Η «μάχη» για τον χώρο της Κεντροαριστεράς μόλις αρχίζει

Την ώρα που η κυβέρνηση έρχεται αντιμέτωπη με ένα ακόμη μέτωπο, αυτή τη φορά με την υπόθεση Ντόκου και τις αντιδράσεις που προκάλεσε η συνομιλία με τους Ρώσους φαρσέρ Vovan & Lexus, στο απέναντι «στρατόπεδο» βρίσκεται σε εξέλιξη μια διαφορετική «μάχη». Μια «μάχη» που δεν αφορά αποκλειστικά τη Νέα Δημοκρατία, αλλά κυρίως το ποιος θα κατοχυρώσει τον ρόλο του βασικού εκφραστή του ευρύτερου προοδευτικού χώρου.

Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να επιλέγει τη γραμμή της θεσμικής αντιπολίτευσης. Η παρέμβαση του Νίκου Ανδρουλάκη στη Βουλή για το Ταμείο Ανάκαμψης, με αιχμές περί «χρυσής ευκαιρίας που χάθηκε» και αιτήματα λογοδοσίας για το πού κατευθύνθηκαν οι ευρωπαϊκοί πόροι, εντάσσεται σε μια προσπάθεια οικοδόμησης κυβερνητικού προφίλ. Στη Χαριλάου Τρικούπη επιμένουν ότι η εικόνα στασιμότητας που επιχειρείται να καλλιεργηθεί δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, υποστηρίζοντας ότι το κόμμα βρίσκεται σε φάση έντονης κινητικότητας, περιοδειών και πολιτικής διεύρυνσης.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η εκδήλωση της Δευτέρας (6/7) στη Θεσσαλονίκη, με τίτλο «Τι ζητά η Κεντρική Μακεδονία από τις Προοδευτικές Δυνάμεις». Η παρουσίαση έρευνας κοινής γνώμης, οι νέες συμμετοχές στην Επιτροπή Διεύρυνσης και οι προσκλήσεις σε συλλογικότητες και ανένταχτους πολίτες στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα πως το ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να κρατήσει ανοιχτό το παράθυρο προς ένα ευρύτερο ακροατήριο, κρατώντας παράλληλα ακέραιη την πολιτική του αυτονομία.

Την ίδια στιγμή, η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στο προσκήνιο αποκτά ολοένα και πιο έντονα διεθνή χαρακτηριστικά. Η συνέντευξή του στο Politico δεν πέρασε απαρατήρητη, ούτε εντός ούτε εκτός συνόρων. Η εικόνα ενός πρώην πρωθυπουργού που μιλά για τις σχέσεις Ευρώπης – ΗΠΑ, για τη φορολόγηση των πολυεθνικών, για την κοινωνική συνοχή και για την ανάγκη ανασύνθεσης της αντιπολίτευσης, ενισχύει το αφήγημα που υποστηρίζει πως η ΕΛΑΣ δεν παρουσιάζεται ως ένα ακόμη κόμμα, αλλά ως ένα εγχείρημα που στοχεύει στη συνολική αναδιάταξη του χώρου.

Στελέχη που κινούνται κοντά στην ΕΛ.Α.Σ. επιμένουν ότι η έμφαση παραμένει στην παραγωγή προγραμματικών θέσεων, στις ανοιχτές εκδηλώσεις ανά την Ελλάδα και στη συλλογική συγκρότηση μιας πολιτικής πρότασης που θα παρουσιαστεί πιο ολοκληρωμένα στη ΔΕΘ.

Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής στις 11 Ιουλίου αντιμετωπίζεται από πολλές πλευρές ως σημείο καμπής, ενώ ο «χορός» των αποχωρήσεων μαίνεται. Η μειοψηφία πιέζει για ξεκάθαρες απαντήσεις, εκτιμώντας ότι η αυτόνομη εκλογική πορεία είναι μονόδρομος μετά το κλείσιμο της πόρτας συνεργασίας από τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ άλλοι εξακολουθούν να θεωρούν ότι αργά ή γρήγορα θα προκύψουν συνθήκες συνεννόησης.

Το βέβαιο είναι ότι το φθινόπωρο διαγράφεται ιδιαίτερα δραστήριο πολιτικά, με την 90ή ΔΕΘ -που παραδοσιακά αποτελεί πολιτικό ορόσημο- να αποκτά φέτος ιδιαίτερη βαρύτητα, πέραν του γεγονότος πως ουσιαστικά θα σημάνει την έναρξη της επικείμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να πείσει ότι αποτελεί την πιο αξιόπιστη κυβερνητική εναλλακτική, η ΕΛΑΣ συνεχίζει την οργανωτική της συγκρότηση και την εξάπλωση του μηνύματός της μέσα από ανοιχτές εκδηλώσεις και ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να λύσει τα… υπαρξιακά του: θα επιλέξει τον δρόμο της αυτονομίας ή θα παρακολουθήσει από απόσταση τη μετακίνηση στελεχών και ψηφοφόρων προς τον νέο πόλο που διαμορφώνεται;

Και τελικά ένα είναι το συμπέρασμα.

Μολονότι η πολιτική αλλαγή βρίσκεται στο επίκεντρο του αφηγήματος των προοδευτικών δυνάμεων, στο τέλος αυτό που απασχολεί πρωτίστως τις συζητήσεις είναι το ποιος θα βρεθεί απέναντι στη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική «μάχη».