Δίκη για τα Τέμπη: «Αν έχανα τον γιο μου δεν θα άντεχα να ζω ούτε λεπτό»

Χθες, Δευτέρα, οι δύο γυναίκες που μίλησαν αρχικά στο δικαστήριο συγκλόνισαν.

Δίκη για τα Τέμπη: «Αν έχανα τον γιο μου δεν θα άντεχα να ζω ούτε λεπτό»

Συνεδριάζει και σήμερα το Τριμελές Εφετείο Κακούργημάτων Λάρισας που εκδικάζει την πολύκροτη υπόθεση της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη.

Στην 45η δικάσιμο αναμένεται να καταθέσουν τόσο συγγενείς θυμάτων, όσο και αυτόπτες μάρτυρες που επέβαιναν στο μοιραίο τρένο και κατάφεραν να σωθούν.

Χθες, οι δύο γυναίκες που μίλησαν αρχικά στο δικαστήριο συγκλόνισαν.

Πρώτη, η τραυματίας Μυρσίνη Πρασσά, κατέθεσε καθισμένη σε καρέκλα, λόγω της κατάστασής της. Όπως είπε, ταξίδευε μαζί με την φίλη της, Ελπίδα Χούπα “Δεν θυμάμαι μετά τη σύγκρουση, έχω κάνει έξι χειρουργεία, μου είπαν ότι με βρήκαν έξω από το βαγόνι” σημείωσε για να προσθέσει ότι ήταν για μέρες σε κώμα. “Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι είναι ότι άνοιξα τα μάτια μου. Πήγα σε κέντρο αποκατάστασης. Δεν μπορούσα καν να μιλήσω, να περπατήσω, να καθίσω” ανέφερε και σημείωσε ότι της κάνει εντύπωση που δεν έρχονται οι κατηγορούμενοι στη δίκη. “Δεν θα ηρεμήσω αν δεν μπουν στη φυλακή οι υπεύθυνοι” είπε και μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την φίλη της Ελπίδα Χούπα.

Ακολούθησε η Ζωή Σιώζη, η οποία ταξίδευε με τον 7χρονο γιο της Βασίλη. Όπως ανέφερε στη φορτισμένη συναισθηματικά κατάθεσή της, μόλις είχαν ολοκληρώσει στην Αθήνα μια σοβαρή θεραπεία του παιδιού και επέλεξε να επιστρέψουν με το τρένο, θεωρώντας ότι είναι πιο ασφαλές μέσο.

Περιέγραψε τη στιγμή της σύγκρουσης, τις σκηνές χάους που ακολούθησαν στο σημείο της τραγωδίας. “Ξαφνικά το τρένο φρενάρει απότομα, εγώ πέφτω πάνω στο παιδί μου, βρεθήκαμε μέσα σε συντρίμμια και παραμορφωμένα μέταλλα, θυμάμαι πολύ έντονα να φωνάζω, το παιδί, το παιδί” κατέθεσε αρχικά για να τονίσει ότι τη βοήθησε ο συνεπιβάτης της, Δημήτρης Κωσταρελος, αφήνοντας τα σίδερα να χτυπήσουν πάνω του, για να περάσουν με το παιδί της, ενώ αναφέρθηκε και στη φωτιά που είδε μπροστά της.

“Ο πανικός και ο φόβος ήταν ακραίος” ανέφερε, σημειώνοντας ότι η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική και δυσκόλευε την αναπνοή. «Αν έχανα τον γιο μου δεν θα άντεχα να ζω ούτε ένα λεπτό», τόνισε, ζητώντας από την πρόεδρο να αποδώσει δικαιοσύνη, “για τους ανθρώπους που φύγανε, σεβασμός σε αυτούς που ζουν με απώλειες”.

Στο δικαστήριο κατέθεσε και ο σύζυγός της, ο οποίος περιέγραψε όσα αντίκρισε στο σημείο της τραγωδίας και στο νοσοκομείο. “Μου τηλεφώνησε η γυναίκα μου στις 23:38, μόλις είχε βγει από το βαγόνι, ήταν σε πανικό, προσπαθούσα να την ηρεμήσω, αλλά δεν μπορούσε να ηρεμήσει” είπε χαρακτηριστικά, για να δείξει την ταραχή που επικρατούσε στα Τέμπη Αλλά και ένας ακόμα επιβάτης, ο Λάζαρος Παπαζήσης, ο οποίος περιέγραψε τις δραματικές στιγμές μετά τη σύγκρουση.

Αργότερα, ο δικηγόρος των οικογενειών Πλακιά, Λεωνίδας Κουμπούρας κατέθεσε στο Δικαστήριο έγγραφα με προσομοιώσεις για το ζήτημα της πυρόσφαιρας, με βάση έρευνα του καθηγητή του πανεπιστημίου της Γάνδης κ. Μαραγκού, προτείνοντας στο Δικαστήριο να εξετάσει αν θα κληθεί ως μάρτυρας.

αν Και πρότεινε στο Δικαστήριο να εξετάσει έκθεση του Σουηδικού Σιδηροδρόμου, με αφορμή δυστύχημα σε πόλη της Σουηδίας το 1987, το οποίο, όπως είπε, παρουσιάζει παρόμοια χαρακτηριστικά με το δυστύχημα των Τεμπών.

Ακόμη, διαβάστηκε έγγραφο μιας τραυματία, η οποία ανέφερε ότι δεν είναι σε ψυχολογική κατάσταση να ταξιδέψει στη Λάρισα για να παραστεί στο δικαστήριο και να μιλήσει, λόγω συναισθηματικής φόρτισης, με την έδρα να επιφυλάσσεται για την συγκεκριμένη κατάθεση, αν θα γίνει και με ποιον τρόπο.