Ωραιόκαστρο: Δεύτερη φωτιά, ίδια ερωτήματα

Μέσα σε ελάχιστες ημέρες, δεύτερη πυρκαγιά στο Ωραιόκαστρο, πάλι με ανθρώπινη ευθύνη. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι φλόγες έχουν κοπάσει μα δεν έχει υπάρξει επίσημη λογοδοσία εκ μέρους των αρμοδίων. Έχουμε μόνο διαπιστώσεις από τους συνδικαλιστές της πυροσβεστικής και από τον δήμαρχο. Προς το παρόν δεν έχουμε ερμηνεία, μόνο ερωτήματα. Ως γνωστόν, στην Ελλάδα οι νίκες έχουν πολλούς πατέρες, αλλά οι ήττες μένουν ορφανές.

Για δεύτερη συνεχόμενη φορά, χιλιάδες στρέμματα κάηκαν ενώ μαύρος καπνός σκέπασε την πόλη, λόγω επιπολαιότητας. Τουλάχιστον τώρα δεν είχαμε θανάτους. Ας μη ξεχνάμε ότι και η ασυγχώρητη τραγωδία στο Μάτι ξεκίνησε από ηλικιωμένο, επίσης απερίγραπτα επιπόλαιο. Είναι προφανές πως η ανθρώπινη ανοησία είναι συχνά ανυπέρβλητη, η πειθώ δεν αρκεί, άρα απαιτείται φόβος ποινής, και μάλιστα ισχυρός.

Πάντως ακόμη και οι βαριές τιμωρίες των νέων ποινικών διατάξεων δεν φοβίζουν όσο χρειάζεται: ο συλληφθείς 76χρονος ήταν μεθυσμένος, σύμφωνα με πληροφορίες. Συνεπώς, θα πρέπει να μειώνεται η πιθανότητα φυσικής καταστροφής εξαιτίας των ανθρώπων, και εδώ μπαίνει ο παράγοντας πρόληψη.

Οι φορείς της Πολιτείας οφείλουν να μειώνουν τις πιθανότητες πυρκαγιάς, είτε λόγω ανθρώπινου λάθους, είτε εμπρησμού, είτε φυσικών φαινομένων. Τα δάση πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο καθαρά από εύφλεκτη μάζα, τα ξερά χόρτα στις παρυφές των δρόμων πρέπει να είναι πάντα κουρεμένα, τα εργοστάσια και τα κέντρα ανακύκλωσης πρέπει να τηρούν τους κανονισμούς πυρασφάλειας. Ωστόσο, μόλις βγαίνουμε έξω από τις πόλεις διαπιστώνουμε ότι η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική: ανεξέλεγκτη βλάστηση, πολεοδομική αυθαιρεσία και άφθονα σκουπίδια παντού, με κύρια ευθύνη των τοπικών αρχών.

Τούτου δοθέντος, είναι γεγονός πως το κράτος δαπανά δυσανάλογα μεγάλα ποσά στην πυρόσβεση σε σχέση με την αποτροπή, με σημαντικό μερίδιο να κατευθύνεται στα -ενοικιαζόμενα από το εξωτερικό- εναέρια μέσα. Εκ του αποτελέσματος, η πρακτική αυτή δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποδοτική. Κάθε καλοκαίρι δεν καταστρέφεται μόνο το πράσινο. Ζημιώνεται ο τουρισμός, εξαϋλώνονται περιουσίες, χάνονται ζωές. Απαιτείται αναθεώρηση, η οποία δεν γίνεται, παρά τις ετήσιες επισημάνσεις από πολλούς ειδικούς.

Η περίοδος των δασικών πυρκαγιών ουσιαστικά ξεκινά τώρα. Ο πρώτος απολογισμός θα γίνει σε δύο μήνες. Ας ελπίσουμε πως το κόστος της κρατικής ξεροκεφαλιάς θα αποδειχθεί περιορισμένο, και πως θα αφορα μόνο υλικές ζημιές. Πάντως μηδενικό δεν πρόκειται να είναι.