Σταμάτης Αγγελόπουλος – Πρύτανης ΔΙΠΑΕ στο TheOpinion: «Στόχος μας το πανεπιστήμιο να γίνει “ακαδημαϊκό στολίδι”»
Συνέντευξη του Πρύτανη του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος στο TheOpinion και στην Ευτυχία Βατάλη.
Βρήκαμε τον πρύτανη του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος, Σταμάτη Αγγελόπουλο, λίγο μετά τη δημοσίευση του ΦΕΚ που αφορούσε την ίδρυση μιας ακόμη Σχολής, της Πολυτεχνικής, στο εκπαιδευτικό ίδρυμα.
Με εμφανή ικανοποίηση για τη δουλειά που έγινε και οδήγησε σε αυτή την επιτυχία, αλλά και για την αναπτυξιακή πορεία του Πανεπιστημίου, ο κ. Αγγελόπουλος μιλά στο TheOpinion για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του ιδρύματος, για τη μεγάλη έμφαση που δίνεται στη διασύνδεση των προγραμμάτων σπουδών με την αγορά εργασίας, αλλά και στη φροντίδα για τις κτιριακές υποδομές, τη φοιτητική μέριμνα και τη «συνομιλία» του πανεπιστημίου με την Θεσσαλονίκη.
Τυπικά είναι ένα από τα πιο καινούρια πανεπιστήμια της Ελλάδας, που έχει ωστόσο μεγάλη ιστορία. Είναι τελικά αυτό, το μεγάλο πλεονέκτημα του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδας, κύριε πρύτανη;
«Πράγματι, το πανεπιστήμιό μας είναι ένα από τα καινούρια πανεπιστήμια της Ελλάδας με ΦΕΚ ίδρυσης – στη νέα του μορφή – το 2019, πλην όμως έχει μια ιστορία. Ήταν το 2005 όταν δημιουργήθηκε το εμβληματικό Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας από την αείμνηστη Μαριέττα Γιαννάκου ως υπουργό Παιδείας, με σκοπό να αποτελέσει μια “πόρτα εισόδου” στη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα, προσφέροντας αγγλόφωνα μεταπτυχιακά. Στη συνέχεια, ενώθηκε με άλλα τρία ιδρύματα: το Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, το ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας και το ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας -Θράκης, κάθε ένα από τα οποία είχε ιστορία και κυρίως πολυετή παράδοση στην εκπαίδευση φοιτητών. Το μεγάλο στοίχημα ήταν, λοιπόν, να “παντρέψεις” από τη μια πλευρά μια παράδοση στα αγγλόφωνα μεταπτυχιακά, που δημιουργούσε μια μεγάλη εμπειρία κυρίως στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση και μια όσμωση με ξένους καθηγητές που έρχονταν να διδάξουν και από την άλλη, μια παράδοση επιτυχημένων προγραμμάτων ΤΕΙ, που οι απόφοιτοί τους είχαν ρόλο και θέση στην αγορά εργασίας. Αυτό το “πάντρεμα” θεωρώ ότι είναι πράγματι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του πανεπιστημίου μας: ότι κρατήσαμε τα δυνατά χαρτιά που είχαμε τότε, παντρεύοντας τη διεθνοποίηση, τη νέα ακαδημαϊκότητα και κάναμε προγράμματα σπουδών πολύ πιο ευέλικτα. Εγώ πάντα λέω ότι στόχος σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο πρέπει να είναι τα φοιτητοκεντρικά προγράμματα.
Ήταν δύσκολο αυτό το «πάντρεμα»; Αποδείχτηκε τελικά ότι ήταν προς όφελος του πανεπιστημίου αλλά και των αποφοίτων του;
«Όταν αναγκαστήκαμε να προσαρμόσουμε τα προγράμματα σπουδών με νέες τάσεις και νέα προγράμματα, πιεστήκαμε. Ακολουθούσε η αξιολόγηση από την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης. Αυτή τη στιγμή, είμαστε το τρίτο πανεπιστήμιο σύμφωνα με τους πίνακες που μας έδειξε η ΕΘΑΑΕ, σε σειρά αξιολόγησης προγραμμάτων. Δηλαδή, έχουμε τα περισσότερα προγράμματα, προπτυχιακά -μεταπτυχιακά, που αξιολογήθηκαν από την Εθνική Αρχή. Βγήκε, λοιπόν, κάτι πολύ θετικό κυρίως αν αναλογιστεί κανείς τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του πανεπιστημίου μας, την έμφαση που δίνει στη σύνδεση, στη συνάφεια μεταξύ των προγραμμάτων σπουδών και των αποφοίτων με την γορά εργασίας, τη διεθνή και την εγχώρια. Και είναι πράγματι σπουδαίο ότι πολλοί φοιτητές μας, ήδη από την πρακτική τους άσκηση, σταδιοδρομούν και έχουμε τμήματα που οι απόφοιτοί τους ήδη από το τρίτο έτος δουλεύουν».
Ποια είναι τα τμήματα με τη μεγαλύτερη ζήτηση;
Κάθε Σχολή, κάθε τμήμα, έχει τη δική του φυσιογνωμία στην αγορά εργασίας. Για παράδειγμα, λόγω της τεχνολογικής έκρηξης, τα τμήματα Μηχανικών Πληροφορικής (έχουμε δύο νέα τμήματα: το ένα, το Μηχανικών Πληροφορικής Υπολογιστών και Τηλεπικοινωνιών στις Σέρρες και το άλλο στη Σίνδο, το Μηχανικών Πληροφορικής και Ηλεκτρονικών Συστημάτων) είναι τμήματα που οι φοιτητές τους έχουν μεγάλη απορροφητικότητα. Επίσης, το τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών στις Σέρρες και το Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, στο οποίο γίνεται στροφή προς συστήματα Αυτοματισμού και ρομπότ, αλλά και οχήματα, έχει επίσης ζήτηση. Στη Σχολή Γεωτεχνικών Επιστημών, υπάρχει μεγάλη διείσδυση στη βιομηχανία τροφίμων των αποφοίτων μας,, μεγάλη απορροφητικότητα και στο Τμήμα Γεωπονίας από το οποίο προέρχομαι. Αντίστοιχα και στη Σχολή Υγείας, στα τμήματα Νοσηλευτικής και της Μαιευτικής, η ζήτηση είναι επίσης μεγάλη. Το ίδιο και στη Φυσικοθεραπεία, όπου οι απόφοιτοί μας αποκτούν και επαγγελματικά δικαιώματα για να ανοίξουν το δικό τους φυσικοθεραπευτήριο. Να αναφέρω, επίσης, το τμήμα logistics στην Κατερίνη, ενώ σπουδαίο έργο γίνεται και στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών και στη Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, που είναι οι κλασικές σχολές οικονομικής κατεύθυνσης (μην ξεχνάμε ότι έχουμε το τμήμα Λογιστικής που εδώ και χρόνια βγάζει λογιστές). Ωστόσο, υπάρχουν και νέα τμήματα και προγράμματα σπουδών, όπως είναι η Σχολή Επιστημών Σχεδιασμού με το τμήμα Δημιουργικού Σχεδιασμού και Ένδυσης στο Κιλκίς και ένα τμήμα Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής στις Σέρρες, όπου τα παιδιά έχουν απορροφητικότητα».
Και σ’ όλα αυτά, ήρθε να προστεθεί και η Πολυτεχνική Σχολή, μετά και την ίδρυσή της με ΦΕΚ πριν λίγες μέρες.
«Η ίδρυση της Πολυτεχνικής Σχολής στο Διεθνές Πανεπιστήμιο εκτιμώ ότι αλλάζει όλα τα δεδομένα στην τριτοβάθμια εισαγωγή τουλάχιστον για τη Βόρεια Ελλάδα. Πλέον υπάρχουν τμήματα με επαγγελματικά δικαιώματα, αν και πολλά από τα τμήματα αυτά που εντάσσονται πλέον στην Πολυτεχνική, δεν τα χρειαζόταν τα επαγγελματικά δικαιώματα αφού ήδη είχαν μεγάλη απορροφητικότητα. Η δικαίωση αυτή ήρθε για να δείξει ότι προηγήθηκε μια πολύ καλή δουλειά σε αυτά τα τμήματα, που αξιολογήθηκαν και τα κατάφεραν».
Μιλάμε δηλαδή πλέον για ένα Διεθνές Πανεπιστήμιο με 8 συν 1 Σχολές…
«Ναι, το πανεπιστήμιό μας, που “μετρά” περίπου 35.000 φοιτητές, αποτελείται από οκτώ σχολές συν την Πολυτεχνική πλέον, διαθέτει 25 τμήματα και “απλώνεται” σε πέντε περιοχές, Θέρμη, Σίνδο, Κατερίνη, Κιλκίς και Σέρρες».
Στόχος, πλέον, μετά την Πολυτεχνική;
«Σε επίπεδο ακαδημαϊκό προσπαθούμε να είμαστε ρεαλιστές. Γνωρίζοντας τους πόρους που έχουμε σαν πανεπιστήμιο, δεν θέλουμε να αναπτυσσόμαστε δημιουργώντας τρύπες, κενά. Θεωρούμε ότι η ανάπτυξη του πανεπιστημίου πρέπει να γίνεται πάνω σε μια ορθολογική βάση, βάσει σχεδιασμού. Γι’ αυτό το λόγο επιλέξαμε με τη Σύγκλητο, τα ίδια τα Τμήματα να δημιουργούν Προγράμματα Σπουδών σαν κατεύθυνση. Όπως για παράδειγμα θα γίνει στην Κατερίνη, όπου θα γίνει νέο πρόγραμμα σπουδών και το Τμήμα Εφοδιαστικής Αλυσίδας θα προσφέρει και Ναυτιλιακό Logistics. Με αυτόν τον τρόπο καθετοποιούμε τους ήδη υπάρχοντες καθηγητές, τα μέλη ΔΕΠ, και συνεργαζόμαστε και με κάποιους εξειδικευμένους. Δεν δημιουργούμε νέα τμήματα, ψάχνοντας καθηγητές και βασιζόμενοι σε συμβασιούχους. Αυτό θα κάνουμε και στο Κιλκίς με ένα νέο πρόγραμμα σπουδών για Γραφιστική, Ψηφιακή και Οπτική Επικοινωνία και στη Σίνδο με την Ειδική Αγωγή στην Προσχολική Ηλικία. Επίσης δημιουργούμε δύο προγράμματα αγγλόφωνα προπτυχιακού επιπέδου και είμαστε σε επαφή με την ΕΘΑΑΕ να αξιολογηθούν οι προτάσεις μας».
Τι γίνεται στο μεγάλο κεφάλαιο της φοιτητικής μέριμνας;
«Είμαστε δημόσιο πανεπιστήμιο και η φοιτητική μέριμνα είναι προτεραιότητα, για να μην πω μονόδρομος. Θέλουμε οι φοιτητές μας να εντάσσονται στο campus και να είναι ενεργοί φοιτητές. Στο πλαίσιο αυτό, μετά από μια ουσιαστική προσπάθεια, αδειοδοτήθηκε και εξοπλίστηκε το πανεπιστημιακό γυμναστήριο της Σίνδου, περίπου 1.200 θεατών, που επί τόσα χρόνια ήταν κλειστό γιατί δεν διέθετε άδεια λειτουργίας. Εμείς καταθέσαμε πλήρη φάκελο και καταφέραμε να φτάσουμε στην έγκριση της άδειας λειτουργίας του. Παράλληλα, αγοράσαμε ξενοδοχείο, δίπλα στο campus της Σίνδου, με περίπου 200 κλίνες για τους φοιτητές μας. Είναι ετοιμοπαράδοτο και μέσα στο καλοκαίρι προγραμματίζουμε να γίνει η εγκατάσταση φοιτητών μας. Παράλληλα, “τρέχουμε” ήδη ένα πρόγραμμα περίπου 1,5 εκατ. ευρώ, που αφορά αλλαγή κουφωμάτων και ανανέωση εξοπλισμού, στην Εστία που ήδη λειτουργεί».
Κτιριακά, οι εγκαταστάσεις στη Σίνδο είναι αυτές που σας προβληματίζουν, λόγω παλαιότητας;
«Στη Σίνδο το campus έχει πολλά θετικά, αλλά πράγματι κατασκευάστηκε το ‘77 με ‘78 και η παλαίοτητά του είναι δεδομένη. Εμείς ωστόσο φροντίζουμε να το συντηρούμε. Οι εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου μας στις υπόλοιπες πόλεις είναι σαφώς νεότερες. Στη Σίνδο “τρέχουμε” ένα πρόγραμμα 13 εκατ. ευρώ, για αναμόρφωση εγκαταστάσεων, χώρων υγιεινής, κατασκευή τριών νέων αμφιθεάτρων κ.α. Αιτηθήκαμε παράλληλα, πρόσφατα και άλλα 5 εκατ. ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για να αναμορφώσουμε την πρόσοψη της πανεπιστημιούπολης, καθώς και για άλλα έργα υποδομής».
Με τη συγκοινωνία που ήταν το μεγάλο πρόβλημα των φοιτητών τα παλαιότερα χρόνια, υπάρχει βελτίωση;
«Έχει βελτιωθεί το θέμα της συγκοινωνίας, έχουν αυξηθεί τα δρομολόγια των λεωφορείων, δεν υπάρχουν οι ουρές που είχαμε παλαιότερα. Ωστόσο, πόθος και αναγκαιότητά μας είναι να φτάσει και στη Σίνδο το μετρό. Μάλιστα, η ίδια η λειτουργία του πανεπιστημίου μας αποτελεί θα έλεγα ένα επιχείρημα για την προτεραιοποίηση της περιοχής, αφού σήμερα υπάρχει ανάγκη μετακίνησης περίπου 2.500 με 3.000 φοιτητών καθημερινά, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τη βιωσιμότητα του μέσου μεταφοράς. Αν σε αυτόν τον αριθμό προστεθούν και όσοι μετακινούνται για λογαριασμό της ΒΙΠΕΘ, τότε η βιωσιμότητα του μετρό είναι εξασφαλισμένη. Υπάρχει βέβαια και σχέδιο για να γίνει μια στάση στη Σίνδο του Προαστιακού Σιδηρόδρομου, σχεδιασμός που φαίνεται πιο κοντινός χρονικά».
Οι εξωπανεπιστημιακοί, κ. Πρύτανη, βλέπουμε στο Διεθνές Πανεπιστήμιο – και θα πρέπει να σημειωθεί αυτό – μια ομοφωνία, μια συμφωνία των πρυτανικών αρχών, των καθηγητών, σε αποφάσεις για θέματα που έχουν να κάνουν με το πανεπιστήμιο. Κι αυτό έχει τη σημασία του, αν συγκρίνει κανείς όσα μαθαίνουμε για άλλα πανεπιστήμια…
«Τόσο εγώ όσο και οι αντιπρυτάνεις, κινούμαστε συνεχώς, εντοπίζουμε προβλήματα, συνομιλούμε με καθηγητές και φοιτητές. Οι αποφάσεις μας στο Συμβούλιο Διοίκησης που διαχειρίζεται τα μεγάλα οικονομικά ζητήματα, αλλά και στη Σύγκλητο, που ρυθμίζει τα ακαδημαϊκά ζητήματα, είναι σχεδόν πάντα ομόφωνες. Έχουμε μια διοίκηση που υποστηρίζει όλους, υπάρχει γόνιμος διάλογος και οι αποφάσεις είναι σχεδόν ομόφωνες».
Καθολικής αποδοχής ήταν και η δική σας «υποψηφιότητα» για τη θέση του πρύτανη, αν θυμάμαι καλά
Πράγματι. Είμαι καθηγητής από το 2004 στο Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, τώρα Διεθνές. Αρχικά δούλευα ως ωρομίσθιος, συμβασιούχος, τώρα είμαι ενεργός Καθηγητής και το αγαπάω το πανεπιστήμιό μας. Νωρίτερα είχα δουλέψει πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, ήμουν στέλεχος σε εταιρίες στη βιομηχανία γεωργικών φαρμάκων (είμαι γεωπόνος, έχω σπουδάσει Οικονομικά, με κατεύθυνση Αγροτική Οικονομία και έχω εξειδικευτεί στη χρηματοοικονομική διοίκηση στις γεωργικές επιχειρήσεις). Αυτή η εμπειρία από τον ιδιωτικό τομέα αλλά και η ακαδημαϊκή πορεία μετέπειτα, νομίζω βοηθά στη διοίκηση ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος που αγαπάω σαν το σπίτι μου. Θέλω να το φτάσω σε ένα επίπεδο να «λάμπει» και να είναι ακαδημαϊκό στολίδι. Αυτό με γεμίζει, κι εμένα κι όλους μας, με υπερηφάνεια».
Υπάρχει πάντως μια διαρκής «συνομιλία» του Διεθνούς Πανεπιστημίου με την Θεσσαλονίκη
«Το Διεθνές Πανεπιστήμιο “αγκαλιάζει” την πόλη της Θεσσαλονίκης. Έχουμε άμεση συνεργασία με τους δήμους, τους φορείς, τις επιχειρήσεις. Είναι για μας ιδιαίτερη πρόκληση η συμβολή μας στην ανάπτυξη της Δυτικής Θεσσαλονίκης, που “περνά” μέσα από το Διεθνές Πανεπιστήμιο».