Καλές οι ευχές, αλλά να τις εννοούμε κιόλας, γνώμη μου…

Χριστός Ανέστη! Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού. Και το τιμούμε με λαμπρότητα, με υπέροχους εκκλησιαστικούς ύμνους και εορτασμούς σε κάθε γωνιά της χώρας. Με έθιμα που τηρούν τις παραδόσεις ετών και με μεγάλη χαρά.

Συνδυάζεται, μάλιστα και με μια εποχή, την Άνοιξη, που η φύση ξαναγεννιέται και όλο αυτό το κλίμα πολύ μου αρέσει.

Όλοι ανταλλάσσουμε ευχές. Με την ελπίδα το φως της Ανάστασης του Θεανθρώπου να φέρει γαλήνη στις καρδιές μας.

Να φέρει ειρήνη και αγάπη. Και ευημερία και καλοσύνη. Να φωτίσει τις ψυχές και τις ζωές όλων μας.

Ευχόμαστε αυτές οι μέρες να μας βρουν με περισσότερες χαρές και χαμόγελα. Τα μηνύματα που στέλνουμε περιλαμβάνουν ευχές σαν κι αυτές στις παραπάνω γραμμές. Ή και ακόμα καλύτερες.

Μακάρι με τη στάση μας στην καθημερινότητά μας να δημιουργούμε το έδαφος και τις συνθήκες αυτές οι ευχές να γίνονται πραγματικότητα. Γιατί, πολλές φορές, οι ίδιοι που γράφουμε αυτά τα υπέροχα λόγια, οι ίδιοι με τις πράξεις και τις συμπεριφορές μας δεν βοηθάμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Με αφορμή όλα αυτά, λοιπόν, ας ευχηθώ κι εγώ να είμαστε λιγότερο υποκριτές στις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας και η στάση ζωής μας να συμβαδίζει με όσα λέμε και γράφουμε τέτοιες μέρες.

Και είμαι σχεδόν σίγουρος πως έτσι έχουμε περισσότερες πιθανότητες να… πιάσουν αυτές οι ευχές. Γιατί, καλές οι ευχές, αλλά να τις εννοούμε κιόλας, γνώμη μου…