Matt Wesley: Έτσι χορογραφείται σήμερα το μιούζικαλ-θρύλος Grease…

Το Grease The Musical επέστρεψε στη σκηνή ως μια εκρηκτική, σύγχρονη υπερπαραγωγή που τιμά το εμβληματικό σύμπαν του έργου χωρίς να εγκλωβίζεται στη σκιά της ταινίας. Στη Θεσσαλονίκη θα έχουμε την ευκαιρία να το απολαύσουμε από τις 19 Μαρτίου και για λίγες παραστάσεις στο ΜΜΘ.  Ο χορογράφος Matt Wesley μιλά στο theopinion για την πρόκληση να ανανεώσεις ένα τόσο αναγνωρίσιμο μιούζικαλ, να διατηρήσεις τις αναφορές που αγαπά το κοινό και ταυτόχρονα να χτίσεις μια νέα σκηνική ενέργεια, γεμάτη ρυθμό, πειθαρχία και αληθινό ενθουσιασμό. Το αποτέλεσμα, όπως λέει, δεν είναι απλώς ένα θέαμα νοσταλγίας, αλλά μια παράσταση που μπορεί να σε παρασύρει…

Ποια ήταν η χορογραφική επιλογή που αποφασίσατε να επανασχεδιαστεί εξ ολοκλήρου, αντί να «εκσυγχρονιστεί» απλώς;

Νομίζω ότι το Grease είναι τόσο εμβληματικό λόγω της ταινίας και όλοι γνωρίζουν τις κινήσεις του Grease Lightning, οπότε ήξερα ότι ήθελα να εκσυγχρονίσω τις χορευτικές κινήσεις, διατηρώντας όμως αναφορές στην ταινία αλλά και στην εποχή. Πιστεύω ότι αυτή η παραγωγή φέρνει ένα νέο, μοντέρνο στυλ στον χορό, το οποίο είναι ενθουσιώδες και γεμάτο ενέργεια.

Το Grease συνδέεται τόσο πολύ με την κινηματογραφική εκδοχή. Πώς προστατεύετε τη νοσταλγία του κοινού χωρίς να παγιδευτείτε από αυτήν;

Όπως λέτε, η ταινία είναι εξαιρετική και απολύτως κλασική, αλλά εγώ και ο σκηνοθέτης, ο Nigel West, θέλαμε να βεβαιωθούμε ότι δεν θα απομακρυνόμασταν πολύ από αυτήν, ώστε το κοινό να αναγνωρίζει την παράσταση. Το μιούζικαλ διαφέρει ελαφρώς από την ταινία, στο ότι κατανοείς καλύτερα τους άλλους χαρακτήρες, εκτός από τον Danny και τη Sandy. Οι νοσταλγικές μελωδίες είναι όλες εκεί, καθώς και μερικές νέες που το κοινό έχει αγαπήσει.

Αν έπρεπε να επιλέξετε μια χορογραφία, που περισσότερο αφηγείται μια συγκινητική ιστορία παρά προσφέρει ένα θεαματικό θέαμα, ποια θα ήταν αυτήν;

Θα έλεγα ότι τα μεγάλα νούμερα στο Grease είναι πιο ζωηρά, οπότε αντί να νιώθεις συγκίνηση, νιώθεις ενθουσιασμό και σχεδόν θέλεις να ανέβεις στη σκηνή μαζί με τους ηθοποιούς για να πάρεις μέρος σε αυτό που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια σου. Τα Hopelessly Devoted και There Are Worse Things I Could Do έχουν απλούστερο γενικότερα ‘σκηνικό ανέβασμα’, κάτι που βοηθα το κοινό να νιώσει κάτι για πιο βαθύ για τους χαρακτήρες και για ό,τι βιώνουν εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή.

Τι υποτιμούν συχνά οι ερμηνευτές όσον αφορά το χορό σε μια παράσταση όπως το Grease — την αντοχή, τη μουσική ακρίβεια ή την υποκριτική μέσα στην κίνηση;

Το Grease είναι μια δύσκολη παράσταση χορού για το καστ – δεν σταματάει ποτέ. Είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε απίστευτους ερμηνευτές, οι οποίοι φέρνουν την ίδια ενέργεια σε κάθε παράσταση. Πάντα λέω ότι το να είσαι χορευτής είναι σαν να είσαι αθλητής και ενώ το κοινό μπορεί να καθίσει και να παρακολουθήσει, για το καστ είναι εξαντλητικό. Όχι μόνο τα χορευτικά νούμερα είναι έντονα, αλλά τραγουδούν επίσης με όλη τους τη δύναμη και πρέπει να αναδείξουν τους χαρακτήρες τους ταυτόχρονα. Το κάνουν να φαίνεται εύκολο, αλλά πιστέψτε με, δεν είναι.

Πώς δημιουργείτε χημεία στην κίνηση μεταξύ του Danny και της Sandy χωρίς να κάνετε κάθε ρομαντική στιγμή να φαίνεται προβλέψιμη;

Αυτό είναι περίεργο, επειδή η Sandy και ο Danny δεν χορεύουν πραγματικά μαζί μέχρι το «You’re The One That I Want», το οποίο είναι ακριβώς στο τέλος της παράστασης. Σε αντίθεση με την ταινία, όπου η Σάντι και ο Ντάνι χορεύουν μαζί στο «Hand Jive», στο μιούζικαλ η Σάντι φτάνει αφού ο χορός έχει τελειώσει. Ο Κρις και η Έλι, που παίζουν τους ρόλους της Σάντι και του Ντάνι, είναι πολύ καλοί στο να δείχνουν την αλλαγή στους χαρακτήρες και τον τρόπο που κινούνται με τη δυναμική αλλαγή στο τέλος της δεύτερης πράξης, όπου η Σάντι έχει αλλάξει.

Ποια σκηνή είναι η πιο δύσκολη να «πετύχει» και ποιος χαρακτήρας είναι ο πιο ενδιαφέρβν να σκηνοθετήσεις από φυσικής άποψης;

Προφανώς, δεν ασχολήθηκα τόσο με τη σκηνοθεσία όσο ο καταπληκτικός σκηνοθέτης μας. Νομίζω ότι το πιο δύσκολο ήταν να κάνουμε τους χαρακτήρες πιστευτούς και να μην γίνουν απλές αντιγραφές αυτών που ήταν στην ταινία. Όσο και αν τα τραγούδια στο Grease είναι απίστευτα, αν εμείς ως κοινό δεν ακολουθήσουμε την ιστορία και δεν συμπαθήσουμε τους χαρακτήρες, τότε δεν υπάρχει παράσταση. Η σκηνοθεσία του Nigel είναι εξαιρετική και έχει φέρει μια νέα και δυναμική ενέργεια στο έργο, η οποία ταιριάζει με την ενέργεια των χορευτικών αριθμών.

Τι θα εξέπληττε περισσότερο τον κόσμο σχετικά με την πειθαρχία πίσω από ένα «διασκεδαστικό» μιούζικαλ όπως το Grease;

Το να είσαι καλλιτέχνης με τριπλή ικανότητα είναι δύσκολο. Πρέπει να φροντίζεις το σώμα σου και να προσέχεις τους τραυματισμούς, πρέπει να προσέχεις τη φωνή σου ώστε να μπορείς να υποδύεσαι και να τραγουδάς, αλλά και την υγεία σου ώστε να είσαι σωματικά σε φόρμα για να κάνεις την παράσταση. Πιστεύω ότι είναι δύσκολο να βρεις καλλιτέχνες με τριπλή ικανότητα σήμερα, καθώς είναι δύσκολο να βρεις ανθρώπους που είναι καλοί και στις τρεις ειδικότητες, αλλά ήμασταν πολύ τυχεροί που βρήκαμε αυτό το απίστευτο καστ. Είχαμε πάνω από 2000 αιτήσεις για την παράσταση και κάναμε οντισιόν σε λίγο πάνω από 200 άτομα για να καταλήξουμε στο καστ που βλέπετε τώρα στην παράσταση, οπότε όχι μόνο η πειθαρχία είναι δύσκολη, αλλά είναι και μια σκληρή, δύσκολη δουλειά.

Πόσο επηρεάζει ο ίδιος ο χώρος την χορογραφική σας σκέψη, ειδικά όταν μετακινείσαι από τη μία σκηνή στην άλλη κατά τη διάρκεια της περιοδείας;

Οι χώροι μπορούν να αλλάξουν μια παράσταση λόγω των διαστάσεων της σκηνής και της ορατότητας και επηρεάζουν μια παράσταση λόγω των διαστάσεων της σκηνής και της οπτικής γωνίας. Κάθε φορά που πηγαίνουμε σε έναν νέο χώρο, μας δίνεται ένα διάστημα τριών ωρών για πρόβα, κατά τη διάρκεια του οποίου εξετάζουμε κάθε νούμερο, ελέγχουμε τις αποστάσεις και προσαρμόζουμε τις θέσεις ώστε να ταιριάζουν, αλλά και για να βεβαιωθούμε ότι όλοι είναι ασφαλείς.

Τι έχετε μάθει από το κοινό σε διαφορετικές χώρες; Αντιδρούν οι άνθρωποι με διαφορετικό τρόπο στις ίδιες σκηνές και τις ίδιες χορευτικές στιγμές;

Αυτό που ήταν υπέροχο είναι ότι, παρόλο που παίζουμε το Grease στα αγγλικά, η αντίδραση ήταν απίστευτη. Σε κάθε μέρος που πηγαίνουμε, ο κόσμος αντιδρά σε διαφορετικά πράγματα, αλλά αυτό που είναι υπέροχο είναι να βλέπεις τη χαρά στα πρόσωπα όλων κατά τη διάρκεια της παράστασης. Σε κάθε χώρο που έχουμε πάει, το κοινό σηκώνεται όρθιο για το megamix στο τέλος και χορεύει. Έχουμε δει κόσμο να έρχεται ντυμένο ως Pink Ladies και, με το πόσο αρνητικός είναι ο κόσμος αυτή τη στιγμή, νιώθω ότι το Grease έχει δώσει στο κοινό μια στιγμή όπου μπορεί να ξεφύγει από όλα, να χαλαρώσει και να ξεχάσει. Φροντίστε να κλείσετε τα εισιτήριά σας για να δείτε το Grease πριν εξαντληθούν, καθώς δεν θα το μετανιώσετε.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ Μουσική – Στίχοι: Jim Jacobs & Warren Casey

Σκηνοθεσία: Nigel West Χορογραφία: Matt Wesley Μουσική Διεύθυνση – Supervision: Jae Alexander Σκηνικά & Κοστούμια: Mary Tsagkari Συνεργάτιδα σχεδιασμού κοστουμιών: Ioanna Kalavrou Ηχητικός Σχεδιασμός: Matt Ground Σχεδιασμός Φωτισμών: John Rainsforth

Info

Το Grease The Musical παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στην Αίθουσα Φίλων Μουσικής Μ1, από τις 19 έως τις 22 Μαρτίου 2026, με παραστάσεις την Πέμπτη 19 και την Παρασκευή 20 Μαρτίου στις 20:00, το Σάββατο 21 Μαρτίου στις 15:30 και στις 20:00, και την Κυριακή 22 Μαρτίου στις 15:30. Οι τιμές των εισιτηρίων κυμαίνονται από 20€ έως 75€, ενώ η προπώληση πραγματοποιείται μέσω more.com