Στράτος Διονυσίου: 36 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λαϊκού τραγουδιστή (VIDEO)

Ήταν μία μέρα σαν και τη σημερινή, όταν το ημερολόγιο έγραφε 11 Μαΐου 1990 και μία από τις κορυφαίες λαϊκές φωνές του ελληνικού πενταγράμμου σίγησε για πάντα.

Μία ζωή σαν ταινία, ένας θάνατος, τόσο ξαφνικός και πρόωρος που σόκαρε την κοινή γνώμη αλλά πάνω από όλα μία καριέρα που σημάδεψε γενεές επί γενεών. Αυτό κι ακόμα παραπάνω ήταν ο Στράτος Διονυσίου, που πέθανε σαν σήμερα πριν από 36 χρόνια.

Ο Στράτος Διονυσίου γεννήθηκε στη Νιγρίτα, γιος του Άγγελου και της Στάσας Διονυσίου, προσφύγων από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας.Το 1947, μετακόμισε στην Επτάλοφο των Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. Έναν χρόνο αργότερα, ο πατέρας του απεβίωσε.

Αρχικά τραγουδούσε αμισθί σε νυχτερινά κέντρα και αφού εργάστηκε ως μικροπωλητής και ράφτης, έκανε ντεμπούτο ως επαγγελματίας τραγουδιστής στο κέντρο «Φαρίντα» της Θεσσαλονίκης. Από τις πρώτες του εμφανίσεις το 1959, ο Διονυσίου τράβηξε το ενδιαφέρον κάποιων καλλιτεχνών, οι οποίοι τον προέτρεπαν να κατέβει στην Αθήνα για να κάνει σημαντικότερες συνεργασίες.

Το ρίσκο και το ταξίδι στην Αθήνα

Παρόλο που ο Διονυσίου είχε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, το 1959 μετακόμισε στην Αθήνα, μερικούς μήνες μετά την πρώτη του εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη. Μέσα από εμφανίσεις στην οδό Σατωβριάνδου γνωρίστηκε με πολλούς τραγουδιστές, μεταξύ των οποίων η Καίτη Γκρέυ. Η Γκρέυ του πρότεινε να συνεργαστούν και ξεκίνησαν να εμφανίζονται στον Αστέρα της Κοκκινιάς. Την ίδια χρονιά, ο Διονυσίου έβγαλε σε γραμμόφωνο δίσκο 45 στροφών με το τραγούδι «Δεν είμαι ένοχος», σε στίχους Χρήστου Κολοκοτρώνη και μουσική Σταύρου Χατζηδάκη.

Στο μαγαζί ΣΟΥ-ΜΟΥ όπου εμφανιζόταν, ήταν δεύτερο όνομα, παρτενέρ της Ανθούλας Αλιφραγκή. Στο ίδιο μαγαζί τον άκουσε το 1969 ο Μίμης Πλέσσας και έπειτα από δύο μήνες έγραψε το θρυλικό ζεϊμπέκικο «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Το τραγούδι γράφτηκε για την ταινία Ορατότης μηδέν (1970).

Έπειτα, ο Διονυσίου κυκλοφόρησε τα τραγούδια που έγιναν και οι “χρυσές” του επιτυχίες «Ο παλιατζής», «Μπαγλαμάδες και μπουζούκια», «Ένας αητός γκρεμίστηκε», «Αγάπη μου επικίνδυνη» και «Αφιλότιμη».

Η φυλακή και ο μεγάλος καημός

Το 1973 συνελήφθη για παράνομη οπλοκατοχή και χασίς που βρέθηκε στο αυτοκίνητό του. Ο ίδιος υποστήριξε ότι επρόκειτο για συνωμοσία ανταγωνιστών. Κρίθηκε αθώος για οπλοκατοχή το 1974, αλλά το 1975, στις 9 Απριλίου ξεκίνησε στο Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης η εκδίκαση της περιβόητης υπόθεσης εμπορίας ναρκωτικών. Η απόφαση που βγήκε στις 30 Μαΐου τον καταδίκασε σε τριετή φυλάκιση, ένα έτος στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων και τριετή εκτόπιση στα Ιωάννινα (η τελευταία ήταν παρεπόμενη της τυπικής ποινής για αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά).

Ο Διονυσίου οδηγήθηκε πρώτα στο Γεντί Κουλέ και μετά στην Κέρκυρα στις φυλακές τις Τίρυνθας όπου παρέμεινε μέχρι την αποφυλάκισή του, η οποία ήρθε την άνοιξη του 1976 χάρη σε αμνηστία που του έδωσε ο τότε πρόεδρος της δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου.

Εκείνη την περίοδο τον στήριξε ιδιαίτερα ο συνάδελφος και φίλος του Τόλης Βοσκόπουλος, ο οποίος το 1977 έγραψε και του έδωσε το τραγούδι «Αποκοιμήθηκα».

Πριν αποφυλακιστεί, ωστόσο, ο Στράτος Διονυσίου πρόλαβε και ηχογράφησε μέσα στη φυλακή τον δίσκο «Πάλι μαζί μας» σε μουσική του Μίμη Πλέσσα! Ποτέ ξανά ένας κρατούμενος δεν είχε ηχογραφήσει ένα ολόκληρο άλμπουμ μέσα στη φυλακή!

Ο Στράτος Διονυσίου ήταν μόλις 55 ετών όταν άφησε την τελευταία του πνοή μέσα σε ένα ταξί, μπροστά από τις Στήλες του Ολυμπίου Διός, έπειτα από ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής.