Τι είναι η πλασμαφαίρεση στην οποία φέρεται να υποβλήθηκε ο Γ. Μαζωνάκης

Οι κίνδυνοι κατά τη διαδικασία και γιατί πρέπει να γίνεται σε νοσοκομείο

Τι είναι η πλασμαφαίρεση στην οποία φέρεται να υποβλήθηκε ο Γ. Μαζωνάκης
EUROKINISSI

Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ήρθε μια εξειδικευμένη ιατρική διαδικασία, η πλασμαφαίρεση, στην οποία φέρεται να υποβαλόταν ο Γιώργος Μαζωνάκης την ώρα που υπέστη καρδιακή ανακοπή.

Πρόκειται για είναι μια εξειδικευμένη ιατρική διαδικασία καθαρισμού του αίματος, κατά την οποία το πλάσμα (το υγρό μέρος του αίματος) διαχωρίζεται από τα κύτταρά του (ερυθρά, λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια) με τη βοήθεια ενός ειδικού μηχανήματος.

Ο κύριος σκοπός της είναι να απομακρύνει από την κυκλοφορία επιβλαβείς ουσίες, όπως αντισώματα, τοξίνες ή παθολογικές πρωτεΐνες που προκαλούν σοβαρές ασθένειες.

Οι πρώτες εφαρμογές πλασμαφαίρεσης ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1950, ενώ η συστηματική κλινική χρήση της αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1970 με την εξέλιξη των μηχανημάτων εξωσωματικής κυκλοφορίας.

Πώς γίνεται η διαδικασία

Η πλασμαφαίρεση μοιάζει στην πράξη με τη διαδικασία της αιμοκάθαρσης. Το αίμα αφαιρείται από το σώμα του ασθενούς μέσω μιας φλέβας και οδηγείται σε μια ειδική συσκευή (φίλτρο ή φυγόκεντρο), η οποία ξεχωρίζει τα κύτταρα από το υγρό πλάσμα. Το «άρρωστο» ή γεμάτο τοξίνες πλάσμα απορρίπτεται. Τα υγιή αιμοσφαίρια αναμειγνύονται με ένα υγρό αντικατάστασης (συνήθως διάλυμα αλβουμίνης ή φυσιολογικό ορό) και επιστρέφουν με ασφάλεια στο σώμα του ασθενούς.

Η μέθοδος εφαρμόζεται κυρίως σε δύο περιπτώσεις. Η μία είναι η θεραπευτική πλασμαφαίρεση, η οποία γίνεται για την αντιμετώπιση σοβαρών παθήσεων, όπως αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. Σύνδρομο Guillain-Barré, βαριά μυασθένεια, λύκος), αιματολογικές διαταραχές και σοβαρές μορφές υπερλιπιδαιμίας.

Η δεύτερη είναι για δωρεά πλάσματος., δηλαδήγια τη συλλογή πλάσματος από υγιείς εθελοντές δότες, το οποίο χρησιμοποιείται για την παρασκευή φαρμάκων ή για μεταγγίσεις.

Οι κίνδυνοι

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας απαιτείται συνεχής παρακολούθηση των ζωτικών σημείων, της αρτηριακής πίεσης, της πηκτικότητας και των ηλεκτρολυτών, καθώς μπορεί να εμφανιστούν επιπλοκές όπως υπόταση, υποασβεστιαιμία, αλλεργικές αντιδράσεις ή διαταραχές πήξης.

Για τον λόγο αυτό, η συνεχής παρακολούθηση από έμπειρη ιατρική και νοσηλευτική ομάδα είναι καθοριστικής σημασίας για την ασφάλεια του ασθενούς.