«I’m back»: Σαν σήμερα ο θρυλικός Μάικλ Τζόρνταν επιστρέφει στα παρκέ

Σαν σήμερα στις 19 Μαρτίου 1995, ο κόσμος του αθλητισμού έγινε μάρτυρας μιας από τις πιο εμβληματικές επιστροφές όλων των εποχών. Ο Μάικλ Τζόρνταν, ο άνθρωπος που είχε ήδη αλλάξει το πρόσωπο του μπάσκετ, ανακοίνωσε με μια λιτή αλλά ιστορική δήλωση, «I’m back». Δύο μόνο λέξεις ήταν αρκετές για να προκαλέσουν παγκόσμιο ενθουσιασμό και να σηματοδοτήσουν την επιστροφή ενός ζωντανού θρύλου.

Λιγότερο από δύο χρόνια νωρίτερα, τον Οκτώβριο του 1993, ο Τζόρνταν είχε αποσυρθεί αιφνιδιαστικά από το ΝΒΑ, στο απόγειο της καριέρας του, έχοντας οδηγήσει τους Σικάγο Μπουλς σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα (1991–1993). Η απόφασή του δεν ήταν μόνο αγωνιστική, η δολοφονία του πατέρα του λίγους μήνες πριν είχε αφήσει βαθύ ψυχικό τραύμα, ενώ ο ίδιος είχε δηλώσει πως είχε χάσει το κίνητρό του για το παιχνίδι.

Αναζητώντας μια νέα πρόκληση, στράφηκε στο μπέιζμπολ, ένα παιδικό του όνειρο. Εντάχθηκε στους Μπέρμιγχαμ Μπάρονς, ομάδα της θυγατρικής των Σικάγο Ουάιτ Σοξ. Παρά την τεράστια δημοσιότητα που συνόδευε κάθε του εμφάνιση, ο Τζόρνταν αντιμετώπισε δυσκολίες προσαρμογής, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και οι κορυφαίοι αθλητές χρειάζονται χρόνο για να διακριθούν σε ένα διαφορετικό άθλημα.

Το 1995, η απεργία στο MLB και η εσωτερική του επιθυμία να επιστρέψει στο παρκέ τον οδήγησαν πίσω στα παρκέ. Όταν φόρεσε ξανά τη φανέλα των Μπουλς, αυτή τη φορά με το νούμερο 45, τα βλέμματα όλου του κόσμου στράφηκαν πάνω του. Η επιστροφή του συνοδεύτηκε από τεράστια τηλεθέαση, γεμάτα γήπεδα και μια αίσθηση ότι το άθλημα ξαναβρίσκει την ψυχή του. Στο πρώτο παιχνίδι του μετά το «come back» αντιμετώπισε τους Πέισερς και σκόραρε 19 πόντους σε περίπου 43 λεπτά συμμετοχής, ενώ η ομάδα του γνώρισε την ήττα με 103-96.

Αν και οι Μπουλς αποκλείστηκαν στα Playoffs του 1995 από τους Ορλάντο Μάτζικ, η συνέχεια ήταν θριαμβευτική. Με την πλήρη επιστροφή του «τεράστιου» Μάικλ Τζόρνταν την επόμενη σεζόν, η ομάδα κατέγραψε 72 νίκες στην κανονική περίοδο και κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1996, ξεκινώντας ένα δεύτερο «three-peat» (1996–1998).