Ο καλύτερος όλων των εποχών και ο… εγκληματίας

Έπρεπε να περάσουν μερικές ώρες μετά τη λήξη αυτού του «τρελού» ημιτελικού ανάμεσα σε Αγγλία και Αργεντινή, προκειμένου οι σκέψεις και τα… λόγια να μπουν σε μία σειρά.

Από τη μία, ο καλύτερος όλων των εποχών. Αδιαμφισβήτητα πλέον κατ’ εμέ. Από την άλλη, ένας -καλός- προπονητής που εξελίχθηκε στο χθεσινό παιχνίδι σε… εγκληματία.

Τι άλλο να κάνει ο Μέσι, τι άλλο να κάνει η συγκεκριμένη φουρνιά της Αργεντινής; Αποτελούν σίγουρα την… χαρά του θεατή. «Θρίλερ» με το Πράσινο Ακρωτήριο, ακόμη πιο… θρίλερ με την Αίγυπτο, παράταση με την Ελβετία και νέα απίστευτη ανατροπή, αυτή τη φορά κόντρα στην Αγγλία, σε ένα παιχνίδι που για τους ίδιους δεν ήταν σαν τα άλλα.

«Por Malvinas, por el Diego, por la ultima de Leo» («Για τις Μαλβίνες, για τον Ντιέγκο, για το τελευταίο του Λέο»). Τα γράψαμε χθες τι σημαίνει και για τους δύο η συγκεκριμένη αναμέτρηση. Μόνο που οι Αργεντίνοι το έδειξαν στην πράξη. Μάχη από το ξεκίνημα. Σε κάθε φάουλ, κάθε φάση που τους… επιτρεπόταν όλοι «ντου» στον διαιτητή, να «πάρουν» την κάρτα ή ό,τι μπορούσαν. Μπορεί αυτή η εικόνα σε αρκετούς να μην αρέσει, αλλά σίγουρα μαρτυρά πολλά.

«Περπατάει, δεν μπορεί πια, απάτη, γέρος, μόνο με διαιτησία, ο Μαραντόνα δεν τον βλέπει» και άλλα πόσα που ακούστηκαν και γράφτηκαν. Τουλάχιστον ιεροσυλία. Όλοι ξέρουμε για ποιον. Και τι έκανε; Αποφάσισε στα 39 του, να το πάρει ξανά πάνω του και η «αλμπισελέστε» να διεκδικεί το «back to back». Που να… μπορούσε δηλαδή. Μήπως στα 39 του θα έπρεπε να τρέχει 12 χιλιόμετρα; Δεν το έκανε όταν ήταν νεότερος, θα το κάνει τώρα; Κράτησε δυνάμεις και όταν έπρεπε, «τιμώρησε» τον… εγκληματία, Τούχελ.

Υπέπεσε στην αντίληψη μου ένα πινακάκι, το οποίο παρέθετε σημαντικά στατιστικά στοιχεία των τεσσάρων ομάδων των ημιτελικών. Μεταξύ αυτών των στατιστικών μπορούσε να βρει κάποιος τον πρώτο σκόρερ, σε ασίστ, σε πάσες-κλειδιά, σε δημιουργία φάσεων και μεγάλεων φάσεων, αλλά και σε επιτυχημένες ντρίμπλες και σέντρες. Στις τρεις ομάδες οι πρωτιές ήταν μοιρασμένες ανάμεσα σε 3-4 παίκτες. Στην Αργεντινή ήταν… όλα Μέσι. Ναι πάλι αυτός. Ο καλύτερος όλων των εποχών, όλων των αθλημάτων. Και ας γίνομαι εγώ ιερόσυλος αυτή τη στιγμή που το γράφω δημόσια. Δεν πρόλαβα τον Πελέ, δεν πρόλαβα τον Μαραντόνα, έζησα για λίγο τη μαγεία των Ροναλντίνιο και Ρονάλντο, βίωσα όλα τα καλά χρόνια καριέρας του Κριστιάνο. Αυτά που έχει πετύχει και εξακολουθεί να πετυχαίνει ο Λέο δεν πρόκειται να ξανά γίνουν ποτέ. Τόσο απλά.

Και πάμε τώρα να κλείσουμε με τα «τρία λιοντάρια» και τον Τόμας Τούχελ, που μάλλον «κόλλησε» αυτή τη… «λουζερίτιδα», η οποία τους διακατέχει. Φοβερή κίνηση του Γκόρντον, έπιασε όλη την αργεντίνικη άμυνα στον ύπνο και 1-0 στο 55′. Εξαιρετική σέντρα-ασίστ του Ρότζερς. Και εκεί που λες τώρα θα δούμε ματς, γιατί ως τότε μόνο… ξύλο βλέπαμε, ξαφνικά και οι 11 Άγγλοι έβλεπες να αμύνονται στο 1/3 και το 1/4 του γηπέδου. Ο Κέιν να… βγάζει άμυνες μέσα στην περιοχή της Αγγλίας. Παρόμοια τακτική ακολούθησαν και στα προηγούμενα παιχνίδια των νοκ άουτ, αλλά το χθεσινό ήταν πραγματικό έγκλημα. Από το 55′ να παίζεις τόσο πίσω κόντρα στην παγκόσμια πρωταθλήτρια. Μια ομάδα με ποδοσφαιριστές όπως ο Ράις, ο Μπέλιγχαμ, ο Κέιν κλπ. να παίζει «ταμπούρι». Και αν δεν είχαν αλλάξει οι κανονισμοί (μία από τις ελάχιστες σωστές παραμβάσεις των τελευταίων χρόνων) θα βλέπαμε κατά πάσα πιθανότητα και ακραίες καθυστερήσεις.

Περίμενα μια παρέμβαση του Τούχελ ενάντια στα παραπάνω. Αντ’ αυτού έβγαλε όποιον… μπορούσε να παράξει ποδόσφαιρο για να γεμίσει την άμυνα του, βάζοντας μέσα μόνο μεσοαμυντικούς και κατά κύριο λόγο κεντρικούς αμυντικούς. Και συνέβη αυτό που… έπρεπε. Η μπάλα τον τιμώρησε.  Και δεν τον άφησε να πάει ούτε στην παράταση. Τρεις φορές σούταρε ο Φερνάντεζ, ε την τέταρτη θα… έμπαινε. Αλλά η μεγαλύτερη τιμωρία ήταν να δεχθεί γκολ στο 90+2′ από τον «μετρίου αναστήματος» Λαουτάρο, με κεφαλιά ανάμεσα σε όλα τα ψηλά κορμιά που ο ίδιος «έριξε» στο ματς για να… γλιτώσει αυτό που εν τέλει συνέβη.

Δεν ξέρω πως το αντιλαμβάνονται στην αγγλική ομοσπονδία, γνωρίζω σίγουρα πως δεν με… διαβάζουν, αλλά εγώ δεν θα άφηνα αυτόν τον προπονητή ούτε στον μικρό τελικό να προπονήσει. Όσο καλός και αν είναι, όσα και αν έχει πετύχει στο παρελθόν. Και αυτά που αντιλήφθηκα μετά την πρόκριση με τη Νορβηγία, το κλίμα δεν ήταν ούτως ή άλλως και… πολύ υπέρ του. Εν κατακλείδι, αυτό που για εμένα έχει σημασία είναι πως δεν γίνεται η χώρα που γέννησε το ποδόσφαιρο να παίζει έτσι…