Εγγονός αναγνώρισε τον παππού του στις φωτογραφίες των εκτελεσθέντων στην Καισαριανή
«Μεγάλη συγκίνηση. Το ήξερα ότι είχε εκτελεστεί, όμως δεν ήξερα για τη φωτογραφία»
theopinion
Μια φωτογραφία, μια ληξιαρχική κατάσταση της εποχής, ένα βιβλίο με τους εκτελεσθέντες κατά τη Γερμανική Κατοχή και το όνομα που κληρονόμησε, είναι όσα έχει από τον παππού του Θρασύβουλο Καλαφατάκη ο Θρασύβουλος Μαράκης από τον Πλατανιά.
Το τηλεφώνημα που δέχτηκε από τα κεντρικά γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος, με το οποίο πληροφορήθηκε πως βρέθηκε φωτογραφικό ντοκουμέντο λίγο πριν από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την 1η Μαΐου 1944, ήρθε να του υπενθυμίσει τις ιστορικές ρίζες του.
«Μεγάλη συγκίνηση. Το ήξερα ότι είχε εκτελεστεί, όμως δεν ήξερα για τη φωτογραφία, δεν είχα αρχείο. Δεν έχω τίποτα και τώρα θα περιμένω να μου στείλουν», ανέφερε ο κ. Θρασύβουλος Μαράκης, στο neakriti.gr και στην δημοσιογράφο Βίκυ Παπαδογιαννάκη.
Οι φωτογραφίες που παρουσιάζουν τις τελευταίες στιγμές των 200 πατριωτών πριν από την εκτέλεσή τους, στον τοίχο της Καισαριανής, εμφανίστηκαν στον διαδικτυακό τόπο δημοπρασιών eBay το περασμένο Σάββατο, από έναν συλλέκτη που ειδικεύεται στα αναμνηστικά του Γερμανικού Στρατού και ο οποίος τις προσέφερε προς πώληση. Από τη διαδικασία της ταυτοποίησης, η οποία είναι σε εξέλιξη, διαπιστώθηκε ότι ο άνδρας με το λευκό πουκάμισο είναι ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης από τον Πλατανιά.
Ο κ. Μαράκης πρόσθεσε: «Απ’ ό,τι ξέρω από τη μητέρα μου, ήταν ένας ψηλός, γεροδεμένος και δεν φοβόταν τίποτα. Δεν τον σταματούσε τίποτα. Δεν ήθελε να υπογράψει ως κομμουνιστής ότι απαρνείται το κόμμα και γι’ αυτό τον πήγαν στις Αθηναϊκές φυλακές».
Γεννημένος το 1914 στον Πλατανιά, από εύπορη οικογένεια, ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης ασχολήθηκε με τη γεωργία και τη γαλακτοκομία και πολύ γρήγορα ανέπτυξε πλούσια δράση ως πρωτοπόρος του προοδευτικού κινήματος. Συνελήφθη το 1939, καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση και το 1943 μεταφέρθηκε στο Χαϊδάρι.
«Δεν τα ήξερε η μητέρα μου. Μετά την εκτέλεση πέρασαν τρεις μέρες για να το μάθουν. Δεν το έμαθαν αμέσως, όπως ήταν τότε τα μέσα… Πήγαμε μία-δυο φορές στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής επίσκεψη, αφήσαμε τα λουλούδια μας και φύγαμε», πρόσθεσε.