«Οικολογία – Αλληλεγγύη»: Το Δημοτικό Συμβούλιο να αποφασίσει για το δημοψήφισμα και το μέλλον της πόλης

Με ανακοίνωση της η «Οικολογία – Αλληλεγγύη» τονίζει οτι το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης θα πρέπει  να αποφασίσει για το δημοψήφισμα  για τη ΔΕΘ και το μέλλον της  πόλης όπως χαρακτηριστικά αναφέρει.

«Η αμφισβήτηση από τη διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης της τυπικής επάρκειας του αιτήματος 23.214 δημοτών για τη διενέργεια τοπικού δημοψηφίσματος δεν μπορεί να παρακάμψει το πραγματικό γεγονός της τεράστιας συσπείρωσης γύρω από το ουσιαστικό διακύβευμα: την απόκτηση ενός πραγματικού Μητροπολιτικού πάρκου στον χώρο της ΔΕΘ», αναφέρει μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση.

Αναλυτικά η ανακοίνωση: 

Η αμφισβήτηση από τη διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης της τυπικής επάρκειας του αιτήματος 23.214 δημοτών για τη διενέργεια τοπικού δημοψηφίσματος δεν μπορεί να παρακάμψει το πραγματικό γεγονός της τεράστιας συσπείρωσης γύρω από το ουσιαστικό διακύβευμα: την απόκτηση ενός πραγματικού Μητροπολιτικού πάρκου στον χώρο της ΔΕΘ.

Είναι ένας πολύχρονος αγώνας υπέρ του συλλογικού συμφέροντος και της ποιότητας ζωής όλων, που εστίασε τον τελευταίο χρόνο στην αξιοποίηση του νόμου 4555/2018 και την κατάθεση του αιτήματος του 10% των δημοτών για την προκήρυξη σχετικού τοπικού δημοψηφίσματος από το Δημοτικό Συμβούλιο. Παρά τις δηλώσεις, η διοίκηση του Δήμου ευθυγραμμίζεται με την άρνηση της κυβέρνησης να διενεργηθεί το δημοψήφισμα, η οποία επιπλέον σχεδιάζει να το καταργήσει γενικώς. Μέχρι να ψηφιστεί η κατάργηση, τραινάρουν όπως μπορούν τη διαδικασία, απαιτώντας «υπογραφή» και άποψη του ΝΣΚ, η οποία μπορεί να εκφραστεί μετά και από μήνες. Και βέβαια, παρακάμπτουν τη θεμελιωμένη συνηγορία τριών έγκυρων συνταγματολόγων αλλά και την κατοχυρωμένη Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών, της οποίας η πλατφόρμα ζητά μόνον τα προσωπικά στοιχεία του πολίτη -αντίστοιχα με αυτά της Θεσσαλονίκης- και τα καταχωρεί ως ψηφιακή υπογραφή.

Πρόσφατα η «Οικολογία – Αλληλεγγύη» εκφράστηκε θετικά και ο δημοτικός σύμβουλος Μιχάλης Τρεμόπουλος υπερψήφισε την εισήγηση της πλειοψηφίας με κριτική προς τον κυβερνητικό Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που καταργεί τον θεσμό της λαϊκής πρωτοβουλίας για δημοψήφισμα, ο οποίος δηλώνει: «Αν η θέση της πλειοψηφίας είναι ειλικρινής, το Δημοτικό Συμβούλιο στις 30.3.2026 μπορεί να πάρει υπόψη του το αίτημα των 23.000 δημοτών και να αποφασίσει την προκήρυξη δημοψηφίσματος όχι με απλή πλειοψηφία αλλά με τα 2/3 του συνόλου των μελών του. Και ας βάλουν όποιο ερώτημα θέλουν σε αντιπαράθεση με αυτό της Οργανωτικής Επιτροπής. Μια τέτοια απόφαση του ΔΣΘ θωρακίζει τη διαδικασία από οποιονδήποτε έλεγχο νομιμότητας και θα εξακολουθεί να είναι στο τραπέζι ακόμη και αν ψηφιστεί ο Κώδικας που καταργεί τη λαϊκή πρωτοβουλία. Η μαζική υποστήριξη του αιτήματος για Μητροπολιτικό Πάρκο στη ΔΕΘ θα παραμείνει ζωντανή, κόντρα στις μεθοδεύσεις και στους σχεδιασμούς του Υπερταμείου και της κυβέρνησης».

Οι σχεδιασμοί αυτοί φαίνεται πως θα αφήσουν μετέωρους τους υποστηρικτές της επιτόπου ανάπλασης με αύξηση του πρασίνου στη ΔΕΘ. Όπως αποκάλυψε η ΟΕΔ, με τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο γίνεται προσθήκη του Βελλίδειου στα διατηρούμενα κτίρια και το ισχύον Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΕΠΣ) παραμένει αμετάβλητο! Μένει δηλαδή ανοιχτός ο δρόμος για να επανέλθουν οι χρήσεις και οι όροι δόμησης του φαραωνικού σχεδίου που ακυρώθηκε στα λόγια, όπως και η κατασκευή ξενοδοχείου, εμπορικού κέντρου κτλ.

Να μη συνεχιστεί η υποβάθμιση της πόλης!

Η Θεσσαλονίκη βρίσκεται ήδη στον πάτο της Ευρώπης σε αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο. Η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) τον Μάρτιο του 2023 για τη συστηματική και συνεχή υπέρβαση των ορίων ατμοσφαιρικής ρύπανσης (μικροσωματίδια PM10) στη Θεσσαλονίκη.

Διαβάζοντας τις θέσεις της «Οικολογίας – Αλληλεγγύης», μιας ιστορικής αυτοδιοικητικής κίνησης που δρα στην πόλη από το 1990, είναι πιθανό κάποιοι να σκεφτούν ότι τα μέλη της προσεγγίζουν την πόλη με έναν ρομαντισμό που εχθρεύεται την «ανάπτυξη», ότι δεν κατανοούν την ανάγκη για γρήγορες επενδύσεις ή ότι επιδιώκουν να μπλοκάρουν τα μεγάλα έργα με ατελείωτες, στείρες διαβουλεύσεις.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Η Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει ένα κρίσιμο δίλημμα και οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα καθορίζουν τη βιωσιμότητά της και την ίδια της την οικονομία για τις επόμενες δεκαετίες.

Τα τελευταία χρόνια, αποφάσεις όπως η κατάργηση του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου (ΟΡΘ), αν και παρουσιάστηκαν ως τεχνική ανάγκη μείωσης των φορέων, φαίνεται ότι στέρησαν από την πόλη τη θεσμική της μνήμη και τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Ακούγεται σαν η απόλυτη προτεραιότητα να είναι πλέον η μέγιστη οικονομική αξιοποίηση σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.

Ακούγεται συχνά το επιχείρημα ότι ένα πραγματικό Μητροπολιτικό Πάρκο, μεγαλύτερο από τα 120 στρέμματα που προτείνει η διοίκηση του Δήμου, θα βλάψει την οικονομική ανάπτυξη και τον τουρισμό της Θεσσαλονίκης. Φαίνεται ότι κάποιοι θεωρούν το πράσινο και τον καθαρό αέρα ως πολυτέλεια ή ως εμπόδιο για την οικονομική δραστηριότητα. Ή έχουν κατά νου μια μορφή «ανάπτυξης» χωρίς κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια.

Πώς ακριβώς μετρείται η «ανάπτυξη», όταν οι δείκτες αναπνευστικών νοσημάτων και θνησιμότητας από την ατμοσφαιρική ρύπανση χτυπούν κόκκινο;

Αν κοιτάξουμε το μοντέλο της Βαρκελώνης του ’92, βλέπουμε ότι η πόλη δεν «τσιγκουνεύτηκε» τον χώρο. Δημιούργησε 4.000 στρέμματα δημόσιων χώρων μόνο στο Montjuïc και αύξησε το αστικό της πράσινο κατά 70%. Εκεί, το πράσινο δεν θυσιάστηκε στο όνομα του τουρισμού, αλλά χρησιμοποιήθηκε ως το βασικό εργαλείο για να τον προσελκύσει.

Πώς μπορούμε να μιλάμε για σύγχρονη μητροπολιτική ανάπτυξη σήμερα, αντιγράφοντας ξεπερασμένα μοντέλα τσιμεντοποίησης, τα οποία οι επιτυχημένες ευρωπαϊκές πόλεις έχουν εγκαταλείψει εδώ και 30 χρόνια;

Δυστυχώς και στην κοινή δήλωση των παραγωγικών φορέων (ΕΒΕΘ, ΒΕΘ, ΣΒΕ, ΣΕΒΕ, ΕΣΘ και ΣΕΤΕ), φαίνεται ξεκάθαρα ότι η προτεραιότητά τους είναι η ταχεία οικονομική εκμετάλλευση και η αποφυγή καθυστερήσεων. Ακούγεται σαν να υπάρχει μια αγωνία να μη μείνει η πόλη πίσω σε υποδομές.

Όμως πολλά εξαρτώνται από την ποιότητα ζωής και την εικόνα της πόλης: κανένας δεν προσελκύεται από μια πόλη που πνίγει τους ίδιους τους κατοίκους της και δεν μπορεί να συγκριθεί με πόλεις όπως η Λισαβόνα ή η Νάπολη, όταν το κέντρο μας στερείται βασικών χώρων περπατήματος και αναψυχής. Η υποβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος, τα εργοτάξια, ο θόρυβος και η κυκλοφοριακή ασφυξία, χτυπούν τελικά ακόμη και την υγιή και κοινωνικά υπεύθυνη οικονομική δραστηριότητα.

Πώς μπορούμε να συνδυάσουμε την ανάγκη για μια ζωντανή, ελκυστική οικονομικά πόλη, με τη δημιουργία ενός πραγματικού Μητροπολιτικού Πάρκου που -όπως αποδεικνύει η διεθνής εμπειρία- εκτινάσσει την πραγματική αξία του αστικού περιβάλλοντος;

Το δημοψήφισμα για τη ΔΕΘ δεν είναι εμπόδιο στη βιώσιμη ανάπτυξη. Είναι το απαραίτητο θεσμικό εργαλείο για να εξασφαλιστεί η ισχυρότερη δυνατή κοινωνική συναίνεση.