«Γιατί βράζει το παιδί στην πολέντα;»: Μια παράσταση αφιερωμένη στα παιδιά που υποφέρουν

Μια ιστορία για τη μνήμη, την επιβίωση, την παιδική εργασία και την ανάγκη να ανήκεις κάπου.

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Γιατί βράζει το παιδί στην πολέντα;»

theopinion

16 Μαΐου 2026, 13:00

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Πρόσθεσε το theopinion.gr ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Η παράσταση «Γιατί βράζει το παιδί στην πολέντα;» παρουσιάζεται τη Δευτέρα 18 και την Πέμπτη, 21 Μαΐου, στο Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο της Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής της Πόλης.

«Το παιδί μπήκε στο καζάνι με την πολέντα. Η πολέντα ήταν μόνη της και ήθελε παρέα. Το παιδί μπήκε να της κάνει παρέα και το πήρε ο ύπνος. Στον ύπνο έβρασε και έμεινε εκεί για πάντα. Έτρωγε η πολέντα το παιδί και το παιδί πολέντα, σε μια αέναη ανταλλαγή.

Πρόκειται για μια παράσταση που στρέφεται γύρω από την παιδική ηλικία, την κακοποίηση, τη μετανάστευση, την αίσθηση πως βρίσκεσαι έξω από τον κόσμο και ο κόσμος έξω από εσένα», σημειώνει η σκηνοθέτρια, Γεωργία Διάκου.

Θεατρική παράσταση — «Γιατί βράζει το παιδί στην πολέντα;»

«Μια γυναίκα θυμάται τη ζωή της ως παιδί πλανόδιων καλλιτεχνών του τσίρκου, μεταναστών από τη Ρουμανία· μετανάστες που έφυγαν, προσδοκώντας να γίνουν αυτό που υποσχόταν ο Δυτικός κανόνας του συστήματος.

Μέσα από το σύστημα της μνήμης, η ανώνυμη αφηγήτρια πλάθει τα πρόσωπα και τις πρωταρχικές δομές της. Ένα τροχόσπιτο, μια αδερφή που δεν είναι πραγματική αδερφή, ο πατέρας, η μητέρα, η θεία, η κυρία Χιτς και Σίντερ, το ακροβατικό κρέμασμα με τα μαλλιά, το οικοτροφείο, το βαριετέ και οι εξετάσεις για τη σχολή υποκριτικής είναι μερικοί τόποι που εμφανίζονται ως πέτρες στη γλώσσα και την κινούν λοξά, σε ένα παρόν όπου το θέαμα λάμπει ως πολλαπλότητα ερμηνειών στο βλέμμα που το θρέφει.

Ζώντας μέσα στην κοινωνική πραγματικότητα, η οποία καθιστά ασφυκτική την ύπαρξη, η πρόσφατη ιστορία με τους βιασμούς και την εξακολουθητική μαστροπεία του δωδεκάχρονου κοριτσιού από τον Κολωνό, μας υπενθυμίζει το τέρας που συντηρούμε εκμεταλλευόμενοι τους αδύναμους, τους φτωχούς, τις θηλυκότητες (άλλη μια αδερφή μας νεκρή έξω από αστυνομικό τμήμα), τους μετανάστες, τα παιδιά.

Είναι μια παράσταση αφιερωμένη στα παιδιά που υποφέρουν».