Απογοήτευση από το αεροδρόμιο Μακεδονία;

Η Θεσσαλονίκη χάνει έδαφος, με υψηλές χρεώσεις, ελλιπείς συνδέσεις και ανεκπλήρωτη δυναμική σε τουρισμό και εμπόριο.

Απογοήτευση από το αεροδρόμιο Μακεδονία;
ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Η εικόνα είναι μάλλον απογοητευτική, όσο κι αν τα εταιρικά δελτία τύπου προσπαθούν να την ωραιοποιήσουν. Σύμφωνα με το χθεσινό ρεπορτάζ του The Opinion, το αεροδρόμιο Μακεδονία παραμένει πολύ πίσω από τη δυναμική που θα όφειλε να έχει. Παρά τον κάπως πιο υψηλό ρυθμό αύξησης στην επιβατική κίνηση, η Θεσσαλονίκη μένει μακριά από τα νούμερα της Αθήνας και του Ηρακλείου: 34 εκατομμύρια επιβάτες στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», πάνω από 10 στο «Καζαντζάκης», μόλις 8 στο «Μακεδονία». Εδώ θα πρέπει να προσθέσουμε ότι οι παραχωρήσεις στη Fraport εν γένει παρουσίασαν αισθητά κατώτερες επιδόσεις από τα υπόλοιπα αεροδρόμια της χώρας.

Η πόλη πλέον έχει 12μηνο τουρισμό, εμπορικούς επισκέπτες, πανεπιστήμια, ισχυρή περιφέρεια γύρω της, μα το ευρύχωρο αεροδρόμιό της σχεδόν υπολειτουργεί. Οι λόγοι είναι αρκετοί, αλλά πρώτος ανάμεσά τους το υψηλό κόστος χρήσης. Οι χρεώσεις της παραχωρησιούχου είναι δυσανάλογες για αεροδρόμιο ανάλογου όγκου κίνησης. Ενώ στην Αθήνα η ζήτηση είναι τεράστια και τα slots περιορισμένα, στη Θεσσαλονίκη υπάρχει διαθεσιμότητα, αλλά εκ των πραγμάτων αποθαρρύνονται περισσότερες εταιρείες.

Η κατάσταση επιβαρύνεται περαιτέρω από την -υποτιμητική- έλλειψη φυσούνων, τις υπερβολικές τιμές στάθμευσης για τουριστικά λεωφορεία, τη γραφειοκρατία στις εσωτερικές διαδικασίες. Αποτέλεσμα: ελάχιστες συνδέσεις με το εξωτερικό και μία μόλις εταιρεία cargo, παρά τις μεγάλες εξαγωγές φρέσκων αγροδιατροφικών προϊόντων της Κεντρικής Μακεδονίας.

Οι ταξιδιώτες βρίσκουν φθηνότερες πτήσεις από τη Σόφια και προτιμούν το Λέφσκι, ιδίως τώρα που η γειτονική χώρα διαθέτει καλύτερο οδικό δίκτυο και έχει ενταχθεί στη Ζώνη Σένγκεν. Άλλοι επιλέγουν μετεπιβίβαση στην Κωνσταντινούπολη, όπου οι συνδέσεις είναι πολλαπλάσιες σε σύγκριση με την Αθήνα. Κωμικοτραγική εξέλιξη, εφόσον αναλογιστούμε ότι πριν 30 χρόνια πιστεύαμε πως ζούσαμε στη ανελισσόμενη πρωτεύουσα των Βαλκανίων.

Η πραγματικότητα λοιπόν είναι σκληρή: η Θεσσαλονίκη και κατ’ επέκταση η Ελλάδα πληρώνουν την κοντόφθαλμη παραχώρηση του αεροδρομίου στη Fraport από την κυβέρνηση Σαμαρά -Βενιζέλου. Οι Γερμανοί δεν ενδιαφέρονται να το αναβαθμίσουν σε περιφερειακό κόμβο πτήσεων από Ασία και Αφρική. Δεν θέλουν ανταγωνισμό με τη Φρανκφούρτη, και ενεργούν αναμενόμενα.

Την ίδια στιγμή, η πόλη δεν διαθέτει άξια λόγου ακτοπλοϊκή σύνδεση με τα νησιά, οι εμπορευματικές σιδηροδρομικές μεταφορές υπολειτουργούν, τα επιβατικά δρομολόγια προς Αθήνα δεν ομαλοποιούνται, και τα αντίστοιχα προς Σόφια, Σκόπια και Κωνσταντινούπολη είναι απλώς ανύπαρκτα. Εν ολίγοις, η Θεσσαλονίκη παραμένει καθηλωμένη σε ρόλο κομπάρσου, ενώ θα μπορούσε να είναι πολύ σημαντικότερος κόμβος συνδυασμένων μεταφορών για ανθρώπους και αγαθά.

Νότες αισιοδοξίας τα κυοφορούμενα κέντρα logistics σε Καλοχώρι και Σίνδο, η επέκταση του Προβλήτα 6 και οι βελτιωμένες υποδομές κρουαζιέρας στον ΟΛΘ. Όσο για το αεροδρόμιό μας, οι ελπίδες είναι λίγες. Αν συνεχίσει έτσι, η Σόφια θα του αποσπά ολοένα μεγαλύτερο μερίδιο, και ίσως κάποτε την ακολουθήσουν τα Σκόπια.