Ο Θεσσαλονικιός που έστειλε σε 211 χώρες μπάλες για τυφλά παιδιά

Ο Ηλίας Μάστορας, είναι ο Θεσσαλονικιός παράδειγμα για το τεράστιο σύμπαν της τυφλότητας, γεμίζοντας χαμόγελα παιδιά (και όχι μόνο) που αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης.

Ο ίδιος ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο αρχικά ως βλέπων τερματοφύλακας, στη συνέχεια ως διεθνής διαιτητής και εδώ και λίγο καιρό ως πρόεδρος του Τμήματος Ποδοσφαίρου Τυφλών της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αθλημάτων Τυφλών (IBSA). Ο Ηλίας είναι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από το πρόγραμμα «Μια μπάλα για όλους» (‘A ball for all’), μέσω του οποίου δημιούργησε μια ειδική μπάλα για τυφλά παιδιά, που δεν μπορεί να αγοραστεί από καταστήματα, αλλά μόνο να δωριστεί σε τυφλά ή με προβλήματα όρασης παιδιά ή νέους και τα σχολεία τους.

Από τη στιγμή που το δημιούργησε, έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και έχει βοηθήσει εκατοντάδες παιδιά να γνωρίσουν τον μαγευτικό κόσμο του αθλητισμού και συγκεκριμένα του ποδοσφαίρου.

Πλέον σύμφωνα με τον ίδιο, οι μπάλες έχουν σταλθεί σε 211 χώρες σε όλο τον κόσμο, με τελευταία προσθήκη αυτή της Ανδόρρας. Στον παρακάτω χάρτη, αν κάνετε κλικ πάνω στην κάθε μπάλα, θα δείτε φωτογραφία από τη δωρεάν διανομή.

Μιλώντας παλιότερα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είχε χαρακτηρίσει το ποδόσφαιρο τυφλών ως κάτι μαγικό: «όταν ένα άτομο τυφλό ή μερικώς βλέπον μπει στον αγωνιστικό χώρο, αφήνει το μπαστούνι του από έξω και τρέχει αυτόνομα, με στόχο να σκοράρει σε έναν βλέποντα τερματοφύλακα. Η μπάλα με την οποία παίζει δεν είναι εκείνη που χρησιμοποιούν ο Ρονάλντο ή ο Μέσι, αλλά μια που κουδουνίζει, ώστε να την ακούν οι ποδοσφαιριστές και να αντιλαμβάνονται πού βρίσκεται κάθε φορά. Λένε ότι, γενικότερα, ωραία ομάδα είναι αυτή που επικοινωνεί χωρίς να χρειάζεται καν τα μέλη της να βλέπουν το ένα το άλλο για να συνεννοηθούν. Μέσα από την προπόνηση και τα συστήματα που εφαρμόζουν, οι παίκτες του ποδοσφαίρου τυφλών πετυχαίνουν ακριβώς αυτό». Το γήπεδο του συγκεκριμένου αθλήματος είναι μικρότερο από το κανονικό, εμβαδού 40×20 μέτρων, και περικλείεται από ένα προστατευτικό περίβλημα, ύψους περίπου ενός μέτρου.

Υπάρχουν τρία άτομα που βοηθούν στο παιχνίδι: ο βλέπων βοηθός πίσω από την εστία των αντιπάλων, που ενορχηστρώνει την επίθεση, ο επίσης βλέπων τερματοφύλακας, που κατευθύνει την άμυνα κι ο προπονητής.

«Σε κάθε αγώνα παίζουμε όλοι μαζί, βλέποντες και τυφλοί. Το άθλημα αυτό είναι συναρπαστικό, μπορούν κάλλιστα να το απολαύσουν και οι βλέποντες και δεν είναι τυχαίο ότι στους Παραολυμπιακούς τα εισιτήρια είναι “sold out”. Στην Ελλάδα βέβαια, δεν έχουμε δυστυχώς θεατές, αλλά αυτό είναι ένα πεδίο, στο οποίο μπορούμε σίγουρα να αναπτυχθούμε»..

Στη χώρα μας, όπως είχε δηλώσει, υπάρχουν σήμερα δύο ομάδες ποδοσφαίρου τυφλών, μία στη Θεσσαλονίκη και μία στην Αθήνα, με περίπου 20 παίκτες, ενώ ολοένα περισσότερα παιδιά με οπτική αναπηρία επιθυμούν να ασχοληθούν με το άθλημα. Άλλωστε ένα τυφλό παιδί έγινε η αφορμή και για την προαναφερθείσα πρωτοβουλία «Μια μπάλα για όλους», που έχει ήδη φτάσει σε σχεδόν όλες τις χώρες-μέλη των Ηνωμένων Εθνών.

Πρόκειται για τον Λέανδρο, ο οποίος έχασε την όρασή του μετά τη γέννησή του και για τον οποίο δημιουργήθηκε η πρώτη ειδική ελαφριά μπάλα, όταν ο Ηλίας συνειδητοποίησε ότι οι κανονικές μπάλες, αλλά και οι μπάλες ενηλίκων του ποδοσφαίρου τυφλών, ήταν πολύ βαριές, για να τις χειριστεί ένα παιδί. Έτσι, εν έτει 2017, δημιουργήθηκε η πρώτη πιο μικρή και πιο ελαφριά μπάλα (250 γραμμαρίων, έναντι 550 για τους ενήλικες), η οποία παντενταρίστηκε και η οποία μόνο χαρίζεται -δεν πωλείται.