  Στο ντοκιμαντέρ μπορείτε να δείτε ακριβώς όλη την πορεία του κοινωνικού δικτύου να αλλάζει ξαφνικά και να γίνεται  ένα από τα όπλα του πρώην προέδρου.

Πιο εμφανής επιρροή του 4chan αλλά και πολλών ομάδων στο διαδίκτυο  έχουμε στις 6 Ιανουαρίου, όταν οπαδοί του Trump εισέβαλλαν στο Καπιτώλιο, επειδή ο Trump δεν δέχτηκε την ήττα του.  Άμα θυμάστε τις εντυπωσιακές εικόνες μέσα στο οβάλ τραπέζι με κάτι άντρες με σημαίες της Αμερικής φορώντας κάτι γούνες λες και βγήκαν από την σκηνή της Eurovision με την Ρουσλάνα το 2004, αυτοί ήταν  οι μέσοι χρήστες του 4chan εκείνη την περίοδο και μάλλον αν δούμε την δημοτικότητα που έχει ακόμα ο Trump, μάλλον δεν έχουν αλλάξει από τότε.

Μια φράση που κράτησα από το ντοκιμαντέρ ήταν: «Τα κοινωνικά μέσα βγάζουν περισσότερα λεφτά όταν οι χρήστες τους είναι θυμωμένοι και στόχος τους είναι να βρίσκουν πράγματα που τους φέρνουν θυμό». Και αυτό ακριβώς μας έδειχνε, πως όλα υποκινούνται στο διαδίκτυο από τον θυμό. Γενικότερα αυτό το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει λίγο και την ιστορία του ίντερνετ. Πράγματα που δεν είχες ιδέα ότι γίνονται ή είχες ακουστά αλλά δεν μπορούσες να καταλάβεις. Πίστεψέ με με αυτήν την ταινία θα νιώσεις λιγότερο «μπούμερ» από πριν.

Και αν νομίζετε πως αυτή η πραγματικότητα είναι πολύ μακρινή στην  Ελλάδα, σκεφτείτε τον τρόπο που μπήκαν οι Σπαρτιάτες στην Βουλή, και θα καταλάβετε πως οι νέες τακτικές έχουν έρθει εδώ και καιρό  στην χώρα μας.