43 κοστούμια αφηγούνται… το θέατρο του Μετζικώφ στο Τελλόγλειο
Από την «Ηλέκτρα» και τη «Σαμία» έως την όπερα και το μπαλέτο, η διαδρομή του σκηνογράφου και ενδυματολόγου στη Θεσσαλονίκη, με ξεχωριστή ενότητα για τον Νίκο Κούρκουλο.
Σαράντα τρία θεατρικά κοστούμια, περίπου 600 αξεσουάρ, μάσκες και καπέλα, 140 ζωγραφικά έργα: στο Τελλόγλειο, η έκθεση «Μετζικώφ. Ένας κόσμος θαυμάτων» συγκεντρώνει την εικαστική δουλειά ενός δημιουργού που έχει δώσει μορφή σε εκατοντάδες παραστάσεις. Από τα ενδύματα της αρχαίας τραγωδίας έως τις μορφές στους πίνακές του, το χρώμα, τα υλικά και οι συνθέσεις φανερώνουν πώς ο Γιάννης Μετζικώφ προσεγγίζει τους χαρακτήρες και μετατρέπει τη δραματουργία σε εικόνα.
Η έκθεση «Μετζικώφ. Ένας κόσμος θαυμάτων» εγκαινιάζεται την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου, στις 20.00, από τη Μαριάννα Λάτση και θα διαρκέσει έως τις 31 Ιανουαρίου 2027. Συγκεντρώνει 43 θεατρικά κοστούμια, περίπου 600 αξεσουάρ, μάσκες και καπέλα, καθώς και 140 ζωγραφικά έργα. Το υλικό προέρχεται από το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
Με συμμετοχή σε περίπου 400 παραστάσεις, ο κ. Μετζικώφ περιέγραψε στη συνέντευξη Τύπου έναν «μαγικό στρατό» επαγγελμάτων που συρρικνώνεται καθώς υποχωρεί η χειρωνακτική εργασία. «Είναι όμως το μεγαλύτερο από τα κεφάλαια του αποτελέσματος», είπε για τους συνεργάτες του, αποδίδοντας στους ανθρώπους της κατασκευής ουσιαστικό μερίδιο της δημιουργίας.

Στις αίθουσες του Τελλογλείου εκπροσωπούνται το αρχαίο δράμα, το κλασικό θέατρο, η όπερα και το μπαλέτο: από τη «Μήδεια», τον «Οιδίποδα Τύραννο» και τους «Όρνιθες» έως τη «Σαλώμη», τη «Λίμνη των Κύκνων» και τη «Σελεστίνα». Ο καλλιτέχνης έχει σκηνογραφήσει ο ίδιος τον εκθεσιακό χώρο, επιδιώκοντας να μεταφέρει κάτι από την εμπειρία της παράστασης.
«Η εικόνα του θεάτρου προσδιορίζει κατά κάποιο τρόπο την ίδια την οντότητα του θεάτρου, γιατί το θέατρο είναι θέαμα, δεν είναι ακρόαμα», ανέφερε. Έδωσε, παράλληλα, έμφαση στον παιδαγωγικό χαρακτήρα της έκθεσης και στους νεότερους επισκέπτες: «Το βάρος πρέπει να το δώσουμε στα παιδιά, στους νέους που θα δουν την έκθεση, να σκεφτούν, να φανταστούν».
Η σχέση του με τη Θεσσαλονίκη αποτυπώνεται και σε δύο συγκεκριμένα εκθέματα: το κοστούμι της Χρυσόθεμης που φορούσε η Λένα Σαββίδου στην «Ηλέκτρα» του Ανδρέα Βουτσινά, το 1992, και το ένδυμα της Τάνιας Τσανακλίδου από τη «Σαμία», σε σκηνοθεσία Εύη Γαβριηλίδη, το 2000. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Αστέριος Πελτέκης, ανέφερε ότι ο Μετζικώφ έχει συνεργαστεί 17 φορές με τον οργανισμό. Μιλώντας για τη λειτουργία του κοστουμιού, στάθηκε στην ανάγκη να εκφράζει τον χαρακτήρα και να αποτελεί μέρος της υποκριτικής ερμηνείας.

Ξεχωριστή ενότητα αφιερώνεται στον Νίκο Κούρκουλο. Η γενική διευθύντρια του Τελλογλείου, Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά, μίλησε για τη συμβολή του στην έκθεση «Ένδυμα Θεάτρου – Μεγέθυνση στο Αφανές» το 2006, όταν είχε υποστηρίξει τον δανεισμό σημαντικών κοστουμιών από τη συλλογή του Εθνικού Θεάτρου. Υπογράμμισε επίσης τη δυσκολία να παρουσιαστεί μια τέχνη της οποίας το έργο υπάρχει τη στιγμή της παράστασης: τα κοστούμια και τα σκηνικά διατηρούν στοιχεία της, όταν η σκηνική πράξη έχει τελειώσει.
Η έκθεση εντάσσεται στα 61α Δημήτρια και συνδιοργανώνεται με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Την επιμέλεια έχει ο Γιάννης Μετζικώφ, τη συνεπιμέλεια ο ιστορικός τέχνης Miguel Fernández Belmonte και τη γενική ευθύνη και τον συντονισμό η Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά.