Γιατί χρειαζόμαστε το pride month, ακόμα

Χαρούμενο pride μήνα σε όσα γιορτάζουν, κανονικά όλοι μας θα έπρεπε να γιορτάζουμε και μα συνεχίζουμε να γιορτάζουμε, μην θεωρώντας τίποτα δεδομένο και κατεκτημένο, γιατί είμαστε πολύ πίσω. 

Ο μήνας της περηφάνειας είναι για όλους εμάς που θέλουμε μια κοινωνία στην οποία δεν θα φοβάσαι στην παρέα σου στο σχολείο να πεις πως σου αρέσει το ίδιο φύλο, πως δεν θα δεχτείς πόλεμο από τον γονέα σου για την σχέση σου επειδή έχετε το ίδιο φύλο, δεν θα κρύβεσαι στην δουλεία σου και θα ακούς άσχημα αστεία για άτομα που έχετε την ίδια σεξουαλικότητα, δεν θα ακούς τον θείο σου να ψηφίζει κόμματα που νοιάζονται περισσότερο για να σπάσουν έναν νόμο ισότητας (γάμος ομόφυλων ζευγαριών ) παρά να λύσουν το θέμα των άπιαστων  ενοικίων ή της κιλοβατόρας.

Όλα αυτά δεν είναι σενάρια επιστημονικά φαντασίας, άλλα πράγματα που έχουν συμβεί σε πολύ κοντινά μου άτομα ή ακόμα και σε έμενα. Και όχι αγαπητοί μου φίλοι τα προβλήματα της ομοφοβίας δεν εξαφανίστηκαν με έναν νόμο, ( που εδώ να δώσω τα μπράβο που επιτέλους περάστηκε ο νόμος γιατί άμα δεν ξεκινήσουμε να θεσπίζουμε τα δικαιώματα των μειονοτήτων με νόμους, δεν θα εξαλειφθούν σιγά σιγά με βήματα σαλιγκαριού ΄έστω η ομοφοβία. Άλλωστε η θέσπιση νόμων  είναι από τους λίγους και δραστικούς τρόπους για την νορμαλοποίηση των πραγμάτων που προκαλούν ρατσισμό σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού).

Παρόλ’ αυτά, ο μήνας της περηφάνιας είναι σημαντικός για να μας θυμίζει, τους αγώνες, τις κατακτήσεις και τις δυσκολίες που πέρασε η κοινότητα  μέχρι κανένα παιδί να μην σκέφτεται να δώσει τέλος στην ζωή του επειδή του αρέσουν τα αγόρια ή τα κορίτσια, ή επειδή νιώθει ότι γεννήθηκε σε λάθος σώμα, κανένα παιδί να μην φεύγει ή να διώχνετε από το σπίτι του, κανένα παιδί να μην περνάει δύσκολα στο σχολείο επειδή απλά είναι ο εαυτός του ενώ όλα τα αλλά παιδία μπορούν να είναι ο εαυτός του. Για όλα αυτά και πολλά άλλα, για να μην ξανά υπάρξει κανένας άλλος Γιακουμάκης και κανένα άλλο νέο παιδί που απλά θέλει να ζήσει, αφήστε μας να ζήσουμε όπως θέλουμε είτε ανήκουμε στην κοινότητα είτε συμβαδίζουμε δίπλα της και μην γκρινιάζετε για τις παρελάσεις, βγείτε και εσείς στους δρόμους όπως θέλετε για τα δικά σας προβλήματα.