Πόνος στη μέση: Ελάχιστες οι αποτελεσματικές θεραπείες σύμφωνα με νέα μελέτη

Μια νέα εκτενής ανασκόπηση δημοσιευμένη στο BMJ Evidence-Based Medicine αποκαλύπτει ότι μόνο 1 στις 10 μη χειρουργικές και μη επεμβατικές θεραπείες για τον πόνο στη μέση παρέχει ουσιαστική ανακούφιση. Ακόμη και οι πιο αποτελεσματικές προσεγγίσεις φαίνεται να προσφέρουν μόνο μέτρια βελτίωση, αναδεικνύοντας την ανάγκη για πιο στοχευμένη έρευνα και καλύτερες θεραπευτικές επιλογές.

Ο πόνος στη μέση, σύμφωνα με το ygeiamou.gr, επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, με την πλειονότητα των περιπτώσεων (έως 90%) να χαρακτηρίζεται ως «μη ειδική», δηλαδή χωρίς ξεκάθαρη υποκείμενη αιτία. Οι κατευθυντήριες γραμμές προτείνουν μη χειρουργικές παρεμβάσεις ως την πρώτη επιλογή θεραπείας, όμως η πραγματική αποτελεσματικότητά τους δεν είναι ξεκάθαρη.

Για να αξιολογηθεί ποιες θεραπείες αποδίδουν καλύτερα, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 301 κλινικές μελέτες, που πραγματοποιήθηκαν σε 44 χώρες και αφορούσαν 56 διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν τόσο φαρμακολογικές όσο και μη φαρμακολογικές θεραπείες, όπως τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), τα οπιοειδή, ο βελονισμός, οι φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις (όπως ο χειρισμός της σπονδυλικής στήλης, η άσκηση και το μασάζ) καθώς και θεραπείες όπως η λέιζερ και η φωτοθεραπεία.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι πολύ λίγες θεραπείες προσφέρουν αξιόλογη ανακούφιση. Συγκεκριμένα, για τον οξύ πόνο στη μέση, τα ΜΣΑΦ ήταν η μόνη θεραπεία με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα, ενώ άλλες προσεγγίσεις, όπως η φυσικοθεραπεία και ο χειρισμός της σπονδυλικής στήλης, δεν έδειξαν σημαντικά οφέλη. Για τον χρόνιο πόνο στη μέση, ορισμένες θεραπείες, όπως η άσκηση, ο χειρισμός της σπονδυλικής στήλης, τα αντικαταθλιπτικά και οι αγωνιστές TRPV1 (φάρμακα που στοχεύουν τους υποδοχείς του πόνου), είχαν κάποια θετικά αποτελέσματα, αλλά η ανακούφιση ήταν περιορισμένη.

Παράλληλα, αρκετές ευρέως χρησιμοποιούμενες θεραπείες, όπως οι στεροειδείς ενέσεις, η παρακεταμόλη, η λιδοκαΐνη και τα αντιβιοτικά, δεν φάνηκε να προσφέρουν ουσιαστική ανακούφιση. Επιπλέον, για θεραπείες όπως ο βελονισμός, το μασάζ και η ηλεκτρική νευρική διέγερση (TENS), τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα δεν ήταν αρκετά σαφή ώστε να επιβεβαιώσουν την αποτελεσματικότητά τους.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι η ποιότητα των διαθέσιμων μελετών είναι συχνά χαμηλή, με μικρά δείγματα και σημαντικές μεθοδολογικές διαφορές. Αυτό καθιστά δύσκολη την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Το βασικό μήνυμα της ανασκόπησης είναι ότι πολλές από τις συνήθεις θεραπείες για την οσφυαλγία μπορεί να μην είναι τόσο αποτελεσματικές όσο πιστεύεται. Παρότι ορισμένες επιλογές, όπως τα ΜΣΑΦ και η άσκηση, έχουν μέτρια αποτελέσματα, υπάρχει επείγουσα ανάγκη για υψηλής ποιότητας έρευνες, ώστε να εντοπιστούν πραγματικά αποτελεσματικές παρεμβάσεις. Μέχρι τότε, οι ασθενείς και οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να εξετάζουν προσεκτικά τα διαθέσιμα δεδομένα πριν επιλέξουν θεραπευτική προσέγγιση.