Καρυστιανού στη συγκέντρωση για τα Τέμπη: «Ο πόνος φούντωσε κι έγινε ορμή» (VIDEO)
Kρατώντας ένα πλακάτ με μήνυμα «δεν έχω οξυγόνο» η «μητέρα των Τεμπών» και πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων, Μαρία Καρυστιανού αναφέρθηκε στον αγώνα των οικογενειών για δικαιοσύνη
Η Μαρία Καρυστιανού ανέβηκε στην εξέδρα, στο σημερινό συλλαλητήριο της Αθήνας, στην πλατεία Συντάγματος, δύο χρόνια μετά τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη.
«Μπορούμε και θα φέρουμε το θαύμα της Δικαιοσύνης ξανά στη χώρα μας. Απευθύνομαι στους φονιάδες των παιδιών μας. Θέλουμε να φέρουμε και πάλι το οξυγόνο στις δυστυχισμένες ψυχές. Προσβάλατε και φερθήκατε απαξιωτικά στους νεκρούς μας. Διαπράξατε τη μέγιστη ύβρη και σας περιμένει η Νέμεσις».
Kρατώντας ένα πλακάτ με μήνυμα «δεν έχω οξυγόνο» η «μητέρα των Τεμπών» και πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων, Μαρία Καρυστιανού αναφέρθηκε στον αγώνα των οικογενειών για δικαιοσύνη λέγοντας ότι «ανακαλύψαμε δυνάμεις που αγνοούσαμε ότι υπάρχουν».
Σε μια συγκλονιστική ομιλία η κα Κασυστιανού δήλωσε απευθυνόμενη στην Μάρθη, την 20χρονη κόρη της που έχασε τη ζωή της στο σιδηροδρομικό δυστύχημα: «Αγαπημένο μου παιδί, δυο χρόνια πέρασαν από εκείνη τη μαύρη νύχτα. Καρδούλα μου, όλοι σήμερα μαζευτήκαμε εδώ για σένα. Για σένα κορίτσι μου και για όσους δεν φτάσατε ποτέ.
Σαν σήμερα νιώσαμε ότι πεθάναμε μαζί σας. Στις 28 Φλεβάρη του ’23 ξημέρωσε για 57 οικογένειες αλλά και για τις οικογένειες σε όλη την Ελλάδα η μέρα που συγκλόνισε και πάγωσε την ύπαρξή μας. Για όσους από εμάς είχαμε τα παιδιά μας και τους αγαπημένους μας στο τρένο ένα μέρος της ψυχής μας παραμένει μαζί τους και δεν θα επιστρέψει ποτέ. Μέσα στον αλόγιστο πόνο και την ασύλληπτη πραγματικότητα κΚανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι αρχίζει από την πρώτη στιγμή.
Δίπλα μας, σε αυτόν τον Γολγοθά στέκονται μόνιμοι φύλακες βοηθοί οι 57 ψυχές. Αυτές μας καθοδηγούν. Με ό, τι μας έχει απομείνει προχωράμε μπροστά με ευλαβική προσήλωση μόνο στην αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Φαίνεται, πως περνώντας ο καιρός, η οργή μας αρχίζει να παίρνει το μέγεθος που αρμόζει στην κατάσταση» δήλωσε επευφημούμενη από τον κόσμο.
«Ο πόνος φούντωσε και έγινε ορμή. Αντιλαμβανόμαστε καθημερινά όλο και περισσότερο το βάθος της σήψης και της προδοσίας. Καθημερινά εμφανίζεται μπροστά μας το τέρας της διεφθαρμένης εξουσίας. Σε συνεχή εγρήγορση αποφεύγουμε τις πονηρές παγίδες τους και το δόλο που ντύνεται κουστούμια, προσποιητά χαμόγελα και ξεδιάντροπες παραπλανητικές δηλώσεις», σημείωσε.